Van afval naar design: vijf Antwerpse ontwerpers over 'trashion'

NINA
Betaalbare en prachtige ontwerpen maken van niet meer dan wat restafval? Vijf designers, allemaal uit modestad Antwerpen, draaien er hun hand niet voor om. Van trash naar topstuk: zo doe je dat!

Anna Rosa Moschouti (27) van AR.M 

Maakt juwelen van restkoper en synthetisch marmer

rv

"Hoewel ik in Antwerpen woon, is mijn motto: je hebt geen diamanten nodig om te stralen. Voor mij is het heel vanzelfsprekend om van afval dingen te maken, ik heb al altijd niets anders gedaan. In het begin liep ik alle ijzerhandels en schroothopen af op zoek naar koperen buizen om daar juwelen van te maken. Nu haal ik ze bij een bedrijf dat radiatoren maakt. In de moderne architectuur wordt koper niet vaak meer gebruikt en worden die oude leidingen uit de gebouwen gestript. Dat is dan restafval, en míjn werkmateriaal.

Dit seizoen ben ik helemaal in de ban van Corian, een synthetisch marmer met een veel warmere uitstraling. Het is ook heel sterk, onbreekbaar zelfs. En het bestaat in honderden kleuren. Wat ik er zo leuk aan vind, is dat het niet beschouwd wordt als een materiaal voor juwelen. Nieuw wil ik het niet, het moet gerecycleerd zijn. Ik haal het bij een Grieks bedrijfje, als restmateriaal na het installeren van keukens. Niet omdat ik zelf half Grieks ben – ik ben opgegroeid in Athene – het is puur toeval. Ik vind het gewoon heel belangrijk om kleine familiebedrijfjes te steunen. Voor we het weten, zijn er anders enkel nog grote conglomeraten over. In Griekenland is het heel normaal dat er in elk dorp een loodgieter woont die al zeventig jaar in het vak zit of een bakker die al een eeuwigheid brood maakt. Lokale mensen kennen hun ambacht heel goed, en die traditie wil ik beschermen. Ik respecteer merken die werk geven aan minder gefortuneerde landen, maar ik heb de economische crisis in Griekenland van dichtbij meegemaakt en het is goed om ons geld in Europa te houden.

Anderhalf jaar geleden werkte ik nog als architecte en woonde ik met mijn vriend in Rotterdam. Hij kreeg een jobaanbieding in Brussel en zo zijn we in Antwerpen beland. Mijn job heb ik opgegeven om me volledig op mijn merk te storten, een uit de hand gelopen hobby. Een hele grote stap, want ik had geen spaarcenten en ook geen lening. Het was letterlijk een vrije val. Ik heb in mijn leven nog nooit veel geld gehad. Ik kom niet uit een rijke familie en mijn moeder heeft me in haar eentje opgevoed. Daarom dat ik nog niet klaar ben om juwelen van vijfhonderd euro te maken; ik wil dat mijn creaties toegankelijk zijn. Een sieraad is ook maar een sieraad. Het lost geen enkele behoefte op, het is niet zoals voedsel of water.

Soms krijg ik de commentaar dat mijn juwelen eruitzien als fietssloten, maar ik voel me niet beledigd. Ik kan mezelf niet verwijten dat ik iets maak met mijn hart. Sommige dagen vind ik dat ik goed bezig ben en ben ik blij dat mensen mijn juwelen begrijpen, zelfs vrouwen met grote borsten die doorgaans wat bang zijn om grote halskettingen te dragen. Andere dagen ben ik één grote twijfelkont en ga ik door tal van emoties. Mijn buikgevoel is mijn gids. Als iets niet goed aanvoelt in mijn maag, en ik kan niet slapen en ik word gek van mijn gedachten, dan weet ik: dit is een slecht idee. Andersom werkt het ook. Ik heb vorig jaar een winkel geopend met een meisje dat ik pas twee weken kende. Ze stelde het voor en de volgende dag zagen we al een pand. Het enige wat ik dacht? Alright, let’s do this!"

www.annarosamoschouti.com

Saskia Aelen (32) van Ms. Bay

Ontwerpt accessoires van gerecycleerd zalmleer

Je hebt 21% van dit artikel gelezen




Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels