Exclusief voor abonnees

Topmodel Hannelore Knuts (41) blikt terug op 20 jaar carrière

‘Ik mag ook onzeker zijn’

Hannelore Knuts kijkt terug op haar carrière
Getty Hannelore Knuts kijkt terug op haar carrière
Als 21-jarige vertrok Hannelore Knuts uit Limburg om de wereld te veroveren als topmodel. Twee decennia later keert ze terug naar haar roots. Wat betekent dat voor haar? En wat heeft het mode-icoon nog in petto? “Het leek wel alsof ik in een rollercoaster beland was.”

Ze is al jaren een vaste waarde bij internationale shows. Prijkte meermaals op de cover van modebijbel Vogue. Deed campagnes voor Chanel, Prada, Gucci en Dolce & Gabbana. En ze is fotografe én ze acteert. Terwijl je een diva zou verwachten die naast haar schoenen is gaan lopen, is Hannelore Knuts toch met beide voeten op de grond gebleven. “Je kan het bijna toeval noemen dat ik in het wereldje terechtgekomen ben”, vertelt ze nuchter. “Toen ik nog fotografie studeerde, liep ik af en toe mee in modeshows van vrienden. Een scout van een
internationaal bureau had me gespot. BRT2, het toenmalige Canvas, ving dat op en zij wilden me per se in een reportage over beginnende modellen. De enige reden waarom ik me ingeschreven heb bij een Belgisch modellenbureau, is omdat ze bleven aandringen. (lacht) Zo werd ik naar de modeweek in Milaan gestuurd.
De rest is geschiedenis.”

Had je in Milaan plots de smaak te pakken?

“Dat is veel gezegd. Ik heb nooit hoeven aanschuiven voor castings, maar kreeg meteen de big jobs. Het voelde alsof ik in een rollercoaster beland was, en het zou dom geweest zijn om eruit te stappen.”

Dat klinkt als een overweldigende ervaring.

“Ik werd gedropt in een wereld die me totaal vreemd was. Zelfs Karl Lagerfeld deed geen belletje rinkelen. Ik voelde me een outsider on the inside. Dat gevoel werd versterkt omdat ik een van de eersten was met een atypisch gezicht. Alle anderen waren typische schoonheden zoals Gisele Bündchen. Naomi Campbell heeft me ooit een duw gegeven op de catwalk. En ik me maar verontschuldigen! Later begreep ik dat het een compliment was. Ze zag me als haar rivaal.”

In 2012 siert Hannelore de cover van Vogue Japan, twaalf jaar eerder Vogue Italia.
Vogue Italia Fotograaf: Steven Meisel In 2012 siert Hannelore de cover van Vogue Japan, twaalf jaar eerder Vogue Italia.

Hoe heb je uiteindelijk je draai gevonden?

“Ik stond in de woestijn in Santa Fe en mocht daarna naar huis, maar plots kreeg ik nog een opdracht in Schotland. Ik ben met veel verdriet in het vliegtuig gestapt. Tot ik doorhad wie de fotograaf zou zijn: Juergen Teller, mijn idool uit mijn studentenjaren fotografie. Sinds die shoot zie ik het als een kans om voor de lens van topfotografen te staan. En eruit te leren. Wat is mijn rol? Hoe kan ik door anders te poseren meewerken aan een betere foto?”

In het begin van je carrière waren er nog geen sociale media. Prijs je jezelf gelukkig?

“Héél gelukkig. Bij castings vragen ze nu niet alleen je schoenmaat en de omtrek van je heupen en taille, maar ook je aantal volgens. Dat zou mij alleen extra verlegen maken. Bovendien krijgt de hele wereld een inkijk in je leventje. En iedereen heeft een mening. Of je bent een bitch, of je bent lui of dom. Mensen gaan er onterecht van uit dat ons leven op rolletjes loopt omdat we knap zijn. Niet dus. En ik zie mezelf niet als knap.”

Echt? Vind je jezelf niet mooi?

“Ik heb wel een gezonde dosis zelfliefde. Maar ik vind mezelf niet schoner dan iemand anders. Ik loop evengoed rond met megapuisten. Dan denk ik: ‘Hoe is dat nu mogelijk? Ik ben 41 jaar!’ Mijn haar ligt niet altijd in de plooi. En je wil mijn adem niet ruiken ’s ochtends. (lacht) Natuurlijk maken die dingen mij onzeker. Dat is mijn goed recht, hè. Het is niet omdat ik op covers sta, dat ik me niet af en toe slecht mag voelen.”

Twee winters geleden, de campagne van Gucci Jewelry.
Campagne Gucci Jewelry voor winter 2016 - Fotograaf: Glen Luchford Twee winters geleden, de campagne van Gucci Jewelry.

Veel vrouwen zouden nochtans tekenen voor je looks en je figuur. Wat doe je daarvoor?

“Ik gebruik af en toe een tonic of hydraterende dagcrème. That’s it. Ik heb veel geluk met mijn genen. Sinds ik weer in België woon, ga ik minstens één keer per week naar de frituur. Belgische frietjes, mayo en een curryworst, daar kan niets tegenop! Omdat ik mezelf geen regels of streng dieet opleg, overdrijf ik niet. Ik zie hetzelfde bij mijn zoontje. Hoe meer je ‘nee’ zegt, des te rebelser je kroost tegen jouw willetje in zal gaan.”

Vroeger zei je dat mama worden je grootste droom was. Is het zo geweldig als je dacht?

“Beter nog. Je kan je het moederschapsgevoel niet inbeelden tot het je overvalt. (denkt na) Tegelijk is het heftig. Een kind opvoeden is nattevingerwerk. Dat is confronterend en beangstigend.”

Wat bedoel je precies?

“Een kind moet je niet te veel betuttelen. Mijn zoontje Angelo mag vallen en fouten maken om zijn weg te vinden. Toen hij twee was, wilde hij nooit gaan slapen. Hij was te druk bezig met spelen. Dus stelde ik voor dat hij een speelgoedje meenam om in bed te leggen. Hij koos een plooistoeltje en zocht uit hoe hij dat kon gebruiken. Als dekentje? Moeilijk. Als hoofdkussen? Ook niet zo comfortabel. Na een halfuurtje gaf hij het terug. Een ander zou streng verkondigen dat een stoel niet in een bed hoort, maar het is toch beter om hem dat zelf te laten ontdekken?”

Vogue Japan Love Pearls editie - Fotograaf: Manuela Pavesi

Wat is dé les die je Angelo wil meegeven?

“Ik hoop vooral dat hij gelukkig wordt en een beetje rust vindt in de mallemolen. Quasi alles is nu beschikbaar en mensen willen alles hebben. Dat is zo jammer. Die ik-ik-ik-mentaliteit levert alleen jaloezie op. Ik wil niet dat Angelo in zo’n cocon opgroeit, met angst voor anderen. Wel dat hij nieuwsgierig, open en vriendelijk is.”

De modewereld straalt veel glamour uit, maar jij komt heel nuchter over.

“Weet je, ik doe ook gewoon een job. Nu ik een jaartje ouder ben, werk ik niet meer zoveel. Ik loop nog altijd catwalkshows en ik vind het fijn om beginnende ontwerpers te steunen door model te staan. Maar onbetaald de wereld rondvliegen doe ik niet meer. De jongste tijd mediteer ik vaak. Af en toe denk ik na over een carrièreswitch. Momenteel ligt alles open. Zeker omdat ik net verhuisd ben. Mijn toekomst is een bouwwerf, ik weet alleen nog niet hoe ik de bakstenen ga stapelen.”

Lees ook binnen HLN+ :

De topdesigner die eigenlijk geen enkel iconisch stuk creëerde: zijn bekendste ontwerp was hijzelf

Een paar kliks, en je kan aan al het geld van Evi Hanssen

Waarom krijgt één koppel meer dan de rest? Wij gingen achter de schermen bij ‘Blind Getrouwd’




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Jean Emare

    Nog steeds een knappe madam! :o) :o)