Op het eerste gezicht: “Ze komt sterk over, alsof ze al veel heeft meegemaakt”

Elke week vragen we voorbijgangers om een eerste indruk te vormen op basis van een foto.

Pieter-Jan Vanstockstraeten
Tijdens een sollicitatiegesprek, een date of bij een toevallige voorbijganger op straat. Een eerste indruk maken we allemaal. Meer zelfs, we gaan er altijd van uit dat die klopt. Maar is dat wel zo? Om aan te tonen dat je er soms compleet naast kunt zitten, trokken wij de straat op. Om wildvreemden te fotograferen én die foto’s te laten beoordelen door anderen. Durf jij ook een gok te wagen en te checken of het klopt?

Wat denken jullie?

Pascale (45): “Ze komt over als een vrouw die geniet van het leven. Ze trekt er graag opuit in de natuur of houdt van een terrasje en een drankje met vrienden. Ik kan er de vinger niet op leggen waarom, maar ik denk dat ze alleen woont. Dat ze geen partner of kinderen heeft. Misschien omdat ze zich omringt met zulke opvallende honden?”

Timon (27): “Ik denk dat ze een café runt. Ze komt meteen over als een cafébazin. Vooral omdat ze eruitziet als een vlotte babbelaarster, iemand die mensen snel op hun gemak stelt. Ze straalt een hele warme persoonlijkheid uit. Omdat ze nogal verhullende kledij draagt, vermoed ik dat ze onzeker is over haar figuur. Toch durft ze wel op te vallen, met zulke kanjers van honden. Misschien omdat ze haar honden bekijkt als haar kinderen en daar heel trots op is? Als ik afga op haar donkere outfit, durf ik ook gokken dat ze een rock-’n-roll kantje heeft. Ze gaat volgens mij graag naar concerten.”

Ann-Marie (42): “De honden betekenen veel voor haar. Dat zie je meteen. Ik durf niet te zeggen dat ze de dieren beschouwt als haar kinderen, maar ze maken wel deel uit van haar familie. Ze komt ook heel sterk over. Fysiek en mentaal, alsof ze al veel meegemaakt heeft. Een ziekte? Een sterfgeval? Een ding is duidelijk: ze heeft haar leven weer opgepakt. Ze staat heel krachtig en fier op de foto. ‘Dit ben ik, je hebt me te nemen of te laten’, is haar motto. Een laatste gokje: ze werkt als zelfstandige. Dat kan toch bijna niet anders, als je voor die honden moet zorgen? Dat lijken me geen dieren die van 9 uur ’s ochtends tot 17 uur ’s avonds in hun eentje binnen kunnen zitten.”

Pieter-Jan Vanstockstraeten

Hoe zit het echt?

Marie-Jeanne (60), woont in Antwerpen, werkt als lerares Nederlands in het Volwassenenonderwijs, heeft 2 zonen van 28 en 29 jaar én 6 Ierse Wolfshonden en 1 kat. 

“Pascale heeft gelijk. Ik ben een echte bon vivant”, lacht Marie-Jeanne. “Een goede wandeling in de natuur doet me altijd deugd. Voor de rest slaat ze de bal mis. Ik woon samen met mijn man in Antwerpen en heb 2 zonen. Mijn jongste zoon woont zelfs in hetzelfde gebouw, samen met mijn schoondochter en kleindochter. Heel grappig dat Timon opmerkt dat ik een cafébazin ben. Begin de jaren 90 kluste ik vaak bij in een stadsdiscotheek die mijn vriend uitbaatte. En ik ben een echte spraakwaterval. Ik ga ook heel graag naar concerten, al is het laatste optreden al een tijdje geleden ... Het klopt echter niet dat ik slecht in mijn vel zit. Ik ben de laatste 6 maanden eindelijk 10 kilo afgevallen! Normaal gezien draag ik altijd extravagante kledij, een wandeling met honden is gewoon niet het aangewezen moment om je op te tutten.”

“Iedereen heeft ook door dat de honden veel voor mij betekenen. Maar vooral Ann-Marie slaat de spijker op de kop. De laatste maanden zijn een heel zware periode geweest. Vorig jaar verloor ik in juli een hond, in september overleed mijn moeder en in oktober had ik een verkeersongeval. Daarbij heb ik elk botje in mijn gezicht gebroken. Nu – 2 operaties later - sta ik er terug. Slechts bij één dingetje zat Ann-Marie fout: ik werk als lerares.”




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Diane Van Riet

    Tof artikel!