Exclusief voor abonnees

NINA sprak met Mark Colle, de favoriete florist van de modewereld

kos
Zijn flowerwalls voor Dior haalden de wereldpers, maar noem de Antwerpse Mark Colle (40) geen modebloemist. Dat vindt hij maar een vies woord. Bloemen zijn zelfs niet eens zijn passie. Maar top in zijn job? Zeker wel.

Van een bloemist zou je niet verwachten dat hij een Champagne Award krijgt. Maar kijk, Mark Colle krijgt dat wel voor mekaar. De Belg werd eind vorig jaar bekroond met de prijs, als erkenning voor zijn ‘creativiteit, talent en persoonlijkheid.’ Die eer viel eerder ook al jazzzangeres Melanie De Biasio en designkoppel Muller Van Severen te beurt. Wie denkt dat de florale kunstenaar zich voor de gelegenheid in een chic kostuum gewurmd heeft, heeft het mis. Hij staat er gewoon in jeans en sneakers (een van zijn hobby’s). Het typeert Colle helemaal. De nuchterheid zelve, ondanks al zijn verwezenlijkingen. Internationaal gelauwerd als een van de beste florale kunstenaars ter wereld, mede met dank aan topontwerper Raf Simons, van wie gefluisterd wordt dat hij nog zal afzakken naar het feestje, maar die uiteindelijk niet komt opdagen (vier dagen later zou het bericht komen dat Calvin Klein de samenwerking met Simons stopzet, red.). Toen Simons de plak zwaaide bij Jil Sander, pakte Mark uit met prachtige bloemeninstallaties. En wie heeft nog nooit de magistrale flowerwalls gezien die hij enkele jaren geleden voor Dior maakte? Al is dat slechts een bloemlezing. Hij werkt ook met Dries Van Noten en richt etalages in voor de grootste luxemerken. “Mijn werk voor de grote modehuizen heeft me op de wereldkaart gezet. Daar ben ik me heel bewust van en ik ben dankbaar. Wie weet hoelang het nog blijft duren. Ik ben in elk geval blij dat ik dat allemaal gedaan heb. Stuk voor stuk waren dat enorme uitdagingen. Het meest trots ben ik op mijn werk voor Raf Simons. Omdat hij een goede vriend is. De Belgische designers hebben een voetjes-op-de-grondmentaliteit. Ze vergeten de mensen niet die hen geholpen hebben om te komen waar ze nu staan. Dat vind ik wel mooi.” Om er dan aan toe te voegen: “Maar het interesseert me niet om modebloemist te zijn. Ik vind dat zelfs een vies woord. Mode interesseerde me niet, en in alle eerlijkheid, nog altijd niet.” Ook dat is een kantje van Mark. Hij kan vlijmscherp zijn, als de doorn van een roos.

Met zijn werk voor de debuutshow van Raf Simons bij Dior, in 2012, zorgde Mark ervoor dat volledige bloemenmuren een wereldwijde trend werden.
Getty Met zijn werk voor de debuutshow van Raf Simons bij Dior, in 2012, zorgde Mark ervoor dat volledige bloemenmuren een wereldwijde trend werden.

Roze niet roze genoeg

Naast al zijn high profile internationale topopdrachten heeft Mark nog altijd zijn boetiek in hartje Antwerpen. Baltimore is genoemd naar de Amerikaanse stad waar hij een tijdje gewoond heeft. Het is zijn manier om contact te houden met de realiteit. “In de modewereld merk je al heel snel dat daar bepaalde dingen mogelijk zijn die binnen een bloemenwinkel niet kunnen. De ideeën en de budgetten zijn enorm, net zoals de eisen. Ik kan me
gewoon niet voorstellen dat ik alleen maar zou werken voor mensen die 100.000 euro betalen en dan zeggen dat ze het roze van de rozen niet roze genoeg vinden. Door mijn winkel heb ik de balans. Aan het ene spectrum die luxehuizen, en aan het andere spectrum een gastje van veertien dat met zijn laatste twaalf euro bloemen komt kopen omdat hij een meisje wil versieren. Dat vind ik eigenlijk al mooier dan iemand die een ton geld uitgeeft en niet tevreden is over de kleur.” Zijn naam en faam weerklinken luid, en dat gaat onvermijdelijk gepaard met hoge verwachtingen. Maar die druk voelt hij naar eigen zeggen niet. “Ik ga ervan uit dat mensen naar me komen omdat ze vertrouwen hebben in wat ik doe. Als dat er niet is, en ze komen alleen maar naar mij omdat ik een bepaalde naam heb, loopt dat toch mis. Als het alleen maar daarvoor is, heb ik totaal geen interesse om de verwachtingen waar te maken. Maar dat wijst zichzelf uit. Ik ben altijd blij als mensen voor mij kiezen, want ik ben absoluut niet de enige bloemist in Antwerpen en in België.” Voor een man die mensen zo gelukkig maakt met de mooiste stukken, krijgt hij zelf maar amper bloemen cadeau. “Niemand durft, en ik vind dat jammer. Ik zou het interessant vinden om te zien wat ze aan mij geven. Als ik bloemen geef aan iemand, koop ik ze altijd in een tank-
station, omdat ze dat niet verwachten van mij. Zo’n supermarktboeket is een beetje trashy, maar ik vind dat charmant.”

Ook voor het genderloze label Palomo Spain verzorgde hij de bloemstukken.
Getty Ook voor het genderloze label Palomo Spain verzorgde hij de bloemstukken.

Er is niets natuurlijks aan bloemen, alles is gekweekt

Geen passie

Al 25 jaar zit hij in de bloemenwereld. “Op mijn vijftiende ben ik gestopt met school en begon ik te werken in een
bloemenwinkel. Ik heb dat nooit gewild als kind en ik heb daar een paar keer proberen van weg te lopen. Toen ik begin de twintig was, wilde ik dat echt niet meer. Ik had geen diploma en kwam dan in een fabriek terecht of in een drukkerij om letters te zetten. Maar dat hou je ook maar een week vol. Ik ben altijd teruggekeerd naar de bloemen. Maar om nu te zeggen dat dat mijn passie is? Nee. Ik heb geen enkele emotionele connectie met bloemen. Dat is mijn geluk, omdat ik het zo makkelijker kan loslaten en relativeren. Voor mij is dat hele bloemengebeuren maar een instrument om de dingen te doen die ik graag wil doen.” Wat laat zijn hart dan wel sneller slaan? “Muziek. Ik ben erdoor geobsedeerd. Als je me morgen vraagt om een cassettetje op te nemen, zal ik daar even creatief mee zijn als met bloemen.”

“Het meest trots ben ik op mijn werk voor Raf Simons.” Het begon allemaal met deze show voor Jil Sander, in 2012.
Getty “Het meest trots ben ik op mijn werk voor Raf Simons.” Het begon allemaal met deze show voor Jil Sander, in 2012.

Slecht voor het milieu

Zijn wekker gaat bijna elke dag om vier uur ’s morgens af. Zijn bloemen haalt hij nog zelf in Nederland. “Ik ga naar de markt en ik laat me daardoor inspireren. Het is dwaas om te zeggen dat je inspiratie kan zoeken door ’s avonds naar een film te kijken of door een boek te bladeren. Dat komt onbewust en kan evengoed getriggerd worden door een karretje op de parking van de Carrefour.” Of hij al met het lenteseizoen bezig is? “De lente kan me gestolen worden. (lacht) Ik ben geen planner. Zelfs twee dagen voor kerstavond weet ik nooit wat ik ga doen.” En wat met duurzaamheid? We leven in een wereld van klimaatmarsen en een dolgedraaide planeet. “Ik ben daar niet trots op, maar nee. Ik zou duurzaam geteelde bloemen kunnen verkopen, maar die blijven maar twee dagen goed. De mensen aanvaarden dat simpelweg niet. Al kan de verkwisting me gigantisch storen. Als ik bloemen koop, zitten ze per tien in een plasticje, en als ik een boeket maak, zou ik die opnieuw in plastic moeten wikkelen? Dat doe ik niet meer. Ik denk ook dat mensen in de toekomst zullen moeten aanvaarden dat er in de winter geen bloemen zijn. Zet liever sparrentakken in een vaas, dat brengt evenveel leven in huis. Maar mensen denken dat bloemen natuurlijk zijn, terwijl ik weet dat daar niets, maar dan ook helemaal niets natuurlijks aan is. Die zijn allemaal gekweekt in serres met verwarming en onnatuurlijk licht. Dat vreet energie. En dan schrikken ze als ze twee euro moeten betalen voor een roos. Of ze komen hartje winter de winkel binnen en zeggen: ‘Ah, je hebt maar twee soorten hortensia’s?’ Terwijl er op dat moment eigenlijk geen enkele zijn. Schrijf maar op: sommige mensen zijn degoutant. Je kan niet de ene dag op Facebook een petitie tekenen voor het milieu en de
andere dag in een bloemenwinkel klagen dat een gele roos niet geel genoeg is. Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Sorry, ik word een beetje political.” (lacht) Zou hij ooit nog iets anders willen doen? “Muziek kiezen voor documentaires. Als ik naar een docu of film kijk, en ik hoor de muziek, denk ik vaak: shit, ik heb een veel beter nummer in gedachten.” Als we al een suggestie mogen doen voor een docu over hemzelf later: ‘Every Rose Has Its Thorn’ van Poison.




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.