Millennial love stories: "Dat een groot leeftijdsverschil nog altijd zo’n issue is, vind ik jammer. Wij hebben er zelf helemaal geen last van"

Thinkstock
De generatie geboren tussen 1980 en 2000 heeft het moeilijk op liefdesvlak, dat wijzen verschillende onderzoeken uit. Ze zouden zich maar moeilijk kunnen binden, zijn een tikje egocentrisch en kruipen zonder schaamte na één date tussen de lakens. NINA’s redacteur Timon ging op zoek naar hun love stories.

Katrien (26): Ik ben zo iemand die van de ene lange relatie in de andere springt. Lang single ben ik nooit, daar vind ik niks aan. Een hele avond alleen doorbrengen vind ik oersaai, dan wil ik naar buiten en mensen zien. Op een paar weken na heb ik sinds mijn vijftiende altijd een vriendje. Eerst was er Younes, een Marokkaanse jongen. Geweldige kerel, maar toen zijn ouders achter onze relatie kwamen, werd mij snel duidelijk gemaakt dat er voor ons geen toekomst in zat. Daarna volgde twee jaar met Jan, anderhalf jaar met Alexis en toen Oswald.

Oswald was een vriend van Alexis. Hij was een pak ouder dan ons, meer dan zestien jaar zelfs, maar daar stonden we toen eigenlijk nooit bij stil. Want hoewel ik 19 jaar was en hij 35 toen we elkaar leerden kennen, was hij nog minstens even jong van geest. Hij betaalde wat vaker drankjes voor ons omdat hij de enige was met een job en kon op donderdag ook niet mee uitgaan, maar in het weekend was hij altijd van de partij. We waren één hele grote vriendengroep en stonden in onze geboortestad en omstreken bekend als de groep die de cafés en clubs mee afsloten. Ons leven bestond uit plezier maken, van de rest trokken we ons weinig aan.

"Ik hield van de populariteit en aandacht die we samen kregen"

Katrien

Alexis was veruit de populairste jongen in de groep. Lang, gespierd en met van dat prachtig pikzwart haar en donkere wenkbrauwen. Hij was de sfeermaker, maar ook verschrikkelijk arrogant en flirterig. Zeker als hij gedronken had. Na een halfjaar bedroog hij me voor het eerst toen hij op vakantie in Tenerife was. Hij had een meisje leren kennen in een club en belandde uiteindelijk met haar én haar huisgenootje in bed. Dat vertelde hij natuurlijk niet zelf aan mij. Zo laf was hij wel. Nee, Oswald die mee op reis was, vertelde het mij een paar weken later. Alexis had hem verteld dat we het uitgesproken hadden, maar ik viel helemaal uit de lucht. Ik was een paar weken hysterisch kwaad op Alexis, maar besloot hem toch nog een kans te geven. Ik was smoorverliefd dacht ik. Nu weet ik dat ik vooral viel op zijn populariteit en de aandacht die we samen kregen. Iedereen wou ons er overal bij hebben, we waren het knapste en leukste koppel. Altijd in voor fun. Dat klinkt misschien heel oppervlakkig en dat was het ook, maar ik hield ervan.

Natuurlijk kon dat niet blijven duren. Zeker niet omdat Alexis mij maar bleef bedriegen en ik daar altijd via iemand anders moest achter komen. Oswald was eigenlijk de enige die hem daar op durfde aanspreken, wat ervoor zorgde dat ze ruzie kregen en niet meer met elkaar omgingen. Toen mijn ogen eindelijk open gingen en ik het uit maakte, was Oswald een welgekomen vangnet. De hele vriendengroep koos namelijk de kant van Alexis, dus plots zat ik daar zonder lief en vrienden. Met Oswald kon ik samen goed vitten op mijn ex en zo moest ik ook niet te veel denken aan de breuk.

Urenlang seks

Al snel spraken we meerdere keren per week af en uiteraard duurde het niet lang voor we met elkaar in bed doken. Het was de eerste keer dat ik seks had met een iets oudere man en dat beviel me wel. Ik zag er eigenlijk alleen maar voordelen in: zijn lijf was (nog) in topvorm, hij was totaal niet onzeker en wist precies hoe hij mij tot meerdere hoogtepunten kon brengen. Hij had veel meer respect voor mijn noden en kwam bovendien ook niet zo snel klaar. We hadden soms urenlang seks, heerlijk!

Hoewel ik Oswald nog steeds als ‘afleiding’ bekeek, begon ik wel meer en meer op hem gesteld te raken. Ik kon heel goed met hem praten en het hoefde niet al-tijd rond plezier maken te draaien. Die wilde kant bleef natuurlijk deel uitmaken van ons leven, maar ik kon even goed ook eens een avond thuisblijven met hem. Dat had ik met nog geen enkel ander vriendje meegemaakt. Oswald wist trouwens heel goed dat ik hem ‘gebruikte’ om over Alexis te raken, daar was ik van in het begin heel open over. Hij zag daar geen graten is, want hij was niet het relatietype vertelde hij. Eerst spraken we af niet exclusief te gaan daten, maar na een paar maanden hadden we allebei niet echt nood meer om nog met anderen af te spreken. We deden wel alsof we zo’n vrije vogels waren, maar in de praktijk zagen we elkaar elke dag en ik wou ook naast niemand anders meer wakker worden. Toch bleven we onszelf nog lang wijsmaken dat we geen serieuze relatie hadden, uit schrik voor de reacties van anderen. Enerzijds was er natuurlijk het leeftijdsverschil, anderzijds was Oswald een ex-vriend van Alexis.

Reacties

En die reacties kwamen er ook. Na ongeveer een jaar trok ik bij hem in, dus moesten we het bijvoorbeeld ook onze ouders vertellen. Nu we vijf jaar samen zijn, beginnen ze eindelijk bij te draaien. Maar nee, ze waren absoluut geen fan van onze relatie in het begin. De moeder van Oswald heeft zelfs een halfjaar niet tegen hem gesproken. Mij heeft ze nog altijd niet willen ontmoeten. En ook onze vrienden zijn niet altijd enthousiast. Dan vragen ze mij wat ik ga doen als hij bejaard en zorgbehoevend is en ik nog maar net op pensioen ben. Of dat ik hem vast niet meer aantrekkelijk zal vinden binnen vijf jaar. Dat ik ‘daddy issues’ heb, is ook al meermaals geopperd.

Dat een groot leeftijdsverschil binnen een relatie anno 2018 nog altijd zo’n issue is, vind ik vooral jammer. Want wij hebben er zelf helemaal geen last van. We zien elkaar graag en staan heel erg op dezelfde manier in het leven. We willen allebei bijvoorbeeld nooit kinderen, geven ons geld liever uit aan verre reizen en lekker uit eten gaan. We leven ook heel erg in het hier en nu en proberen niet te veel aan later te denken. Ik vind het nu zelfs leuk dat hij wat ouder is. Hij zorgt voor stabiliteit in mijn leven, weet heel goed hoe hij mij moet kalmeren als ik weer eens doorflip over iets stoms, maar hij is tegelijkertijd ook mijn beste vriend waarmee ik tot in de vroege uurtjes kan uitgaan. Dan voelen we ons allebei terug achttien.

Uiteraard weet je nooit wat de toekomst gaat brengen en misschien zorgt het leeftijdsverschil binnen tien jaar wél voor problemen tussen ons. Maar dat kan je toch nooit voorspellen binnen een relatie? Wie weet had ik een vriendje van mijn eigen leeftijd, die me aan de lopende band bedriegt. Zit je daar op je veertigste, gescheiden met een handvol kinderen. Is dat dan beter?  




21 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Emi De graeve

    Niks veralgemenen maar met de jaren verandert veel. Vraag is of men degene zal zijn die verzorgd zal worden of degene die zorg zal verlenen als dat eventueel nodig is. Pas dan merkt men de sterkte van de rrlatie

  • stephan ekelmans

    Wij hebben een leeftijdsverschil van 17j en al 14j samen ,hebben een dochter van bijna 4j nu. In het begin moeilijk zeker omdat sommige u laten vallen maar zo weet je op wie je kan vertrouwen. Wij hebben zelfs tweewoonst en wonen al ruim 9 samen met haar ouders, we hebben onze eigen zaak en van de vrienden niemand die een probleem heeft.

  • Melanie Van den broeck

    Een beetje verschil is ok maar zal me zeker geen manneke van 19 jaar nemen of 20 jaar zijn toch nog kinderen.

  • Peter Post

    Eens de partner te oud wordt en de gezondheid begint te sputteren en bij de ander niet wordt het moeilijk. Dat zien ze morgen dan wel weer.

  • David McIntosh

    Uiteraard speelt leeftijd geen rol. Voor mijn eigen relatie heb ik liever geen groot leeftijdsverschil omdat ik bijv niet 20 jaar eerder dan mijn partner met pensioen wil zijn.