Exclusief voor abonnees

Margot (40) worstelt met haar nieuw samengesteld gezin: “Mijn plusdochter wil ons uit elkaar”

Beeld ter illustratie.
Ana Jarèn Beeld ter illustratie.
Elke week tekent Anke Michiels kleine en grote liefdesproblemen van lezers op. Seksuoloog en relatietherapeut Wim Slabbinck weet raad. Vandaag: na een ongelukkig huwelijk en een echtscheiding vindt Margot bij Tom (43) eindelijk de liefde van haar leven. Maar Toms tienerdochter gooit roet in het eten. “Dat meisje doet er alles aan om ons uit elkaar te halen. Waarom toch?”

Margot begint opgewekt aan haar verhaal. Zij en Tom zijn ‘Tinderlovers’. Vijf jaar geleden vonden ze elkaar via de datingapp. “Ik heb op een dag de juiste kant uit geswipet”, lacht ze. “Op een avond – ik zat toen nog volop in mijn echtscheiding – trok ik mijn stoute schoenen aan. Ik belde aan bij Tom. En het was meteen raak tussen ons. Ik heb in Tom mijn soulmate gevonden. Eindelijk een minnaar en een ‘maatje’, zoals het hoort. Want mijn ex-partner was geen leuke man.”

In het begin ging alles prima. Margots dochter en Toms beide kinderen vormden een leuk nieuw ­samengesteld gezin – elk met hun eigen co-ouderschapsregeling. “Met vijf man rond de eettafel: voor mij was het een droomscenario, want ik wilde altijd al meer dan één kind. Ik liet mijn woonst in de stad ­achter en trok bij Tom in. Dat voelde echt goed, ik was gelukkig. Tot Sophie, de dochter van Tom, begon te puberen. Ze kwam thuis en liep meteen naar boven zonder een woord te zeggen. Ze was steeds chagrijnig. Onbeleefd. Onrespectvol. Kleinerend. Ik vond het moeilijk om daarmee om te gaan. En Tom reageerde in mijn ogen te laks. ‘Laat haar maar’, zei hij telkens tegen me als Sophie weer eens de brombeer in huis was, of regels aan haar laars lapte. (denkt na) Tom is te lief. Te braaf. Maar ik kon er niet meer tegen. Ik liep godganse dagen op mijn tenen in huis. Het escaleerde tussen zijn dochter en mij om het minste, op een ­bepaalde dag noemde ze me een ‘stom wijf’ – zonder dat haar papa het hoorde. Ik kon alleen maar denken: Ben ik hiervoor verhuisd? De maat is vol.

Margots stem breekt terwijl ze het zegt – en ze ­verontschuldigt zich voor haar tranen. “Sorry. Maar ik heb het hier echt moeilijk mee gehad. Het voelde alsof ik de enige was die wakker lag van de situatie. Ik weet dat Tom voor iedereen alleen maar het beste wil, maar ik voelde zijn steun niet en dat maakte me ­verdrietig. Het heeft op bepaalde momenten zo hard gewogen op onze relatie dat ik even bang was dat ­Sophie haar zin zou krijgen: mij en haar papa uit ­elkaar drijven.”

“Intussen komt ze al een hele poos niet meer naar ons. Ze woont voltijds bij haar mama. ‘Want je kiest voor Margot, boven je bloedeigen dochter’, heeft ze Tom koudweg naar zijn hoofd geslingerd. Terwijl dat niet zo is. Ik begrijp dat Tom hier ook onder gebukt gaat, het is tenslotte zijn kind. Maar ik weet totaal niet waar haar weerstand vandaan komt. Zelfs Toms ex – Sophies mama – begrijpt haar dochters reactie niet. Tom en ik hebben al moeten vechten om samen stand te houden. Wij willen niet zonder elkaar verder, nee, we willen samen oud worden. Dat is het plan. Ik geef niet op. Maar deze strijd heeft nu wel lang genoeg geduurd. Ik wil in alle rust kunnen genieten van onze liefde. Wij verdienen dat.” 

De raad van Wim Slabbinck: “Herstel eerst de band tussen vader en dochter”

“Ik begrijp dat je wil genieten van jullie liefde, Margot. Maar voor Tom liggen de kaarten anders: hij heeft behoefte aan een goede relatie met zijn dochter om méé te kunnen genieten. Zijn dochter wil niet meer thuis komen slapen, en dat is hartverscheurend. Hij zit tussen twee vuren en hij moet dat evenwicht nu eerst herstellen. Ik raad hem aan om meer activiteiten te doen, samen met Sophie: een-op-eenaandacht is nu belangrijk. Zij moet echt voelen dat haar papa moeite doet voor haar. De band tussen vader en dochter moet weer versterkt worden. Hoe beter die band wordt, hoe sneller het verzet van Sophie tegenover jou zal wegebben.”

“Het gedrag van Sophie is uiteraard niet aangenaam, maar ­tegelijk ook inherent aan de leeftijd. Pubers kunnen nu eenmaal ondankbaar en respectloos uit de hoek komen. Vaak omdat ze zelf met een en ander worstelen. Natuurlijk hoef je niet alles te pikken wat ze naar je hoofd slingert. Maar weet dat dat gedrag wel ergens vandaan komt. En uiteindelijk wil Sophie alleen maar hetzelfde als jij: de liefde van Tom.”

“Het klinkt hard, maar als plusouder ben je niet ‘de mama’ van Sophie. Je mag die rol ook niet opeisen of spelen, want je hebt dat mandaat niet. Als Sophie zich terugtrekt in haar kamer, bijvoorbeeld, heb jij daar in principe niks over te zeggen. Ook al is dat ­onbeleefd gedrag: elke discussie die je met haar aangaat, wordt een dovemansgesprek. Zo’n meisje pikt het niet dat jij je op dat terrein begeeft. Ze verzet zich. Wél moet je tegen Tom zeggen hoe slecht jij je voelt bij bepaalde situaties. Het is dan aan hem om met zijn dochter te praten. En om duidelijke grenzen te stellen.”

“De liefde tussen jou en Tom is duidelijk groot, en dat is mooi. Maar ga zeker niet de strijd aan over zijn dochter, want dat is er een die je altijd zal verliezen. De liefdesband tussen ouder en kind overstijgt alles. En probeer je op een mild moment zeker ook even te verplaatsen in de schoenen van Sophie. Heb aandacht voor alle mooie eigenschappen die zij ook heeft. Er is zeker meer dan onwil alleen. Dat kan niet anders.”

Heb jij ook een liefdesprobleem dat je (anoniem) wil delen? Mail dan naar Anke Michiels, anke.michiels@nina.be.

Geen onderwerp waar meer over wordt geschreven en gesproken dan de liefde. Wij verzamelen de beste artikels over lust en liefde in dit dossier.

Nora is pas getrouwd en nu al ongelukkig: “Mijn man verstikt me zo”

Joeri: “Ik houd van BDSM. Maar mijn vrouw wil geen meesteres zijn”

Jan (55) heeft het moeilijk met de emotionele ontrouw van zijn vrouw: “Die misstap heb ik haar vergeven, maar ze blijven elkaar berichten sturen”




2 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Vicky Impens

    Mevr. begrijp één ding heel goed, in de dochter haar ogen ben jij de slechterik, wat je ook doet om goed te doen het zal NOOIT goed genoeg zijn. Je leert hier mee om te gaan of jullie gaan alle 2 ten onder, voor hem blijft er een eeuwig schuldgevoel, dat zal ook nooit overgaan. Mijn raad samen een manier vinden om mee om te gaan en elkaar geen verwijten gooien.

  • henri vanderhoven-peters

    Misschien eens een goed gesprek ipv op ipad te tokkelen en op de man/vrouw afvragen wat er schort samen met haar "liefde voor het leven"?En een tip: vroeger "verkeerden" we eerst soms jaren eer we aan trouwen dachten en konden we elkaar volledig inschatten,tegenwoordig is het al de nest in na de eerste date.Samenwonen is toch nog wat meer dan alleen in bed tevreden zijn.En voor de betweters we zijn al meer dan 45 jaar bij elkaar.