Exclusief voor abonnees

Luxeprostitutie in België (deel 4). De klanten spreken: “Voor succesvolle zakenman horen callgirls erbij. Het zit in ons karakter”

Joost De Bock
870 miljoen euro: zo veel gaat er jaarlijks om in de Belgische prostitutie,  blijkt uit onderzoek in opdracht van de Nationale Bank. Bijna de helft daarvan vloeit naar luxe-escorts. Maar wie zijn deze exclusieve callgirls? Hoeveel verdienen ze? Wat maken ze mee met hun - veelal getrouwde - klanten? Uw krant dook onder in de mysterieuze wereld van de klasseprostitutie in België en kwam boven water met een vat vol pikante geheimen. Lees de hele reeks hier.

Het prototype van de klant van een escort is niet de ietwat radeloze, alleenstaande man. Ook al zou een getrouwde vrouw dat graag hopen. Het gros van de klanten is, dixit luxe-prostituees, getrouwd of alleszins samen met een vaste partner. En waarom speelt een gehuwd man met een escort op verplaatsing? “Te weinig seks thuis”, zegt de ene. “Risico's nemen zit nu eenmaal in het karakter van de kapitaalkrachtige man”, is de uitleg van de andere. “Afspreken met een callgirl houdt óók risico's in.”

Zoals de exploitant van een gerenommeerd, Brussels top-escortbureau zegt: “In het segment van de luxeprostitutie zijn klanten veelal ambitieuze, welgestelde, succesvolle mensen. Welnu, bij dat type mannen hoort quasi altijd een wederhelft.”

De 43-jarige Erik, een West-Vlaamse zelfstandige ondernemer met een bloeiende zaak, is zo'n type man. Gehuwd sinds 2006 met zijn tweede vrouw, vader van twee kinderen uit zijn eerste huwelijk. Hij stelt het meer dan wel, financieel. En hij zoekt al vier jaar, overigens met de regelmaat van een klok, het gezelschap van escorts op. Een mens vraagt zich dan meteen af: waarom? Waarom als getrouwde man betalen voor seks op een ander? «De hoofdreden is heel simpel», zegt de ondernemer. «Omdat ik thuis te weinig seks krijg. Als ik op jaarbasis nog drie keer met mijn vrouw vrij, is het veel. In het begin van ons huwelijk vrijden we vaker, zo'n twee keer per maand. Wat ik nog mager vond, want ik heb altijd een gezonde seksappetijt gehad.»

«Maar er zit meer achter», gaat Erik verder. «Van zodra je beroepshalve begint mee te spelen in een hogere klasse, horen escorts er bijna per definitie bij. The power of money. Het zit ook wat in het karakter, in de ingesteldheid van de kapitaalkrachtige man. Die neemt graag risico's, houdt van een zekere mate van spanning. Anders zou hij het ook zo ver niet hebben geschopt. Afspreken met escorts is ook risicovol en spannend. En licht verslavend. Eens je de stap hebt gezet, wil je altijd maar meer.»

Zet een man in een bar tussen callgirls en hij voelt zich als een kind in een snoepwinkel

Grote kinderen

«Mannen op dit niveau dagen elkaar ook graag uit», gaat de ondernemer verder. «Ze meten zich graag met elkaar. Praten bij een goed glas wijn over hun belevenissen met callgirls. Over hoe dikwijls ze het doen, over wat ze die dames betalen. Tja, en hoe gaat dat dan? Dan wil de ene niet onderdoen voor de andere. Dat dat kinderachtig is, zegt u? Tuurlijk is dat kinderachtig. Maar mannen zijn grote kinderen, hé. Zet een man in een bar tussen callgirls en hij voelt zich als een kind in een snoepwinkel.»

Zegt ook Gerard (56), een bemiddelde ondernemer die in België veel buitenlandse klanten van over de hele wereld ontvangt voor zaken: «Luxe-callgirls horen bij de business. Zoals vrouwen gaan shoppen om zich te ontspannen, duiken rijke zakenlui na het beklinken van een deal het nachtleven en het bed in met een luxehoer. Van welk land ze ook komen: mijn klanten vragen bijna zonder uitzondering of ik hen hier na de zakelijke besprekingen de weg kan wijzen naar een callgirl. En wanneer ik in het buitenland moet zijn voor zaken, ontstress ik ginds ook met meisjes van plezier.»

Pierre (51), een Oost-Vlaamse zelfstandige: «Mijn huwelijk heeft 15 jaar geduurd, een groot deel van die tijd heb ik het gezelschap van luxe-callgirls opgezocht. Omdat het op seksueel vlak een ramp was met mijn vrouw. En dat was eigenlijk al van in het begin van ons huwelijk zo. Pas op, ik had een hele goeie vrouw. Ik zag haar graag en ben haar nog altijd dankbaar dat ze me twee kinderen gaf. Maar het probleem was dat ze hooguit één keer per week wilde vrijen en dat vond ik, als viriele echtgenoot, te weinig. Ik wou elke dag vrijen. Daar kwam bij dat de seks op de duur een sleur werd. Er zat niks van spanning in. Tja, dan is de stap naar een callgirl redelijk snel gezet.»

«Ik heb daar altijd schuldgevoelens over gehad», gaat Pierre verder. «Al hielden die gevoelens me dus duidelijk niet tegen. Nu, ik sprak ook veel met escorts over mijn problemen thuis. Dat is het voordeel tegenover een raamprostituee: met een escort kan je praten, ze zal naar je luisteren. Met mijn vrouw kon ik er niet over praten. We zijn zelfs nog naar een psycholoog geweest, ook daar klapte ze dicht. Ze heeft nooit kunnen uitleggen waarom ze gaandeweg minder seks wilde, ze begreep het zelf niet.»

Erik: «Ook bij mij heeft meegespeeld dat ik de seks thuis op de duur te gewoon vond. Het was altijd opnieuw hetzelfde standje. Missionarishouding en klaar. Ik had op seksueel vlak nieuwe uitdagingen nodig. Niet dat ik nu zo'n rare fantasieën heb. Maar zo nu en dan hou ik wel van een blowjob en die zal ik van mijn eigen vrouw niet krijgen, nee. De seksuele uitdaging zit 'm voor mij ook al in het flirten met escorts, in het vrijen met telkens een andere vrouw. Al is de handeling altijd hetzelfde, elke vrouw voelt anders aan. De enige vereiste die ik heb, is dat er een klik moet zijn met de escort. Met een vrouw die ik niet in de ogen kan kijken, kan ik ook niet vrijen.»

Pierre: «Wat ik bij een callgirl zocht? Gewoon goeie, normale seks. En de pijp moest goed zijn, ja. (lacht om zijn eigen uitdrukking) Ik heb nooit speciale dingen verlangd. Ja, ik vond het wel eens tof om op publieke plaatsen te vrijen. Maar verder? Het spannendste wat ik ooit met een callgirl heb gedaan, was vrijen in de zetel in mijn echtelijk huis. Niet dat ik per se hoopte dat ik zou worden betrapt, maar ik vond het wel leuk om het risico te lopen. En ik kan je verzekeren: dan héb je goeie seks»

Ik betaal de dames altijd met zwart geld. Je kan als getrouwde man moeilijk 500 euro afhalen van de rekening waar je vrouw ook zicht op heeft

Zonnebank van 2.500 euro

De heren hebben al véél geld bij callgirls achtergelaten. Pierre: «In mijn getrouwde jaren verdiende ik als zelfstandige per maand een dikke 5.000 euro, waarvan toch 2.000 euro naar luxehoeren ging. Want het blijft niet bij het uurtarief, hé. Je koopt al eens cadeaus, neemt zo'n dames mee uit eten, boekt ze al eens voor een weekend. Ik kon met gemak 500 euro per uur geven aan een escort. Ik heb er zelfs eentje ooit een zonnebank van 2.500 euro cadeau gedaan. Ja, tel al die jaren op en je komt uit bij een fameus bedrag. Dan is mijn leven goedkoper nu. Ik heb een toffe relatie waarin ik seksueel niets tekort kom en heb dus ook geen reden meer om escorts te daten.»

Erik: «Ik verdien een goeie 4.000 euro netto per maand, waarvan ongeveer een derde in het zwart. Gemiddeld ga ik twee keer per maand naar een callgirl en ben ik zo'n 600 euro kwijt. Maar er zijn ook periodes dat ik elke week met een dame afspreek en dan kost het mij het dubbele. Het varieert. Ik ga ook al eens graag naar chique clubs. Waar ik dan geen seks heb, maar mij wel een hele avond kan amuseren met zo'n stoeipoes: wat ongeremd staan meedansen en vooral veel lachen en zwanzen. Het ontstresst mij. Vorige week heeft zo'n avondje mij nog 900 euro gekost, oftewel het equivalent van drie flessen champagne waarop je zo'n stoeipoes dan trakteert.»

«Ik betaal de dames altijd met zwart geld», vervolgt Erik. «Geld waarmee je niet aan de oppervlakte kan komen, is ideaal voor zoiets. Je kan als getrouwde man moeilijk 500 euro afhalen van de rekening waar je vrouw ook zicht op heeft. En net omdat het zwart geld is, kijk ik ook op geen euro. Ik kan er anders toch niet veel mee doen.»

Gevoelloze wezens

Wat de heren, naast seks, nog appreciëren bij een luxedame van plezier? «Dat ze je zonder woorden het gevoel kan geven dat je er mag zijn», zegt Pierre. «Of je nu lelijk bent of niet, je mag er wezen. De innerlijke schoonheid telt nog het meest van al bij hen en dat vind ik wel schoon. Is de klant knap en de seks is goed, oké, meegenomen. Maar het zijn veelal de lelijke mannen met een mooi innerlijk die in de gratie vallen. Ik ben ook altijd gevallen voor de zachte types die mij aandacht gaven. Veel aandacht.»

«Vroeger dacht ik over luxehoeren in termen van sletten», geeft Erik toe. «Ik dacht dat dat allemaal gevoelloze wezens zijn. Zo denk ik allang niet meer. Ik heb veel respect gekregen voor vrouwen die aan escort doen. Ze hebben meer gevoelens dan je denkt. Er zitten daar enorm toffe dames bij, met wie je echt op niveau kan praten.»

Het toeval wil dat Erik tijdens het interview, dat plaatsvindt in gezelschap van een escort, plots telefoon krijgt van zijn vrouw. Het is onwaarschijnlijk met hoeveel gemak hij de knop omdraait en zich meesterlijk bedient van leugens. Hij keuvelt wat met zijn vrouw over koetjes en kalfjes en over het werk, terwijl zijn escort het glas champagne rijkelijk bijvult en hem frivool in de hals kust. 'Ja schatje, tot vanavond', hoort Erik zichzelf op de liefste toon tegen zijn eega zeggen. En hij voegt er, o cliché, aan toe: 'Neenee, het zal niet te laat worden.' Eén ding staat vast: zijn vrouw heeft niets in de gaten. Daarvoor was het toneeltje dat hij door de telefoon opvoerde, te perfect. Erik zucht eens diep. En zegt: «Wie heeft in 's hemelsnaam monogamie uitgevonden?»

Bekijk hier alle afleveringen uit de reeks.

Lees ook binnen HLN+:

Maaike houdt van BDSM: “Etentje met vrienden, denkt de babysit. Maar ik neem mijn tepelklemmen mee”

“Voor ik het wist, had ik een relatie”: Vera en Pablo leerden elkaar kennen in Mexico

Monique (69) kan haar jeugdliefde niet vergeten: “Ik ben bijna 70 jaar, maar in zijn armen werd ik weer dat meisje van 18”