Liefde is chemie: hormonen verklaren het verschil tussen liefde, lust en hechting

Photo by Matheus Ferrero on Unsplash
Er wordt weleens gezegd dat er liefde in de lucht hangt. Wat is dat dan? Een soort van roze wolk waar we niet meer helder door kunnen nadenken? Mensen zeggen al gauw dat er chemie is tussen twee mensen, maar wat houdt dat juist in? 

Er bestaat geen exacte wetenschap die uitlegt waarom mensen een koppel vormen, benadrukt Science, een blog van de universiteit van Harvard. Maar er zijn enkele chemische componenten die bijdragen aan lichamelijke aantrekkingskracht. En dan gaat het niet over Jodium (I), livermorium (Lv), yttrium (Y), zuurstof (O) en uranium (U). (Ofwel: ‘I love you’, chemie mopje!) Maar het heeft eigenlijk allemaal te maken met hormonen.

Dankzij deze sommen word je een rekenwonder in de liefde

Lust: testosteron + oestrogeen

De hypothalamus van je lichaam stimuleert de productie van zowel testosteron als oestrogeen, ofwel: de sekshormonen die je lichaam aanmaakt wanneer je opgewonden raakt. 

Liefde: dopamine + noradrenaline – serotonine

Ons brein lost dopamine als beloning wanneer we iets plezierig doen zoals seks. Noradrenaline is het resultaat van aantrekkingskracht en kan er vaak voor zorgen dat je je eetlust verliest en niet meer kan slapen (denk: ‘ik ben zo verliefd, ik kan er niet door eten, ik kan er niet van slapen!’). Je serotoninegehalte gaat dan weer je humeur en hongergevoel aanpassen. 

Hechting = oxytocine + vasopressine

Oxytocine staat bekend als het ‘knuffelhormoon’. Het komt vrij tijdens seks, geboortes, wanneer vrouwen borstvoeding geven. Kortom, het zorgt ervoor dat mensen een band creëren. Vasopressine of het antidiuretisch hormoon zorgt voor hetzelfde ‘ik hou zoveel van jou dat ik je wil doodknuffelen’-gevoel. 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.