Let’s talk about sex: 7 lezers vertellen over het moment waarop ze wisten dat ze holebi waren

Katrien Van Breedam - Illustratie.
Zoals het Amerikaanse raptrio Salt-n-Pepa begin jaren 90 al zong: Let’s talk about sex, baby! Vandaag vertellen 7 holebi’s over het moment waarop ze wisten dat ze voor hetzelfde geslacht vielen. 

“Het heeft een jaar geduurd voor ik aan mezelf kon toegeven dat ik lesbisch was”

Louise (23) : “Toen ik aan mijn mama vertelde dat ik op meisjes viel zei ze letterlijk: ‘oké, en wat wil je nog eten vanavond?’ Volgens mij wou ze zo aantonen dat er nooit iets zou veranderen tussen ons. Ergens denk ik dat ik altijd wel geweten heb dat sommige meisjes meer voor mij betekenden dan jongens, maar door de beelden die ik rondom me zag, kwam het nooit in me op dat er iets anders zou kunnen dan een relatie tussen man en vrouw. Ik heb in de middelbare school een keer een vriendje gehad en dat was in het begin wel spannend, maar na de eerste ‘date’ was de aantrekkingskracht weg en toen begon ik mij vragen te stellen. In het vijfde middelbaar kwam ik te weten dat een goede vriendin een relatie had en toen werd ik echt boos, ik had toen echt zoiets van ‘dat kan nu toch niet?’ En toen viel alles op z’n plaats: ik was jaloers. Het heeft een jaar geduurd voor ik aan mezelf kon toegeven dat ik lesbisch was, maar uiteindelijk besefte ik gewoon dat het nooit anders is geweest.” 

“Ik wist het door porno”

Nathan (55): “Ik wist dat ik op mannen viel omdat ik tijdens het bekijken van porno altijd naar hen keek. Van een vrouw raak ik gewoon niet opgewonden, simpel.” 

“Ik ben bij mijn vader uit de kast gekomen op Vaderdag”

Matt (26) :  “Mijn coming out verliep in fases: eerst vertelde ik het aan vrienden, toen ik 16 was aan mijn broer. Ik wachtte bewust nog even af bij mijn ouders tot ik met mijn neus op de feiten gedrukt werd. Ik wou altijd al naar een waarzegster gaan en rond mijn 17de heeft mijn mama mij vergezeld. Ik kreeg toen de kaart van een soort skelet te zien, wat betekende dat er een situatie zou gaan veranderen, maar ik hield dit tegen. Meteen wist ik: ‘dit gaat over het feit dat ik in de kast zit’. Mijn mama’s blik is toen niet meer van mij afgeweken. Op de terugweg heeft mijn mama de kaart opnieuw aangehaald en toen wist ik dat het moment aangebroken was en heb ik het haar verteld. Bij mijn vader ben ik enkele jaren later uit de kast gekomen op Vaderdag, ik vertelde hem dat als ik ooit iemand zou meenemen naar huis, het een jongen zou zijn en geen meisje. Ik wist dat hij het wist, maar ik moest het eigenlijk gewoon officieel zeggen. En dat was wel echt een opluchting." 

“Als kind vond ik het al normaal”

Danielle (18) : “Zelfs toen ik nog heel klein was, vond ik holebikoppels al erg normaal. Ik was verliefd op mijn beste vriendin en wanneer ik met Barbiepoppen speelde was het nooit Barbie en Ken, wel Barbie en Barbie of Ken en Ken!” 

“Mijn hart ging sneller slaan voor de vrouwelijke hoofdrol, toen had ik het door”

Leila (35) : “Mijn ‘oh shit, ik ben lesbisch’-momentje kwam toen ik een Indiana Jones-filmmarathon hield met mijn vrienden. De derde film was mijn favoriet en ik snapte nooit goed waarom. Ondertussen heb ik de reden uitgevogeld: mijn hart ging sneller slaan voor de vrouwelijke hoofdrol, niet voor Harrison Ford. Eigenlijk heb ik het er nooit moeilijk mee gehad, ik vind vrouwen gewoon veel aantrekkelijker dan mannen.” 

“Ik besefte pas vorig jaar dat ik niet heteroseksueel was”

Sara (30) : “Ik ben biseksueel. Op de middelbare school werd ik verliefd op een meisje. Ik schreef haar briefjes en mijn vrienden gaven me tips over hoe ik met haar moest praten, ik schreef zelfs een liedje voor haar. Op dat moment had ik echter niet door dat ik gevoelens had voor een meisje. Mijn vrienden en ik waren er gewoon van overtuigd dat ik echt bevriend met haar wilde zijn. Naarmate ik ouder werd, merkte ik steeds vaker dat ik mijn gevoelens voor meisjes onderdrukte. Maar vorig jaar besefte ik eigenlijk pas dat ik niet heteroseksueel was. Niemand was verrast, ik denk dat ik het er stiekem zelf gewoon heel moeilijk mee had. Het was raar om toe te geven dat ik niet ‘normaal’ was.”

“Het voelde natuurlijker en beter aan”

Tom (33) :  “Doorheen mijn jeugd was ik ervan overtuigd dat ik hetero was. Ik ging er gewoon nooit van uit dat er een andere mogelijkheid zou zijn. Eigenlijk kende ik zelfs niet echt iemand die holebi was, het was gewoon niet iets waarmee ik in aanraking kwam. Op mijn 27ste ben ik getrouwd met een vrouw en dan plots twee jaar later toonde een man in de fitness interesse in mij. Mijn wereld stond op z’n kop en ik zag plots dingen die me ervoor nooit waren opgevallen. Ik had nog nooit een seksuele ervaring gehad met een man tot ik hem ontmoette, en plots veranderde alles. Het voelde natuurlijker én beter aan, ik heb uiteindelijk mijn vrouw voor hem verlaten en ben nu veel gelukkiger.” 




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Katia Blancmont

    Bij dat de meesten hier helemaal geen trauma's meedragen. Dat is wel even anders voor de oudere generaties, mede door afwijzend gedrag van familie, kerk en maatschappij.