Let’s talk about sex: 4 lezers vertellen waarom ze zijn vreemdgegaan (deel 1)

Illustratie.
Katrien Van Breedam Illustratie.
Zoals het Amerikaanse raptrio Salt-n-Pepa begin jaren 90 al zong: Let’s talk about sex, baby! Voor deze nieuwe online reeks vroegen we jullie anoniem uit over jullie seksleven. Vandaag verklappen 4 lezers waarom ze hun partner hebben bedrogen. Volgende week volgt deel 2 over dit onderwerp.

Jan (58): “Ik weet dat het klinkt als een flauw excuus, maar toch is het zo: ik heb mijn vrouw nooit met voorbedachte rade bedrogen, het gebeurde gewoon. We waren al lang getrouwd, en ik miste pit in onze relatie. Misschien was ik ook wat uitgekeken op haar. Al was ik me daar toen nog niet bewust van. Mijn minnares was niet eens iemand die ik knap vond, het was gewoon iemand anders dan mijn vrouw. Iemand met een ander lichaam, andere noden. Heel lang heeft het trouwens niet geduurd, want mijn vrouw is er al snel achter gekomen. Hevige discussies en scheldpartijen volgden. Maar dat was eigenlijk goed, want voor het eerst in jaren spraken en luisterden we weer naar elkaar. Zo durfde ik haar te vertellen dat ik graag eens onderdanig wilde zijn tijdens de seks. In eerste instantie wist ze niet wat te zeggen daarop, maar uiteindelijk zijn we door die gesprekken samen naar een BDSM-club gegaan. Gewoon om te kijken hoe dat daar in zijn werk ging. We wilden ons huwelijk allebei niet opgeven, gelukkig maar. In die club hebben we hele leuke mensen leren kennen en het was er helemaal niet ‘vuil en donker’ zoals we gedacht hadden. Iedereen was net heel open tegen elkaar en er werd luchtig gespeeld, geen extreme toestanden. Sindsdien is onze relatie veel hechter geworden omdat we simpelweg veel meer naar elkaar zijn beginnen luisteren in plaats van het allemaal toe te dekken en te doen alsof er niks aan de hand is. Uiteraard voelde ik me niet goed bij de hele situatie, ik wou mijn vrouw nooit pijn doen. Daar heb ik spijt van, maar toch ben ik blij dat het gebeurd is. Zowel mijn echtgenote als ik zijn nu gelukkiger in onze relatie.”

“Misschien heb ik het gewoon moeilijk met monogaam zijn?”

Liza (34): “Mijn vriendinnen noemen mij soms wel eens een ‘seriebedrieger’ omdat ik nog geen enkel vriendje trouw ben kunnen blijven. Toen ik in mijn eerste jaar aan de universiteit zat, leerde ik mijn toenmalig lief kennen. Onze relatie was nogal extreem in de zin dat we de ene dag smoorverliefd als tortelduifjes rond konden huppelen en de andere dag knallende ruzie hadden. Goede en hele slechte momenten wisselden zich zo af tot ik op een dag via via te weten kwam dat hij op een feestje met een ander meisje had gekust. Ik was razend, maar in plaats van hem te confronteren, besloot ik het heft in eigen handen te nemen en zelf met iemand anders naar bed te gaan. Ik vond er niets beter op dan met zijn beste vriend te slapen, om hem zo extra hard te kunnen kwetsen. Gek genoeg voelde ik me daar niet eens schuldig over. Op die manier had ik zelf controle over de situatie en dat gaf me net een krachtig en onafhankelijk gevoel over mezelf. Jarenlang heb ik die drang naar controle gebruikt als smoes om ook latere vriendjes te bedriegen. Zo kon ik tenminste zelf niet gekwetst worden als zij mij zouden bedriegen. Want ik deed het ook en waarschijnlijk nog vaker dan hen. Ondertussen ben ik er wel achter dat dat natuurlijk zever is. Die eerste keer bedrogen worden deed gewoon erg veel pijn en daar wou ik mijn ex voor laten boeten op een compleet verkeerde manier. Of die situatie er ook voor gezorgd heeft dat ik mijn latere vriendjes bedrogen heb, weet ik niet. Misschien heb ik het gewoon moeilijk met monogaam zijn? Momenteel ben ik al een tijdje single omdat ik probeer uit te zoeken hoe het komt dat ik dat bedrog niet kan laten. En ook waarom het zo makkelijk gaat, zonder mij daar echt schuldig over te voelen. Terwijl, maar ook erna. Een zogenaamde ‘seriebedrieger’ genoemd worden, is namelijk niet iets om trots op te zijn. Dat besef ik nu meer en meer.”

“Hij bleek zelf al jaren een affaire te hebben en ik mij maar schuldig voelen”

Nathalia (29): “5 jaar geleden is het allemaal begonnen. Ik werd lid van een sportvereniging voor kinderen met een beperking en ik zou er enkele lessen geven. Eén van mijn collega’s was Pieter, een 16 jaar oudere man waar ik direct een klik mee had. We besloten elkaar toe te voegen op Facebook, zodat hij me alle informatie kon geven om helemaal mee te zijn voor het nieuwe sportjaar. Al snel zaten we elke avond met elkaar te chatten. Ik woonde toen nog thuis en had een vriend en dat wist hij ook. Daarom bleven onze gesprekken in eerste instantie onschuldig, met slechts af en toe wat geflirt. Ik was vooral gevleid dat een knappe oudere man mij leuk vond, want ik was erg onzeker toen. Mijn ex-vriend vertelde ik niets over die chatsessies ‘s avonds. Op een avond vroeg hij om iets te gaan drinken na de lessen en dat zag ik wel zitten. Het voelde oprecht aan alsof we elkaar al jaren kenden, maar er gebeurde verder niets tussen ons. Al hing er overduidelijk veel chemie in de lucht. Ik begon steeds te verlangen naar meer, dus spraken we ook vaker met twee af na de lessen. Op één van die café-avonden was het aan het gieten buiten en stelde hij voor om mij met de auto af te zetten. Toen hebben we voor het eerst gekust en dat voelde geweldig. Ik was smoorverliefd, alleen maakte hij plots duidelijk dat hij absoluut geen relatie wou. Ik had een vriend, hij was een pak ouder en woonde ook niet in de buurt. Ik kon aan niemand anders meer denken, dus dat deed pijn. Het schooljaar liep toen gelukkig ten einde, waardoor ik hem makkelijk kon ontwijken. Mijn vriend vertelde ik niets, het ging tenslotte maar om één kus.

Toen we elkaar in september terugzagen, bleek de chemie tussen ons echter helemaal niet verdwenen. Al snel zoenden we elkaar weer, we gingen samen onder de douche, we genoten van elkaar en het voelde nog steeds even juist aan als voor de zomer. Voor het eerst vertelde hij me ook dat hij me graag zag, wat nu? Ik ging net samenwonen met mijn vriend, had geen idee hoe het verder moest. Tot mijn vriend mij op een avond ten huwelijk vroeg. Ik barstte in tranen uit en vertelde hem alles. Alleen reageerde hij helemaal anders dan ik had verwacht. Hij was absoluut niet kwaad, maar net erg begripvol omdat hij zo weinig thuis was geweest de jaren daarvoor. Hij vroeg of ik nog steeds wou trouwen en dat wilde ik uiteraard. Ik verbrak het contact met Pieter volledig. Tot ik mijn lief 3 maanden voor we gingen trouwen op heterdaad betrapte in de slaapkamer met een ander. Hij bleek zelf al jaren een affaire te hebben terwijl ik mij maar schuldig zat te voelen over mijn bedrog met Pieter! Uiteindelijk besloot hij voor zijn minnares te kiezen, want die was jonger en dus beter. Ik zat in zak en as en wie was er daar om naar mijn gehuil te luisteren? Pieter natuurlijk. Ik had toen veel aan hem en het was heerlijk om niets meer in het geheim te moeten doen, maar al snel staken dezelfde problemen als daarvoor op. Het leeftijdsverschil, het feit dat hij geen kinderen meer wou en ik wel, de afstand die we niet konden overbruggen en de totaal andere werkuren. We bleven nog een paar keer bij elkaar slapen, maar besloten uiteindelijk als vrienden uit elkaar te gaan. Hoewel ik dat ontzettend moeilijk vond en hij ook, zat er helaas niets anders op. Ik heb een nieuwe partner nu en die weet niets van mijn relatie met Pieter omdat we elkaar nog regelmatig zien als vrienden. Al ben ik bang voor wat er gaat komen, want die seksuele spanning tussen mij en Pieter is er nog steeds. Wie weet waar dit gaan eindigen?”

“Als ik erover wil praten, klapt ze volledig dicht”

Jacob (52): “30 jaar huwelijk zijn voorbijgevlogen. Ons karakter, levensstandaard, lichaam en ook seksleven zijn fors veranderd met het ouder worden, maar ik zag daar persoonlijk geen graten in. Mijn vrouw en ik hadden het goed samen. We zagen elkaar graag en ik was en ben nog steeds verliefd. Tot haar eierstokken en baarmoeder verwijderd moesten worden toen ze 45 jaar was. Een zware ingreep, maar ze kwam er gezond en wel uit. Ons seksleven kwam hierdoor wel op een laag pitje te staan, maar daar had ik uiteraard begrip en geduld voor. Je zou voor minder. Tot het op den duur terugviel op helemaal niets meer. Geen seks, maar ook geen genegenheid meer. Alleen nog korte gesprekken waarin ze mij bevelen gaf die ik moest opvolgen om geen drama te veroorzaken. Telkens als ik erover wou praten, eindigde het in klinkende ruzie. Ik ben toen naar een therapeut gegaan, maar die wist mij te vertellen dat ik het moest begrijpen en mij erbij moest neerleggen. Terwijl ik alleen maar een beetje genegenheid en waardering vroeg. Zelfs een aanraking kon er niet meer vanaf. Om mijn verhaal toch aan iemand kwijt te kunnen, schreef ik het her en der neer op online forums. Zo kwam ik in contact met een getrouwde vrouw die ook op zoek was naar affectie. Van het een kwam het ander en we kregen een seksrelatie. In het begin was dit leuk en spannend, maar eigenlijk wil ik gewoon mijn eigen vrouw terug. Telkens als we zijn gaan eten of op vakantie geweest zijn, hoop ik dat ze mij nog eens vastpakt. Jammer genoeg gebeurt dat nooit en als ik erover wil praten, klapt ze volledig dicht. We zijn precies broer en zus, we leven compleet naast elkaar. Ik heb dit jaar al 2 keer de scheiding aangevraagd, maar dat wil ze niet omdat ze het financieel niet zou trekken. Ik probeer het positief te bekijken, maar dat lukt niet altijd. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.”




9 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Nicolas Van Hoecke

    De Pieter lijkt mij een profiteur. Goed gezien jongen. Voor de rest heb ik geen respect voor mensen die vreemdgaan.

  • pieter arons

    Zijn van nature inderdaad niet monogaam. Instinctmatig willen met andere mensen seks hebben.Maar vergeleken met dieren hebben wij emotionele intelligentie en kunnen wij zelfcontrole hebben. Met andere woorden je kan het gevoel hebben om vreemd te gaan maar je kan nog altijd nee zeggen Ooit het gevoel gehad dat je boos wou worden maar besefte ik ga me inhouden want dit is beter voor de situatie? Juist dat heed zelfcontrole emotionele inteligentie. Met andere woorden deze mensen hebben laag EQ

  • Ignace CLoquet

    een vrouw die geen enkele aandacht meer aan haar man geeft, die geen enkele aanraking verdraagt en die er niet wil over spreken is een sluipend gif. Zeker voor doodbrave mannen. ervoor vluchten als de pest.

  • Melanie Van den broeck

    En als je bent uitgekeken op die nieuwe vrouw of man eindig je zoals met je vorige vrouw of man bedriegen hoort niet je doet het met uw nieuwe partner weer. Dan zit het in u in.

  • Birgit Cee

    Foei elke de vos, die jacob zijn verhaal is eenzijdig. Hoop dat jij zeer lang gezond blijft.