Exclusief voor abonnees

Julie (46) wil haar zoon (18) graag helpen: “Mijn zoon heeft liefdesverdriet, hoe kan ik hem troosten?”

Getty Images/iStockphoto
Elke week tekent Anke Michiels kleine en grote liefdesproblemen van lezers op. Seksuoloog en relatietherapeut Wim Slabbinck weet raad. Deze week: Julie (46) wil graag haar zoon (18) helpen. “Het was zijn eerste liefje en zijn eerste relatie. Maar na anderhalf jaar maakte zij het uit. Sindsdien zit hij in zak en as.” Aan het woord is Julie, mama van Daan. Zijn gebroken hart raakt haar moederhart. “Wat kan ik doen om mijn zoon te troosten?”
nina

“Ik heb hem zelden zo gelukkig geweten als het afgelopen anderhalf jaar”, glimlacht Julie bij de herinnering. Haar zoon Daan bloeide helemaal open dankzij het meisje dat zijn hart gestolen had. “Schoon, zo’n eerste grote liefde. Zij was altijd welkom bij ons thuis, hij ook bij haar thuis. Ze mochten bij elkaar blijven slapen. Ze zagen elkaar vaak, bijna dagelijks. Natuurlijk verwittigde ik hem weleens: ‘Let op, jongen, dat je ook nog voldoende optrekt met je vrienden. Stél dat het op een dag uit raakt. Jullie zijn nog erg jong, dat kan gebeuren.’ Ik denk dat ik hem probeerde voorbereiden op wat ooit komen zou: de breuk.”

Anderhalf jaar later bleek Julies voorspelling uit te komen. Het vriendinnetje van Daan maakte het uit. “Dat gebeurde gelukkig op een erg volwassen manier, en niet via een whatsappje of zo. Ze wilde gewoon weer ‘vrij’ zijn, en zich nog niet zo serieus binden. Begrijpelijk als je nog maar zeventien bent, hè. Maar voor Daan kwam het als een donderslag bij heldere hemel. Hij had zich zo gesmeten in deze relatie, en nu stopte het? Zijn wereld stortte in. De vrolijke jongen die ik anderhalf jaar in huis had, was plots een wrak. Ik zag hem kleiner en kleiner worden, letterlijk gebukt onder liefdesverdriet.”

Sociale media maken het verwerkingsproces moeilijker

“Gelukkig laat hij dat verdriet ook echt zien thuis. Hij steekt het niet weg. Hij doet zich niet stoer voor: als hij moet huilen, huilt hij. Hij praat veel over zijn gevoelens en – ook al waren we tijdens zijn ‘apenjaren’ niet altijd de dikste vrienden en heeft hij me als vijftienjarige vaker weggeduwd dan toegelaten – voel ik dat hij mijn luisterend oor en advies nu heel erg waardeert. Ik ben blij met die hernieuwde verbinding tussen ons – zijn papa is van het type dat de boel minimaliseert met ‘Ach, andere en betere’-grapjes (lachje) – maar tegelijkertijd legt het ook wel wat druk op mijn schouders. Het lijkt soms of ik moet komen aandraven met dé oplossing. Dat hij erop rekent dat ik hem hier uit de ellende help. Dat ik een wondermiddel in huis heb. Maar dat bestaat natuurlijk niet. Ik heb hem al uitgelegd dat liefdesverdriet moet slijten. 

Dat het tijd vraagt, maar dat het elke dag wat beter zal gaan, en dat hij niet bij de pakken mag blijven zitten. Hij moet op stap gaan, buitenkomen, vrienden opzoeken en in de toekomst durven kijken: welke leuke dingen liggen er in het verschiet? Focus daarop. Ik raad hem ook aan om haar geen berichtjes meer te sturen – want hij ziet er hard van af als ze niet antwoordt. Toen ik zo oud was als hij, was er geen contact meer met mijn ex – tenzij ik hem toevallig nog eens tegenkwam. De telefoon oppakken om hem te vragen hoe het nog ging in het leven? Dat deed ik niet. Maar de jeugd van nu is continu op de hoogte van elkaars bezigheden. Sociale media maken het verwerkingsproces moeilijker. Haar niet langer ‘volgen’ op Instagram of Snapchat? Onmogelijk, zegt hij. Hij ziet haar bovendien regelmatig op de scouts, dus helemaal wég uit zijn leven is ze niet.”

“Ik lig hier mee wakker van, ik heb zelf ook al heel wat tranen gelaten. Mijn man vindt dat ik hem veel te veel pamper, dat ik veel te veel meega in het drama, maar ik wil gewoon mijn zoon helpen. Vroeger, toen hij klein was, kleefde ik een pleister op zijn kapotte knie of smeerde ik wat zalf op zijn voorhoofd na die valpartij op de speelplaats. Maar hoe verzorg ik een gebroken hart?”

Wim Slabbinck
Medialaan Wim Slabbinck

De raad van Wim Slabbinck: “Liefdesverdriet is een vorm van afkicken”

“Je pakt het heel goed aan, Julie. De emotionele band tussen jou en je zoon groeit weer, en dat is heel waardevol op dit moment. Advies geven, luisteren, begrip tonen en er gewoon voor hem zijn? Dat is superbelangrijk voor zijn verwerkingsproces. Je hoeft niet alle antwoorden te hebben – die zijn er trouwens niet. Op jouw leeftijd weet je dat tijd alle wonden heelt, maar dat kan hij als achttienjarige niet inschatten. Hij zal dat zelf moeten ondervinden. En tot dat moment ben jij er voor hem.”

“Liefdesverdriet kan je vergelijken met fantoompijn. Het voelt alsof een stuk van zijn lijf geamputeerd is en hij voelt op heel veel plekken – die hem herinneren aan haar – echt pijn. Ik vind het goed dat je dat ernstig neemt. Liefdesverdriet is namelijk als afkicken van een verslaving. Als je verliefd bent, komen er hormonen vrij – zoals dopamine, vergelijkbaar met wat je ervaart bij het gebruik van cocaïne. Als je relatie stopt, ben je nog steeds verslaafd, maar raak je niet meer aan je ‘middel’ – in dit geval zijn vriendin.”

Ga eens een dag wandelen aan zee. Of doe iets wat hij niet kent. Zijn slaapkamer, jullie huis, jullie buurt: alles brengt herinneringen terug

Wim Slabbinck

“In de eerste periode is elke ochtend wakker worden het moeilijkste moment: hij beseft dat het ‘uit is’. Als jij overdag opmerkt dat hij zich even beter voelt, dat hij een grapje maakt, of eens lacht? Benoem het dan direct. Geef hem een compliment. Zo leg je de nadruk op goede momenten die langzaam maar zeker terugkeren. Geef hem ook perspectief: blik vooruit naar vakanties in het verschiet, naar studies die hij zal aanvatten, naar feestjes waar hij heen kan. Haal hem ook uit zijn context. Ga eens een dag wandelen aan zee. Of doe iets wat hij niet kent. Zijn slaapkamer, jullie huis, jullie buurt: alles brengt herinneringen terug. Het is ‘besmet’ terrein. Een totaal nieuwe beleving kan helpen om weer even het leven naast zijn relatie te zien.”

“Omdat het hier gaat over een eerste relatie, eerste liefde, eerste seksuele partner ook, heeft dit wel degelijk een impact. Mogelijk zal je zoon zijn hart nu minder makkelijk openstellen naar meisjes. Uit angst voor de keerzijde van de liefde. Misschien is een periode zonder liefje ook wel het beste nu. Vertel hem binnenkort dat geen enkele relatie met een garantie komt, maar dat de liefde veel te mooi is om er niet opnieuw ten volle voor te gaan.” 

Heb jij ook een liefdesprobleem dat je (anoniem) wil delen? Mail dan naar Anke Michiels, anke.michiels@dpgmedia.be.

Geen onderwerp waar meer over wordt geschreven en gesproken dan de liefde. Wij verzamelen de beste artikels over lust en liefde in dit dossier.

Lees ook:

Nora is pas getrouwd en nu al ongelukkig: “Mijn man verstikt me zo” (+)

Joeri: “Ik houd van BDSM. Maar mijn vrouw wil geen meesteres zijn” (+)

Jan (55) heeft het moeilijk met de emotionele ontrouw van zijn vrouw: “Die misstap heb ik haar vergeven, maar ze blijven elkaar berichten sturen” (+)




3 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Ivan .Vanmechelen

    Tijd heelt alle wonden zegt men. Maar sommige wonden hebben toch jaren nodig hoor. Ik was 18 indertijd en ben er nu 63, en echt geheeld is het nog steeds niet.

  • Patrick Kelchtermans

    Lief van de bezorgde mama, maar ik zou zeggen, liefdesverdriet maakt iedereen weleens mee, het hoort bij het leven, je gaat er zelden aan dood. En ik hoop dat de zoon vrienden heeft om hierover te spreken. Als je als 18-jarige alleen je mama hebt, heb je een groter probleem dan gewoon 'relatie stuk'.

  • Ivo Torfs

    Binnen enkele weken lacht hij ermee, gaat wel over.