Exclusief voor abonnees

Jana (29) wil zwanger worden, maar kan minnaar niet opgeven: "Orgasmes zijn voor mijn man"

Beeld ter illustratie - "Ik hou van twee mannen en dat is... zo jammer", zegt Jana (29).
Getty Images Beeld ter illustratie - "Ik hou van twee mannen en dat is... zo jammer", zegt Jana (29).

Nu in tijden van corona wordt aangeraden om thuis te blijven, hebben we met z’n allen meer tijd om te lezen. Daarom doken we in ons archief en maakten we een selectie van de beste artikelen van de afgelopen vijf jaar. Vandaag brengen we een artikel uit de reeks ‘verboden liefdes’ dat in de zomer van 2018 op HLN.be is verschenen.

Één onbetekenende kus met een ander en haar schuldgevoel was zo groot dat Jana (29) wel heel zeker wist: dit nooit meer. Intussen houdt de jonge vrouw er al drie jaar een verboden liefde op na, terwijl ze nota bene samen met haar trouwe vriend aan een eerste kind wil beginnen. "Ik hou van twee mannen en dat is... zo jammer", zegt ze, vaak verdwalend tussen blijdschap en worsteling. "Ik wou dat ik met die affaire kon stoppen, maar mijn minnaar is gewoon te onweerstaanbaar."

Jana - een pittige spring-in-'t-veld, wereldwijs en hipster in de letterlijke zin van het woord - zet momenteel de grote lijnen van haar nog jonge leven uit. Samen met Dieter (31), haar ietwat ruig uitziende maar o zo lieve lief met zijn supermooie lach, voor wie ze tien jaar geleden als een blok door de knieën ging. Het festival- en reisgekke stel heeft zopas, na vier jaar samenwonen, een huis gekocht. Begin dit jaar is Jana met de pil gestopt. Haar biologische klok tikt, er mag een kind komen.

Maar wat Dieter niet weet en ook in geen honderd jaar zou kunnen vermoeden, is dat het meisje van zijn dromen, de mama van zijn toekomstige kind, al meer dan drie jaar een dubbelleven leidt. Een soort tweede, parallelle leven met Jeroen (42), die qua type en interesses zowaar zijn oudere broer had kunnen zijn. "Jeroen is klusjesman in de instelling waar ik als logopediste werk", zegt Jana, zich al bij voorbaat verontschuldigend voor het cliché waar ze ook niet om heeft gevraagd. "Uitgerekend kort nadat ik ben gaan samenwonen met Dieter, ben ik iets begonnen met Jeroen. Een oudere man die én een vrouw én twee kleine kinderen heeft."

Sletterig en dom

"En echt, ik was de allerlaatste die zou vreemdgaan. Ik ben altijd van het gedacht geweest dat je, als je verliefd wordt op een ander, een keuze moet maken. Ofwel de één ofwel de ander. Maar niet achter het gat. Plus ook: ik dacht dat ik niet zou kunnen leven met het schuldgevoel. Toen ik Dieter nog maar net kende, heb ik op een fuif eens gekust met een man die ik niet eens tof of knap vond. Ik was toen wel zat, maar toch. 's Anderendaags voelde ik mij zo schuldig dat ik dacht: 'Dit doe ik nooit meer.' Ik voelde mij sletterig en dom. Had ook superveel schrik dat Dieter het zou uitmaken. Hij was kwaad en teleurgesteld toen ik het zei, maar hij vond het op den duur wel goed dat ik het had verteld. En ik mocht blijven."

Tot we elkaar een maand later heel toevallig tegenkwamen op een dorpsfeest. Zomaar op straat, tussen het feestgewoel. Nog voordat ik er erg in had, stonden we elkaar ergens in een steeg te kussen

"Ja, en dan begon Jeroen mij dus op te vallen op het werk. (zucht) Ik weet nog dat ik, overigens zonder bijbedoelingen, tegen een collega zei: 'Hmm, mooie man!' Dezelfde lieve uitstraling als Dieter, een goed hart. Kort daarna begon die mooie man op een receptie wat te flirten met mij. Met zijn ogen. Ik wist toen nog niet dat die collega tegen hem was gaan zeggen dat ik hem aantrekkelijk vond. Ik voelde me gevleid, maar dacht ook onmiddellijk: 'Nee, het mag niet! Want ik ben met Dieter, die het niet verdient om bedrogen te worden.' Ik heb dus niet teruggeflirt, nee."

"Tot we elkaar een maand later heel toevallig tegenkwamen op een dorpsfeest. Zomaar op straat, tussen het feestgewoel. Nog voordat ik er erg in had, stonden we elkaar ergens in een steeg te kussen. Maar echt supersuperhevig te kussen. En zonder voorafgaand gesprek. Tussen het zoenen door zei Jeroen dat hij al vele jaren samen was met zijn vrouw en twee kindjes heeft. En ik dacht: 'Jana, slecht mens! Dat is een papa, stop ermee!' Om dan toch weer gewoon... verder te kussen."

"Tuurlijk zat ik 's anderendaags met een gigantisch schuldgevoel tegenover Dieter. Ik wou ook echt niet verliefd worden, dat zou mijn leven alleen maar overhoopgooien. Ik blokte Jeroen zo hard af dat we elkaar de volgende maanden maar heel sporadisch zagen, ook al werd er dan telkens toch weer gekust. Op één van die dates zei Jeroen: 'Een affaire, dat is toch niet gemakkelijk.' Dat ik dacht: 'O nee, is dit hier een affaire? Nee!' Maar acht maanden na onze eerste kus in die steeg waren we niet meer te houden en hebben we 'het' gedaan. Bij mij thuis nog wel, in mijn bed. Dieter was een weekend weg met zijn maten. Ik ben daar niet trots op, nee. Het is trouwens ook bij die ene keer in ons bed gebleven."

Voor de levenswijsheid

"Ik heb me toen dikwijls afgevraagd waarom ik met een ander geslapen had. Ik was niet eens ongelukkig met Dieter. Zéker niet. Wel struggelde ik in die periode wat met het feit dat ik als 26-jarige al working class geworden was. Was het dat? Had ik seks gehad met een andere man om te ontsnappen aan mijn serieuze leven? Of had ik het gedaan om ook eens te weten wat het is om met een ander te vrijen? Want tot dan had ik alleen nog maar seks gehad met mijn vriend. Rondom mij hoorde ik verhalen dat je in je leven toch met meerdere mannen moet hebben geslapen, want dat je dan meer levenswijsheid hebt. Was het dat geweest? Het zou kunnen."

Jeroen en ik zien elkaar om de twee weken. Langer kunnen wij elkaar niet missen. We gaan uiteten of naar een optreden en daarna rijden we door naar een rendez-voushotel, zo ver mogelijk van waar we wonen

"Ik nam me stellig voor dat het gedaan moest zijn met Jeroen. Ik wist nu wat het was om met een andere man te vrijen en ik maakte mezelf wijs dat de seks nog altijd het beste is met je eigen vertrouwde partner. Het was ook niet super, die eerste keer met Jeroen. Geklungel van zijn kant, want hij was heel zenuwachtig. Nee, mijn mindset was: 'Hier stopt het!' Jeroen respecteerde mijn keuze. Maar een paar maanden later borrelde het toch weer op en zijn we op mijn initiatief opnieuw beginnen af te spreken. En toen daar opnieuw seks van kwam -ditmaal op de zetel bij hem thuis - wisten we dat we elkaar niet meer zouden kunnen lossen. 'Ik zie je graag', zei Jeroen. Ik bleef het nog een hele tijd ontkennen, al wist ik diep in mijn hart dat mijn gevoelens wederzijds waren. Ik was hem ook écht graag gaan zien."

Kussen en friemelen

"Jeroen en ik zien elkaar om de twee weken. Langer kunnen wij elkaar niet missen. We gaan uiteten of naar een optreden en daarna rijden we door naar een rendez-voushotel, zo ver mogelijk van waar we wonen. Zeker op concerten is het risico groot dat we vrienden of collega's tegen het lijf lopen, wat gelukkig nog nooit is voorgevallen. Ik vind Jeroen zo aantrekkelijk dat ik op optredens ook nog eens heel lijfelijk met hem omga. Kussen, friemelen, je kent het. Dieter denkt dat ik met vriendinnen of collega's op stap ben. Meestal laat ik hem dat per sms weten, om te vermijden dat ik hem in de ogen moet kijken terwijl ik sta te liegen. En of hij iets merkt? Het lijkt zo van niet. Maar dat is dan meer vanuit zijn goedheid en zijn grote geloof in mij. Dat maakt wat ik doe, ook zo slecht. Maar echt slecht."

"Er is met Dieter omzeggens niets veranderd sinds ik een minnaar in mijn leven heb. Ook mijn gevoelens voor hem zijn nog altijd hetzelfde. Wel vraag ik me dikwijls af: 'Is het dan wel zo echt en goed wat ik met Dieter heb? Want als alles zo goed gaat met hem, waarom zit ik dan bij iemand anders?' Maar ik ben nog altijd blij als ik 's avonds naar huis ga. Ik denk dan niet: 'O nee, het is Dieter die daar zit.' Nog elke avond lig ik in zijn armen voor we in slaap vallen. We knuffelen veel, ruzieën nooit. En bijna elke dag zeg ik oprecht tegen hem dat ik hem graag zie."

"Akkoord, we zitten na tien jaar in een soort routine. Maar het zijn net die kleine, dagelijkse dingetjes die me met Dieter gelukkig maken. Samen naar de winkel en koken, 's avonds na het werk een sigaretje roken op ons terras, samen naar series kijken op de zetel, met een zak chips en een goed glas wijn erbij. Nog altijd zal Dieter wachten tot ik tijd heb om mee naar een goeie serie of film te kijken. Want dat doen we nog altijd het liefst van al met twee en niet alleen."

Ik besef goed dat ik mijn leven enorm compliceer door in deze situatie een kind te willen. Waarom ik er dan voor ga? Omdat ik op mijn 40ste geen spijt wil hebben dat ik er niet voor ben gegaan

"Zelfs mijn seksleven met Dieter is niet hard veranderd. Behalve dat we iets minder en iets minder passioneel dan vroeger vrijen. Is dat omdat we al zo lang bijeen zijn? Soms sus ik mezelf daarmee. Want het zal wel eerder te maken hebben met het feit dat mijn behoeften op seksueel vlak al voor een stuk worden ingelost. Maar: seks met Dieter is zeker geen opgave sinds ik ervaar wat het is om vurig met een ander te vrijen. Ik meen het ook als ik zeg dat ik met allebei even graag vrij. Ze hebben, ahum, elk hun kwaliteiten. (lacht) Dieter geeft nogal goed gas, terwijl mijn minnaar veel zachter maar superintens de liefde bedrijft."

"Maar ik kom alleen klaar bij mijn vriend. Dat ligt aan mij. Want dat is een grens die ik trek. Die totale overgave, wat een orgasme toch is, komt enkel Dieter toe. Ik wil precies niet het gevoel hebben dat ik hem helemaal loslaat. Jeroen respecteert dat. Wanneer ik bij hem een orgasme voel opkomen, duw ik hem weg. Nu, ik ben sowieso niet iemand die snel klaarkomt. Ik heb het in mijn leven nog niet veel meegemaakt, moet ik toegeven. Dat is ook iets heel heftigs bij mij. Gelukkig is een orgasme geen must, geen einddoel voor mij. Ik ervaar ook zonder orgasme veel genot wanneer ik met Jeroen vrij. En faken doe ik niet. Heb ik nog nooit gedaan."

En nu mama worden

"En nu gaan Dieter en ik dus voor een kind, de volgende ingrijpende stap in ons leven. Op een moment dat ik smoorverliefd ben op een ander. Worstel ik daarmee? Tuurlijk. Het ergste vind ik nog dat Dieter nooit een kind met mij zou willen, mocht hij weten dat ik een minnaar heb. En dat zou maar een heel normale reactie zijn. Ik besef goed dat ik mijn leven enorm compliceer door in deze situatie een kind te willen. Waarom ik er dan voor ga? Omdat ik op mijn 40ste geen spijt wil hebben dat ik er niet voor ben gegaan. Ik ben nu klaar om mama te worden en ik wil dat verlangen niet aan mij laten voorbijgaan omdat ik nu toevallig verliefd ben op iemand anders. Ik blijf maar tegen mezelf zeggen: 'Ik laat mijn keuzes niet door Jeroen beïnvloeden, zolang Dieter niks weet, hebben wij ons gelukkige leven.' Jeroen drukt me ook op het hart om deze stap niet te laten schieten voor hem."

"Maar het wringt enorm omdat het zo unfair is tegenover Dieter. Mijn grootste nachtmerrie is dat ik zwanger zou geraken van Jeroen. Dat zou ik echt ondraaglijk vinden ten aanzien van Dieter. Ik zou het hem in dat geval nooit durven te zeggen, maar het zou de hel zijn om hem in de waan te laten dat het zijn kind is. Nog los van het bedrog dat ik zou plegen tegenover mijn kind. Sinds ik zwanger probeer te worden, vrij ik niet meer met Jeroen zonder condoom, zoals we vroeger wel eens hebben gedaan. En ik vrij nu ook alleen maar in mijn veilige periodes met hem."

Onweerstaanbaar

"Tegenover mijn toekomstige kind heb ik dan weer nul komma nul schuldgevoel dat er een minnaar in mijn leven is. Want het belangrijkste vind ik dat een kind opgroeit in liefde, dat je het kansen geeft. Dat primeert boven alles, ook boven mijn overspel. En al volg ik zelf niet de lijn van mijn eigen waarden en normen op het vlak van eerlijkheid en vertrouwen - wat echt hypocriet is, dat geef ik heel grif toe - dat wil niet zeggen dat ik die waarden niet zou kunnen doorgeven aan mijn kind. Want dat ga ik wel kunnen. Een kind krijgen is voor mij ook geen garantie dat Dieter en ik voor altijd samen zullen blijven. Want dat weet je als koppel nooit. Een kind nemen om je relatie te redden, dat vind ik pas verwerpelijk."

Ik ben me er trouwens heel erg van bewust dat de maatschappij me zou veroordelen als een slet, als iemand zonder een hart, zonder gevoelens. Het enige wat ik daarop kan zeggen, is dat ik wel een hart heb

"Zeker omdat ik zelf zo een last heb van mijn bedrog tegenover Dieter én nu ik op het punt sta om zwanger te worden, zou elk weldenkend mens zeggen: stop dan gewoon met Jeroen. En geloof me, mijn gezond verstand zegt dat ook. Ik zou soms zo graag willen dat mijn leven simpeler was dan het nu is. Maar de waarheid is dat ik er niet mee kan stoppen. Jeroen is gewoon onweerstaanbaar, dat is de enige reden. Het is zelfs goed mogelijk dat hij onweerstaanbaar blijft zodra ik een kind zal hebben. En dat ik hem om die reden zal blijven opzoeken. Ik ben blij dat ik dubbel word bemind en dat ik dubbel bemin, maar tezelfdertijd vind ik het ook jammer. Hoe jammer dat ik niet 'nee' kan zeggen tegen Jeroen. Ik kan niet weerstaan aan hem, ook niet aan zijn lijf. De passie tussen ons blijft maar komen, hoe vaak ik mezelf ook sus dat we intussen wel aan ons plafond zitten. Niet, dus."

"Of ik mezelf kan voorstellen dat ik met mijn zwangere buik ergens hand in hand met Jeroen loop? Ik weet het niet, want dan lijkt het bedrog precies nog veel erger. En toch kan ik het ook niet uitsluiten. Jeroen zegt soms: 'Misschien gaan de hormonen dan wel zo hard tekeer dat je me niet meer wil zien.' Afwachten. Hij heeft zich ook al laten ontvallen dat hij eigenlijk best wel een kind van mij zou willen. Om er meteen aan toe te voegen dat dat niet realistisch is, gezien de complexe situatie. Hij weet trouwens goed dat ik alleen met Dieter een moedergevoel heb."

"En het tegen Dieter zeggen? Nee. (met trillende stem) Niet alleen omdat ik het niet over mijn hart zou krijgen om hem te kwetsen, maar vooral omdat ik hem het vertrouwen in de mensen niet wil ontnemen. Hoe zou hij nog ooit iemand op de wereld kunnen vertrouwen als ik al niet te vertrouwen ben? Hij zou ook hard aan zichzelf gaan twijfelen terwijl hij dat niet moet doen. Want hem treft geen schuld. Dat hij mij misschien zou verlaten, vind ik nog het minst erge. Hoe erg ik het ook zou vinden. Ik deel mijn verhaal zelfs niet met mijn beste vriendinnen. Niet omdat ik bang ben voor wat ze zouden zeggen, wel omdat ik vind dat ik hen niet kan bezwaren met zo'n groot geheim. Ik ben me er trouwens heel erg van bewust dat de maatschappij me zou veroordelen als een slet, als iemand zonder een hart, zonder gevoelens. Het enige wat ik daarop kan zeggen, is dat ik wel een hart heb."

Wulpse minnares

"Ik voel me ook nog altijd dezelfde Jana. Het is niet zo dat ik bij de ene de brave echtgenote ben en bij de andere de wulpse minnares. Ik bedoel, ik stap niet van de ene in de andere rol. Hoe ik ben met de ene, ben ik ook met de andere. Ik voel me ook niet méér vrouw bij Jeroen. Ik voel me bij allebei evenveel vrouw. Op die rendez-voushotelletjes na dan, doe ik met de ene ook wat ik met de andere doe. Ik voel me nog altijd de partner van Dieter, die af en toe bij Jeroen zit. Jeroen heeft veel meer het gevoel dat hij in twee totaal verschillende levens zit. Ik snap dat wel, eenmaal thuis stapt hij over in zijn vaderrol. Hij praat niet veel over zijn vrouw, al geeft hij soms de indruk dat zijn relatie met haar wat bekoeld is. Hij zegt me dat ik zijn nummer één ben, dat hij van me houdt. Ik zeg dat niet terug tegen hem, al is hij misschien ook wel mijn nummer één. Maar ik zou het zo liever niet willen, snap je? Omdat ik nu nog altijd zoiets heb, van: 'Het mag niet, want ik heb Dieter.'"

"Vanwege zijn kinderen zal Jeroen zijn vrouw ook niet achterlaten. En ik? Ik weet niet of ik met Jeroen zou willen zijn. Want ik heb het thuis echt niet slecht. Ik weet ook niet hoe het met Jeroen in een echte relatie, in het dagelijkse leven zou zijn. Hij is een fervent fietser en ik denk nu al soms: 'Amai, zo veel fietsen, moet jij niet bij je gezin zitten?' Gaat hij net als Dieter ook wachten op mij tot we samen naar een goeie serie kunnen kijken? Gaan we elkaar kunnen vertrouwen, want we hebben allebei al bedrog gepleegd? Mag ik ook op zijn gsm zoals bij Dieter het geval is? Het lijkt zo echt wat ik met Jeroen heb, maar zou het zich ook kunnen bestendigen in een normaal leven? We weten dat allebei niet. Zou het niet kunnen dat het zo goed gaat tussen ons omdat we elkaar niet constant zien en alleen maar de leuke dingen delen? Het gras is, denk ik, niet groener aan de overkant. We hebben allebei iets, van: 'Misschien zullen we later ooit samen zijn.'"

"Maar ik zou het nooit meer opnieuw doen, een minnaar nemen. Mocht het eindigen met Jeroen, dan hoop ik echt dat ik er niet meer opnieuw mee begin. Puur om het bedrog en de leugens. Ik zou het niemand aanraden. Met Valentijn zat ik met Dieter op restaurant - die dag is écht voor hem - en ineens begon Jeroen berichtjes te sturen. Ik zei hem achteraf: 'Dat had je niet mogen doen.' Ik vond het gewoon te pijnlijk tegenover Dieter. Jeroen kwam dan ook nog eens aanzetten met parfum als valentijnsgeschenk. Ook dat vond ik niet fijn. Want daar zat ik dan met de kamerplant die ik van Dieter had gekregen. Ik bedoel maar: de verwarring en pijn zijn er vaak echt te veel aan, hoe diep het ook zit met Jeroen. Ik blijf maar zeggen dat het puur Jeroen zijn schuld is dat ik zo leef en dat het niet is omwille van wie ik ben. Ik hoop eigenlijk gewoon dat het zijn schuld is en niet die van mij."

Volgend weekend brengen we een nieuw topartikel uit het archief van HLN.be. Lees onze topstukken in dit dossier.

Lees ook: 

Biecht van Vlaanderens jongste moordenaar, die op zijn 16e zijn bompa doodde: “Ik riep dat we weg moesten, maar Gino had de klauwhamer al in de aanslag” (+)

Nora Monsecour (22), de inspiratiebron voor Belgische oscar-inzending ‘Girl’: “Vlak voor mijn operatie zei ik: wat er ook gebeurt, maak het af. Ik ga niet als een jongen de kist in” (+)

Margolie houdt er een affaire op na mét medeweten van haar echtgenoot: “Van de deur tot het bed, dat duurt tien seconden bij ons” (+)




57 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Glen Van de Peer

    Stop met dit te banaliseren aub!

  • Dirk Desmet

    Tot voor korte tijd zot verliefd geweest op iemand die 15j ouder was dan mezelf. Alles deed ik ervoor, of toch al wat mogelijk was. Belogen bedrogen en vooral heel naief geweest. Ondertussen beseft dat de normen niet meer zijn wat ze waren en dat stilaan alles toegelaten is. Ik zal wel ouderwets zijn, maar ik blijf wel alleen. Ik bedrieg tenminste mezelf niet.

  • Werner Wynakker

    Wat een gezever van dat mens, je bedriegt uw lief punt. Al de rest is bla bla bla en ik vraag mij af hoe ze zou reageren moest haar lief een andere vrouw kussen en dat eerlijk zou opbiechten.

  • Bram Volckaert

    Kevin Noel je beseft toch dat je echte naam hier staat?

  • Darryl Janssen

    Iedereen gaat vreemd.