Exclusief voor abonnees

Huwelijk Emma (56) en Paul (59) overleefde haar affaire met Duitse meesteroplichter: “Hoe kon ik zo dom zijn?”

Shutterstock
Ze waren meer dan dertig jaar getrouwd en dachten dat ze als koppel onverwoestbaar waren. Vijf jaar geleden pleegde Emma (56) overspel met een internetvriend die op de koop toe een oplichter bleek te zijn. Maar Paul (59) en Emma vonden een weg uit de crisis en staan sterker dan ooit tevoren.

“Ik was zo trots op wat ik met Paul had opgebouwd”, zegt Emma. “Ons huis, de zaak... Mijn gezin was heilig voor mij. Dat is wat ik van mezelf nog steeds niet begrijp. Waarom heb ik zoveel op het spel gezet?”

Paul en Emma waren elkaars jeugdliefde en trouwden jong — zij was zestien, hij negentien. Er kwamen heel snel kinderen, en er werd erg hard gewerkt. Maar dat deden ze graag.

Paul: “We hadden het niet gemakkelijk. Er waren wel wat zakelijke tegenslagen, en ik kwam uit een familie die ons liever obstakels in de weg legde dan ons te helpen. Dus het was niet allemaal rozengeur, maneschijn en onmiddellijk succes. Maar we hadden elkaar. Emma steunde me door dik en dun. Ik deed wat ik moest doen voor de zaak, zij hield het thuisleven gaande. Als ik met klanten uitging en lichtjes beschonken thuiskwam, werd mijn eten opgewarmd en zonder morren op tafel gezet. Nooit een verwijtend woord, alleen maar liefde en steun. Daar moest ik aan denken toen ik de ontrouw probeerde te verwerken. Deze vrouw heeft heel haar leven voor mij opzijgezet en altijd aan mijn kant gestaan. Het wordt misschien tijd dat ik haar kant kies.”

Emma: “Dat heeft hij gedaan, en daar ben ik hem elke dag dankbaar voor.”

Ziek en depressief

Paul: “Ik wist dat er iets gaande was. Ik was haar aandacht kwijt. Er groeide afstand tussen ons. Maar het kon me toen niet zoveel schelen. Ik zat al te diep.”

Paul was acht jaar geleden na een werkongeval gewond geraakt en de dynamo van vroeger moest rust houden en de ene zware operatie na de andere verteren. “Dat is moeilijk te verwerken als je altijd de man in huis bent geweest, de kostwinner, degene die alles oplost. Ik zonk weg in een depressie. Er ging geen dag voorbij of ik dacht aan zelfmoord. Het was voor mij een realistische optie. Ik moest dit niet blijven verdragen, op eender welk moment kon ik uit de pijn stappen en er een einde aan maken. Dat vond ik een geruststellende gedachte. Mijn wereld was zwart en duister, veel licht zag ik niet meer. Maar ik merkte wel dat Emma er niet echt meer was. Ze kwam me nog bezoeken in het ziekenhuis, maar stond wat levenloos en afstandelijk naast het bed, ongeduldig om weer te vertrekken. Achteraf heb ik beseft hoe zwaar mijn depressie ook voor haar moet zijn geweest. Maar op dat moment was ik te ver weg om daar begrip voor te hebben.”

Mijn man was mijn man niet meer. Ik had alle begrip voor wat hij doormaakte, maar hij kon of wilde zijn leed niet met mij delen

Emma

Emma: “Leven met iemand die ziek is en boos op de wereld, dat vraagt veel van een mens. Mijn man was mijn man niet meer. Ik had alle begrip voor wat hij doormaakte, maar hij kon of wilde zijn leed niet met mij delen. Ik was zijn emotionele boksbal geworden. Nooit kreeg ik een lief woord, altijd een snauw en een sneer. Zijn afwijzing deed elke keer opnieuw pijn. Op een bepaald moment heb ik beslist: hij zal me niet meer kwetsen, nooit.”

Facebook

Het begon vijf jaar geleden met een vriendschapsverzoek op Facebook. Ze hadden geen enkele vriend gemeenschappelijk en Emma kende hem van haar noch pluim, maar de man zag er aantrekkelijk en charmant uit.

Emma: “Ik herinner me nog dat ik aan de keukentafel ging zitten en dat verzoek aanvaardde. Ik voelde op dat moment al dat ik een grens overschreed en dat er geen weg terug was. Ik lees de vraag weleens in tijdschriften: is dat ook ontrouw, als je gewoon wat romantisch chat met iemand van het andere geslacht? Ik kan daar voor mezelf volmondig ‘ja’ op antwoorden. Ik wist dat het niet oké was, al die lange babbels. Ik heb nu zelfs geen idee meer wat we elkaar allemaal vertelden, maar we konden hele avonden samen doorbrengen, en ik keek uit naar die tijd. Op weg naar huis was mijn enige gedachte: hoe snel kan ik me afzonderen met de computer en beginnen te chatten?”

Duitser in geldnood

De man in kwestie, een Duitser, bleek een oplichter te zijn. Een expert in wat de politie datingfraude is gaan noemen.

Paul: “Ik heb me intussen verdiept in hun werkwijze. Ze dringen binnen in je leven, winnen je vertrouwen, charmeren je, en beginnen dan te vragen om geld. Het kan weken, maanden of jaren duren. Maar het einddoel is altijd geld.”

Ik kan nog steeds niet verklaren wat me bezielde. Ik zou die man alles hebben gegeven

Emma

Emma: “Dat zulke mannen bestonden, wist ik. Ik had er zelfs al documentaires over gezien op tv. Dat ik er zelf ben ingetrapt, blijft voor mij een mysterie. Hoe kon ik zo dom zijn? Ik was altijd diegene die bij het horen van zo’n verhaal zei: je laten inpakken door een Nigeriaanse prins, wie is nu zo achterlijk? Je zal me nooit meer betrappen op zo’n snel oordeel. Niet nu ik zelf ondervonden heb hoe gewiekst die mannen zijn en hoe zorgvuldig ze tewerkgaan. Ik weet niet hoe ze het doen, maar ze ruiken zwakte. De politie vertelde ons later dat ze soms je computer hacken om te weten te komen hoe ze je kunnen raken, waar je breekpunten liggen.”

Paul: “Omdat ik voelde dat Emma zich van mij afkeerde, heb ik op een dag het huis overhoop gehaald en de computer binnenstebuiten gekeerd. Het bewijs was snel gevonden: de afspraakjes, de romantische berichten, en vooral: de lege bankrekening.”

Emma: “Ik kan nog steeds niet verklaren wat me bezielde. Ik zou die man alles hebben gegeven. Als hij had gezegd: ‘Spring nu in je auto en kom af’, had ik dat gedaan. Dan had ik mijn gezin – mijn alles, mijn leven – achtergelaten, zonder omkijken. Was ik verliefd op die man? Ik heb hem amper twee keer gezien, er is geen seks geweest. Maar het leek of hij mij betoverd had. Op het eind kon ik aan niets anders meer denken: hoe kan ik het geld bij elkaar krijgen dat hij nodig heeft? Er gebeurde altijd wel iets in zijn leven: een brand, een ontslag, een ziekte... En ik was de enige die hem kon helpen. Dwaas om daarin te trappen. Ik herinner me nog dat ik naar huis reed en berekende dat ik al ettelijke maandlonen en een spaarboekje aan hem had gespendeerd. ‘Rijd nu tegen een boom’, dacht ik. ‘Dan ben je van alles verlost. Het is de enige uitweg.’”

Paul: “Geld is maar geld. Ik zie het als de prijs die we betaalden om elkaar terug te vinden. Als Emma toen, in die kwetsbare toestand, echt een affaire was begonnen met iemand die hetzelfde voor haar voelde, was ik haar kwijt geweest. Maar omdat het die oplichter was, zijn we bij elkaar gebleven.”

Mijn eerste reactie na de ontdekking was: pak je koffers en verlaat dit huis. Ik was zó boos op haar, en zo triest

Paul

Non-stop praten

Paul: “Mijn eerste reactie na de ontdekking was: pak je koffers en verlaat dit huis. Ik was zó boos op haar, en zo triest. Ik heb geweend als een klein kind, emmers vol gehuild. Maar toen ik haar met haar koffers aan de deur zag staan, wist ik: dit is de oplossing niet. Uiteindelijk wil ik haar in mijn leven. Ergens voelde ik: als we willen, komen we hieruit.”

Emma: “Eerst zei Paul: ik wil dat de kinderen het weten. Dat was hard. Ik heb de twijfels in hun ogen gezien, en onze jongste zei: jij bent mijn moeder niet meer. Paul vroeg of ik in de logeerkamer wou slapen, maar na enkele uren zei hij: ‘ik wil dat je bij me komt liggen en dat we praten.’ Dat is onze redding geweest. Maar mijn god, wat was dat intens. Ik denk dat we uiteindelijk twee jaar gepraat hebben, non-stop.”

“Tot we uitgeput waren”, zegt Paul. “Maar blijkbaar moesten we daardoor. Ik herinner me die periode als vermoeiend, een rollercoaster. Het ene moment dacht ik: ja, we komen erdoor. Het andere leek niets nog zin te hebben en stortte ik in.”

Emma: “Ik worstel nog steeds met wat ik gedaan heb. De schaamte is er nog altijd. Ik weet niet wie die vrouw is die met haar ogen open in die val is getrapt. Was ik zo wanhopig op zoek naar complimenten en mannelijke belangstelling? Blijkbaar wel. Ook voor de nabije omgeving was mijn bedrog een donderslag bij heldere hemel. ‘Jij, Emma? Jij bent de laatste die we van overspel zouden verdenken.’ Ik was zo zot van mijn man, altijd geweest, en zo blij met mijn kinderen. Ik zie nu wel dat Pauls depressie veel van mij gevraagd heeft, te veel misschien. Maar dat zal ik nooit als excuus of reden gebruiken. Ik ben fout in deze zaak. Nog elke dag vraag ik me af: waarom?”

De agent zei: mevrouw, we krijgen hier chirurgen en advocaten over de vloer die in net dezelfde val zijn getrapt

Emma

Paul: “We zijn de zaak samen bij de politie gaan aangeven, om er een punt achter te zetten. Ik heb die man ook meteen gegoogeld, om alles over hem te weten te komen. Hij is een expert in datingfraude, een meesteroplichter, al meermaals veroordeeld.”

Emma: “We kwamen gelukkig bij een agent terecht die met veel empathie naar ons heeft geluisterd en me niet belachelijk heeft gemaakt. Die zei: mevrouw, we krijgen hier chirurgen en advocaten over de vloer die in net dezelfde val zijn getrapt. Voel u niet de grote dommerik, die mannen zijn gespecialiseerd in bedrog, u bent een slachtoffer.”

Beter dan vroeger

Paul: “We zijn toen elk apart in therapie gegaan, en ook een tijdje samen bij een relatietherapeut.”

Emma: “Dat heeft deugd gedaan. Aan die therapie apart hebben we echt veel gehad. De relatietherapie was bemoedigend, in die zin dat die man zei: jullie hebben dat zelf al heel goed gedaan. Er is de wil om de relatie te repareren, om elkaar te vergeven en naar elkaar te luisteren. Jullie hebben mijn hulp niet nodig.”

We praten sneller nu. Over van alles en nog wat. Als er iets scheef zit, zeker. Maar ook over de plezante dingen

Paul

Paul: “We praten sneller nu. Over van alles en nog wat. Als er iets scheef zit, zeker. Maar ook over de plezante dingen. Ja, het leven is niet evident met mijn lichamelijke klachten, maar ik heb Emma nog. We gaan er met z’n tweeën door, daar ben ik blij om. We doen meer samen nu. Ik ga mee als zij wil winkelen. Nooit gedacht dat ik het zo plezant zou vinden. En zij gaat mee als ik iets wil gaan drinken. We zijn meer samen dan vroeger.”

Emma: “We hebben kleinkinderen nu. Elke dag dank ik Paul dat hij me dat laat meemaken, dat we als familie volledig en ongeschonden uit die crisis zijn gekomen. We zijn nu vijf jaar later, en natuurlijk kibbelen we soms. Maar nooit zal hij die ontrouw in mijn gezicht gooien. Eerlijk gezegd weet ik niet of ik er zo goed mee zou omgaan.”

Paul: “Ik kan niet zonder haar, dat weet ik nu. Soms moet je door de hel gaan om te weten dat je altijd al in de hemel zat.”

Valse vrienden, valse liefde

“Ze stelen je hart en ze stelen je centen”, zegt men bij NENIU, de vereniging die het opneemt voor slachtoffers van dating- of vriendschapsfraude. En dat zijn er heel wat.

Oplichters proberen via het internet je vertrouwen te winnen, om je nadien geld af te troggelen

In 2019 kreeg het Meldpunt van de Economische Inspectie 718 meldingen, gemiddeld zo’n twee per dag. Dat is een stijging van tien procent. Oplichters proberen via het internet je vertrouwen te winnen, om je nadien geld af te troggelen. In 32% van de gevallen werd de fraude via datingsites gepleegd, 28% van de slachtoffers werd via sociale media benaderd, zoals Emma.

Eind 2018 lanceerde toenmalig minister van Economie Kris Peeters een sensibiliseringscampagne onder de slogan ‘Te mooi om waar te zijn’, om mensen bewust te maken van deze nieuwe vorm van fraude. De oplichters zijn vaak moeilijk te vervolgen, hoewel hun buit schrikwekkend groot is en de ravage die ze aanrichten zo mogelijk nog groter. In 2018 werd in er in totaal zo’n vijf miljoen euro aan financiële schade opgetekend, in 2019 was dat al 5,7 miljoen. Eén slachtoffer raakte 500.000 euro kwijt.

Militair of zakenman

De oplichters of scammers benaderen je vaak via het profiel van een zakenman op rondreis of een Amerikaanse militair op missie in oorlogsgebied. Of als een mooie vrouw die gekwetst is in de liefde. Uiteraard zijn de namen en foto’s vervalst, net als hun verhalen en problemen, hoewel ze vaak logisch klinken. Ze kunnen niet met je videochatten (altijd een goede manier om na te gaan of ze zijn wie ze beweren) want ze zitten in oorlogsgebied, of bevinden zich op een plek met een slechte internetverbinding. Een van hun methodes: “Mijn geld zit tijdelijk vast. Kan je me iets voorschieten om een vliegtuigticket te betalen, zodat ik je kan bezoeken?”

Of ze zamelen geld in voor arme kinderen, met de vraag anoniem geld over te schrijven via Western Union of Moneygram. Het arsenaal aan trucs is groot, de gevolgen van de oplichterij zijn vaak niet te overzien: kapotte huwelijken, familieruzies, lege bankrekeningen, bergen schulden. En niet zelden een gebroken hart en een groot gevoel van schaamte.

• Campagne overheid: www.temooiomwaartezijn.be
• Meer info over datingfraude: www.politie.be/5998/nl/nieuws/datingfraude
• Hulp: vzw NENIU: neniu-assos.org
• Info en hulp: https://www.slachtofferzorg.be/oplichting

Lees ook:

Slachtoffer Francien geeft advies over sexting: “Wanneer slachtoffers beelden van zichzelf zien circuleren, willen ze vaak de hele boel verwijderen. Doe dat niet” (+)

Betekent ontrouw automatisch het einde van je relatie? Relatietherapeut: “Stel een liefdescontract op” (+)

Swingers in coronatijd: “Wij hebben weer intiem contact, wekelijks, met meerdere mensen. En niemand van ons heeft corona gekregen” (+)