Hoe het komt dat mensen met meerdere partners nooit jaloers zijn

Thinkstock
Een collega die promotie krijgt, een vriendin die altijd de beste koopjes weet te scoren, of een neef die meer op vakantie lijkt te gaan dan naar zijn werk. Het groene monster is nooit veraf, al helemaal wanneer er relaties mee gemoeid zijn. Hoe komt het dan in godsnaam dat steeds meer mensen kiezen voor niet-monogame relaties? Zijn zij gewoon immuun voor jaloezie?

Mensen in niet-monogame of polyamoreuze relaties vinden het niet alleen oké dat hun partner ook nog met anderen uitgaat, ze vinden het zelfs leuk. Vooral bij millennials is het daten met meerdere mensen tegelijk populair. Maar wat als je iemand echt graag ziet? Kan je dat groene monster zomaar uitschakelen?

Resistent

Relatiecoach en auteur van het boek 'The Polyamorists Next Door', Elisabeth Sheff, houdt zich al jarenlang bezig met het fenomeen. Volgens haar zijn sommige mensen gewoon resistent. "Ze worden quasi nooit jaloers, ze kennen dat gevoel gewoon niet," legt ze uit aan Business Insider. "Sommigen kunnen het zelfs niet eens begrijpen hoe anderen soms wél jaloers zijn. Ze snappen niet waarom je inzit met het doen en laten van iemand anders als je er zelf toch niet bij bent.

Al kan het natuurlijk ook zijn dat ze het 'juiste' moment nog niet hebben meegemaakt, vervolgt Sheff. "Je kan van heel veel verschillende dingen jaloers worden, voor de één is dat een relatie of partner, voor de ander kan iets totaal anders dat gevoel triggeren."

Voordelen

En zelfs al zijn ze soms jaloers, dan nog vinden veel mensen in niet-monogame relaties dat dat vervelende gevoel niet opweegt tegen de voordelen. "Ze zorgen er zelf voor dat ze dat gevoel naar de achtergrond verdringen en ze ermee om leren gaan. Zij zien immers vooral de voordelen." Zo geeft polyamorie je de mogelijkheid om tijd te spenderen met andere mensen, wanneer je partner niet aanwezig is. Sheff, die zelf een niet-monogame relatie met haar vrouw heeft, legt het als volgt uit: "Ik reis veel voor mijn werk, wat betekent dat mijn vrouw vaak alleen achterblijft. Daar heeft ze het best moeilijk mee, dus ik vind het prima dat ze dan gezelschap opzoekt. Zo voel ik me minder schuldig."

En natuurlijk speelt ook het seksleven een rol: dat is immers meer gevarieerd. "Het is niet omdat je iemand gevonden hebt waarmee je de rest van je leven wil doorbrengen, dat jullie er ook dezelfde seksuele voorkeur of appetijt op nahouden. Misschien hou jij wel van een rollenspel in de slaapkamer, terwijl je partner dat vooral genant vindt. Of hebben jullie een totaal verschillend libido? In dat geval is een polyamoreuze relatie de oplossing. Zo krijgt iedereen wat hij of zij wil." En wat als dat groene beestje toch de kop op steekt? "Mijn onderzoek wijst uit dat polyamoreuze mensen vaak opener zijn, en beter communiceren dan. Als iemand toch jaloers is, zullen ze er veel sneller met elkaar over praten, zodat er niets opgekropt wordt."




8 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Caesar Lask

    Alleen werkt het niet echt goed. Ik ben zelf bijna nooit jaloers. Maar mijn vorige partner was juist het tegenovergestelde, je kan je al voorstellen hoe dat afgelopen is..ni goe.

  • Thierry Vansweevelt

    Omdat je net al zo'n instelling moet hebben om in zo'n relatie te stappe n en te behouden. Al de rest zijn triootjes bestemd om te falen.

  • Ramon Simon

    Een gevolg van de geestelijke achteruitgang? Ik ben alleenstaande en zal niet snel veranderen, vind dat relaties enkel om IK draaien. Vandaar dat nauwelijks jonge mensen bij elkaar blijven. Paar jaar met de ene en een kind maken om dan met een andere er nog ene te maken, zo een duivenkot mogen ze hebben. Zijn die mensen gelukkiger? Ik betwijfel het als je de cijfers bekijkt.

  • Jom Pi

    gewoon omdat ze realiteitsbesef hebben, wat de mainstream niet heeft

  • Marc Haaren

    Wat een onzin, alsof iedereen jaloers is...