Exclusief voor abonnees

Deze 3 vrouwen vroegen hun man ten huwelijk: “Het eerste wat hij zei? Awel, dat is toch mijn taak?”

Links: Katrien en Pascal. Rechts: Sharon en Ruben.
rv/nina.be Links: Katrien en Pascal. Rechts: Sharon en Ruben.
De man die een knieval maakt voor z’n vriendin. Het is misschien wel het laatste traditionele bastion in onze  relaties. Dat het ook anders kan, bewijst Anouk. De Nederlandse zangeres vroeg haar vriend Dominique ten huwelijk, en hij zei volmondig ja. Deze drie vrouwen deden het haar voor en doorbraken eerder al het taboe. “De dag van vandaag kan een vrouw toch evengoed initiatief nemen? Het is niet meer van deze tijd om dat alleen van de man te verwachten.”

Monica deed het in de serie ‘Friends’, Paulien in ‘Thuis’, en nu deed Anouk het ook in ’t echt: haar partner ten huwelijk vragen. Want feminisme ten spijt, in de meeste gevallen zijn het nog steeds de mannen die een knieval maken. Zo deed The Knot, een online weddingplanner, in 2017 een rondvraag bij 14.000 bruidjes in spe. Wat blijkt: amper 1 procent van die vrouwen had zelf een huwelijksaanzoek gedaan. Omdat het ook anders kan, laten we enkele vrouwen aan het woord die zelf actie ondernomen.

Sharon (27): “Toen we het nieuws vertelden, gingen al onze vrienden ervan uit dat Ruben op één knie was gegaan”

“Sinds december 2013 ben ik samen met Ruben (32). Omdat we enkele gemeenschappelijke kennissen hadden, waren we wel bevriend op Facebook, maar eigenlijk hadden we nog nooit een woord tegen elkaar gezegd. Tot ik zag dat hij op reis ging naar Tenerife en het toeval wou dat ik dezelfde vakantieplannen had. Uiteindelijk trok ik m'n stoute schoenen aan en stuurde ik hem een chatbericht. Al snel hebben we dan eens afgesproken. En ja ... Van ’t een kwam ’t ander.” (lacht)

(Lees verder onder de foto.)

Ruben en Sharon.
rv Ruben en Sharon.

“We voelden meteen dat het goed zat. Na een halfjaar zijn we gaan samenwonen, en bijna tegelijkertijd besefte ik: dit is de man waar ik mee wil trouwen. Het enige probleem? Ruben wou dat niet. Het huwelijk, dat zei hem niets. We hebben daar veel over gebabbeld. Ik heb tientallen hints gegeven, maar hij bleef de boot afhouden.” 

“Niet veel later ging ik met mijn schoonzus naar een hobbybeurs. Daar had ik een lichtbox gespot. Plots kreeg ik het spontane idee om die box te gebruiken om Ruben ten huwelijk te vragen. Maar je moet weten dat ik een enorme twijfelaar ben. Zou ik dat wel doen? Dus ik belde mijn mama. Mijn andere schoonzus. Niemand nam op. Dan heb ik zelf de knoop doorgehakt: ik ga ervoor.”

Ik ging dood van de zenuwen. Wat als mijn aanzoek in het verkeerde keelgat zou schieten? Wat als hij ‘nee’ zou zeggen?

“‘Laten we eens zot doen, wil je met mij trouwen?’ Die tekst had ik op erop gezet, en dan moest ik rap-rap de box inpakken, want Ruben kwam me oppikken met de auto. De weg naar huis was verschrikkelijk. Hij dacht gewoon dat ik een cadeautje had gekocht en stelde zich er geen vragen bij. Maar ik? Ik ging dood van de zenuwen. Wat als mijn aanzoek in het verkeerde keelgat zou schieten? Wat als hij nee zou zeggen? Aanvankelijk wou ik afwachten en de box afgeven op een speciale gelegenheid, maar dat lukte me niet meer. Ik moest ineens zijn antwoord weten.” 

“Toen we thuiskwamen, heb ik de box meteen in zijn handen geduwd. En zijn eerste reactie? ‘Awel, dat moet de man toch vragen?’ (lacht) Gelukkig zei hij vrijwel meteen daarna: ‘Ja, natuurlijk’. Achteraf zijn we met z’n tweetjes een verlovingsring gaan kopen. Toen heb ik even gedacht dat het tóch leuk was geweest, als hij een verrassing had georganiseerd ... Maar ik ken Ruben. Hij is allesbehalve een romanticus. Ik had waarschijnlijk héél lang moeten wachten en zagen, vooraleer hij een aanzoek zou plannen. Dan vind ik mijn spontane actie veel toffer.” 

“Toen we het nieuws vertelden, gingen al onze vrienden ervan uit dat Ruben op één knie was gaan zitten. Niemand denkt er aan dat een vrouw dat ook kan doen. Zelfs als ik nu het verhaal vertel aan nieuwe kennissen of collega’s, reageren ze verbaasd. ‘Heb jij dat zelf gevraagd?’ Absurd eigenlijk, de dag van vandaag kan een vrouw toch evengoed initiatief nemen? Het is niet meer van deze tijd om dat alleen van de man te verwachten. Het leuke is dat ik in ieder geval nog andere mensen heb geïnspireerd! Mijn schoonzus heeft mijn broer ten huwelijk gevraagd, ze zijn dit jaar in intieme kring getrouwd.”

Katrien (48): “Ik heb de indruk dat de jeugd conservatiever is geworden. Mijn dochter zou eerder wachten op een aanzoek dan zelf initiatief te nemen”

“Voor de start van onze romance moeten we even terug naar 1989. Ik was toen zestien jaar, Pascal vijf jaar ouder dan ik. Hij zat op kot in Leuven en ik had hem leren kennen via gemeenschappelijke vrienden. Onze eerste kus vergeet ik nooit! Dat was in La Rocca. (lacht) Niet dat wij zo’n graaf  koppel zijn, maar dat was destijds een bekende discotheek in Lier.”

“Vanaf die eerste kus hebben we eigenlijk altijd ons buikgevoel gevolgd. Oké, ik was wat jonger, maar dat maakte ons niet uit. Toen ik twee jaar later een tijd in het buitenland wilde studeren via AFS (een internationale uitwisselingsorganisatie, red.), heeft Pascal die beslissing meteen gesteund. Toen ik terugkwam, moest ik hem opnieuw missen, want hij ging negen maanden weg voor z’n verplichte legerdienst. Ondanks het feit dat we elkaar zo weinig hadden gezien die periode, waren we nog steeds samen. Vanaf toen hadden we door dat het écht goed zat tussen ons. En dus beslisten we om te gaan samenwonen. Dat was snel hé. Ik was 21, moest nog studeren, had nog geen inkomen. Maar we voelden: dit komt goed.” 

Ik zat in bad een artikel te lezen over een vrouw die getrouwd was op haar verjaardag. Dat leek me fantastisch

“Omdat we altijd ons eigen pad volgden en niet deden wat de maatschappij van ons verwachtte, hadden we nog nooit gebabbeld over trouwen. Tot ik op een dag in bad een magazine lag te lezen. Ik was gefascineerd door een artikel over een vrouw die getrouwd was op haar verjaardag. Dat leek me fantastisch. Een blik op de kalender vertelde me dat ik dat jaar verjaarde op een zaterdag. Het leek wel meant to be, dus ik stapte spontaan uit bad en ging meteen naar Pascale. ‘Wat denk je? Wil je met mij trouwen? Op mijn verjaardag?’ (lacht) Uiteraard kwam hij een beetje uit de lucht gevallen, maar hij bleef heel kalm. ‘Waarom niet?’ Heel spontaan en gewoontjes dus.” 

“Niemand keek er vanop. Mijn ouders hadden niet gedacht dat Pascal ooit hun zegen zou vragen. Zo traditioneel waren ze niet. Bovendien sta ik bekend als een flapuit die doet waar ze zin in heeft, dus mensen hadden van mij niet anders verwacht. Het is pas toen mensen ons vertelden hoe tof ze m’n aanzoek vonden, dat het ons begon te dagen: blijkbaar is onze situatie toch uitzonderlijk.”

(Lees verder onder de foto.)

Trouwfoto van Katrien en Pascal.
rv Trouwfoto van Katrien en Pascal.

“Best grappig: onze kinderen vinden het nog ’t vreemdst van al. Dat is echt gek. We hebben hen nooit opgevoed om te denken in traditionele rollenpatronen of hokjes. Toch vindt onze zoon het een gemiste kans van z’n vader. Een blamage. Komaan zeg, dat maakt toch niet uit? (lacht) Ik heb de indruk dat de jeugd op dat vlak conservatiever is geworden. Mijn 21-jarige dochter zou bijvoorbeeld ook liever wachten op een aanzoek dan zelf initiatief te nemen. Misschien dat ze willen teruggrijpen naar tradities? Hoe het ook zij: ik ben nog steeds ontzettend blij dat ik in een impulsieve bui uit dat bad gestapt ben." 

Lisa (31): “Na een vervelende periode in het ziekenhuis wist ik dat hij de man van m’n leven was”

“We zijn een typisch voorbeeld van het moderne liefdessprookje: we hebben elkaar in 2015 leren kennen via Tinder. Ik heb Erhan (32) voor het eerst in ’t echt gezien toen hij een basketbalwedstrijd moest spelen. In de weken die volgden zijn we blijven babbelen, chatten en ben ik nog gaan kijken naar wedstrijden, en uiteindelijk volgde de eerste officiële date.” 

“In november van dat jaar moest ik naar het ziekenhuis voor een echo, om te checken of ik geen borstkanker had. Gelukkig was dat vals alarm, maar de paniek was wel even toegeslagen. Erhan was in die periode mijn rots. Hij staat altijd klaar voor mij, maakt me aan het lachen, brengt me tot rust en weet perfect wat te doen, als ik slecht in m’n vel zit. Ik had eerder al een lange relatie gehad, maar had nog nooit zo’n klik gevoeld als nu. Daarom wist ik dat hij de man van mijn leven was.”

Huwelijksfoto van Erhan en Lisa, zij gebruikte een basketbal om Erhan ten huwelijk te vragen.
Lisa Huwelijksfoto van Erhan en Lisa, zij gebruikte een basketbal om Erhan ten huwelijk te vragen.

“Ik besloot om hem ten huwelijk te vragen tijdens een basketbalwedstrijd, omdat het daar allemaal begonnen was. Ik had een basketbal bij me met daarop: ‘It’s a match, marry me?’. Ook een leuke knipoog naar onze match op Tinder. En ik moet zeggen: het was de spannendste wedstrijd van m’n leven. Het leek lange tijd alsof z’n team ging verliezen, en dan was het maar een ongelukkig moment om hem te vragen. Precies of mijn aanzoek was een schrale troostprijs. (lacht) Maar ik had chance: op het laatste nippertje hebben ze nog gewonnen. Eén van zijn ploegmaten zat mee in het complot en is toen mijn basketbal komen halen, om die af te geven aan Erhan. Je kon aan zijn gezicht zien dat hij schrok, maar hij kwam meteen naar mij toegelopen en gaf me een dikke knuffel en zoen.”

“Onze omgeving vond het niet raar dat ik het aanzoek had gedaan. Ze vonden het vooral vreemd dat we zo snel in het huwelijksbootje wilden stappen. We waren namelijk nog geen jaar samen. Zelf hebben we daar nooit over getwijfeld. En ondertussen, vier jaar later, ook nog geen seconde spijt van gehad. Onze basketbal staat nu ook te pronken in onze woonkamer, en we hebben er nog een toepasselijke zin aan toegevoegd: ‘Just Married’.” 

Lees ook: 

Zangeres Anouk vraagt vriend zélf ten huwelijk: “Om eerlijk te zijn kon ik niet wachten”

Daarom zijn vrouwen die op één knie gaan zitten nog steeds een zeldzaam ras

3 vrouwen getuigen over waarom ze bewust kinderloos zijn: “Die miskraam was een grote opluchting” (+)




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Severine Degreef

    "En als we nu eens gingen trouwen?", vroeg ik aan mijn vriend. Hij vond het goed. We zijn nu bijna 23 jaar getrouwd. Het kan dus ook zonder poeha.