Exclusief voor abonnees

De vriend van Eva (23) ziet haar soms niet staan: “Mijn vriend is gameverslaafd”

Beeld ter illustratie.
Getty Images Beeld ter illustratie.
 Elke week tekent Anke Michiels kleine en grote liefdesproblemen van lezers op. Seksuoloog en relatietherapeut Wim Slabbinck weet raad. Vandaag: vier jaar geleden viel Eva (23) als een blok voor Tom (23). Maar hij blijkt verslaafd aan gamen en dat weegt op hun relatie. “Als er niks verandert, weet ik niet of ik bij hem kan blijven. Ondanks de grote liefde”, zegt Eva. We luisteren naar een bloedmooie jonge vrouw, snakkend naar de aandacht die ze verdient.
NINA

Toen ik Tom voor het eerst zag, wist ik direct: dit ís hem. (lachje) In het begin van onze relatie zat hij op kot, ik woonde nog thuis. We zagen elkaar alleen in het weekend. Toen al merkte ik dat hij weinig aandacht voor me had. Ik voelde dat hij van me hield, dát wel, maar verder leek hij vooral ‘afwezig’. Hij reageerde soms dagen niet op mijn berichten, of hij zei afspraken af. Ik merkte ook dat hij er ontzettend moe uitzag. Vermagerd. Zo kwam ik erachter dat hij heel veel gamede. Nachtenlang.”

“Natuurlijk kon ik moeilijk om met zijn gedrag. Maar in die eerste fase zei ik daar niet veel van. Ik was intens verliefd. Ik wilde niks liever dan aandacht van hem, maar die kreeg ik niet. Of amper. Daardoor was ik na een tijdje nog een schim van mezelf. (snel) Pas op, dat is niet zijn schuld, hè. Niemand is verantwoordelijk voor míjn geluk. Ik ben bij hem gebleven – dat is mijn keuze. Maar het feit dat hij emotioneel zo onbereikbaar was, heeft me leeggezogen.”

“Een jaar later woonden we in dezelfde stad en zagen we elkaar vaker. Maar het gamen bleef. Samen in de zetel? Hij zat achter zijn computer. Samen in bed? Hij moest eerst nog gamen voordat hij aandacht aan mij gaf. Zelfs ons liefdesspel kreeg daardoor veel te weinig tijd. Het besef dat hij ernstig verslaafd was aan gamen is toen pas doorgesijpeld. Ik begon er veel over te lezen en praatte erover met hem. Hij besefte dat hij het niet meer onder controle had. We hébben toen even hulp gezocht, ja, maar therapie volgen is voor ons te duur.”

“De hele situatie deed me ook heel hard twijfelen aan mezelf. Ik besliste om aan mezelf te werken. Ik volgde coachings en ging in therapie. Sindsdien heb ik meer tools in handen om om te gaan met zijn probleem. Ik sta sterker in mijn schoenen. Ik vertrouw op mijn buikgevoel, meer dan ooit. Dat heeft ervoor gezorgd dat er veel begon te verschuiven in onze relatie. We zijn intussen ook gaan samenwonen, en dat heeft de situatie wel iets verbeterd: Tom doet zijn best, voel ik. Hij gamet nog altijd, maar niet langer heel de nacht. Hij laat me niet langer links liggen. Hij sluit zijn spelletje af zodra ik thuiskom. Onze relatie is gegroeid, onze band is sterker.”

“Tom beseft dat hij zijn leven anders wil aanpakken. Hij zegt het ook letterlijk: hij gamet niet omdat hij me niet graag ziet. Hij gamet omdat hij, net als ik, té veel voelt – we zijn allebei hoogsensitief – en daar geen weg mee weet. Ik heb mijn uitlaatklep gevonden in dansen, hij vlucht in het gamen. Om niet te moeten voelen.”

“Onze toekomst? Dat ben ik volop aan het uitzoeken, eerlijk gezegd. Ik weet heel goed wat ik níét meer wil. Het zal van Tom afhangen of ik al dan niet blijf. Ik probeer hem mijn vertrouwen te geven, maar ik durf niet helemaal. Daarvoor ben ik al te vaak gekwetst geweest. En teleurgesteld. Maar mijn liefde is intact. En groot. Want ik zie het licht in hem. Ik zie wat voor prachtig, mooi, intelligent en zacht persoon hij is. Evengoed zie ik zijn wonden. Zijn schreeuw om liefde. Dat is een van de grootste redenen waarom ik bij hem blijf. We zoeken nu een manier om gamen – op een gezonde manier – toe te laten in ons leven. Hij vraagt mij nadrukkelijk om hem daarin te steunen. Maar hoe begin ik daaraan? Hoe pak je dat aan?”

“Ik eis niks van hem. Ik zou vooral graag hebben dat hij zich nog meer bewust wordt van zijn mechanisme. Dat hij beseft waaróm hij telkens achter die computer gaat zitten. Vorige week heb ik gezegd: ‘Ik heb je altijd willen redden, maar ik kan dat niet meer. Ofwel blijf je gamen en werk je niet aan jezelf. Als dat jouw keuze is, zal ik er niet meer voor je zijn. Ofwel ga je met jezelf aan de slag en geef je mij de plaats in je leven die ik verdien.” 

De raad van Wim Slabbinck: “Leg de focus op wat jullie sámen kunnen doen”

“Je bent aandachtig voor de groei die jullie als koppel maken, Eva. Je merkt het als Tom moeite doet en je bent hem daar dankbaar voor: blijf dat doen. Je vraagt hem niet om helemaal te stoppen met gamen, maar verlangt terecht meer aandacht en tijd. Niet zozeer voor jou, maar voor ‘jullie’, als koppel. De tijdsverdeling is nu totaal niet in evenwicht en dat moet zeker anders. Hoe pak je dat aan? Leg hem liefst geen ‘maximaal’ aantal uren gamen per week op, zo riskeer je de ‘politieagent’ in de relatie te worden. Draai de zaken liever om: maak een planning rond wat jullie samen kunnen doen. Welke andere zaken vindt Tom fijn? Hoe vinden jullie een evenwicht tussen individuele en gedeelde activiteiten? Een belangrijk element is jullie communicatie. Hoe beter die verloopt, hoe beter Tom kan benoemen waar hij behoefte aan heeft, hoe makkelijker jullie ermee kunnen omspringen.”

“Ik vind het enorm sterk dat jij inziet dat iedereen zijn wonden heeft, Eva. Dat is helemaal niet evident. Jij vlucht in het dansen, hij in het gamen. Op zich is het helemaal niet erg dat jullie ieder jullie ding hebben. De moeilijkheid is eerder dat Tom, door het intensieve gamen, te weinig beschikbaar is. Als er voldoende ‘van jullie’ is, zou het gedrag van Tom jou wellicht minder uitmaken.”  

“Ik begrijp dat het voor jou vijf voor twaalf is. Dat er iets móét veranderen. En dat zal van hem uit moeten vertrekken. Iets kan namelijk pas veranderen als de persoon zelf ten volle beseft wat er fout zit. Ik raad daarom aan om professionele hulp te zoeken bij iemand die echt gespecialiseerd is in gameverslaving. Ik weet dat daar kosten aan verbonden zijn, maar tegenwoordig betalen al heel wat ziekenfondsen dat deels terug. Misschien kan dat de drempel verlagen?”  

“Ten slotte nog dit: soms lijkt het misschien dat je ‘op de tweede plaats’ komt voor Tom, maar zo mag je het niet zien. Voor hem is het gamen veel méér dan gamen. Mogelijk is het zijn veilige haven, waar veel van zijn behoeftes als mens vervuld worden. Natuurlijk moet Tom inzien dat jij ook behoeftes hebt. Blijf dus alert en cijfer jezelf niet té veel weg. Jij gaat hier op een zeer volwassen, integere en respectvolle manier mee om. Je ziet in dat liefde inhoudt dat we bepaalde zaken moeten aanvaarden, ook al vinden we ze niet zo prettig.” 

Geen onderwerp waar meer over wordt geschreven en gesproken dan de liefde. Wij verzamelen de beste artikels over lust en liefde in dit dossier.

Nora is pas getrouwd en nu al ongelukkig: “Mijn man verstikt me zo”

Joeri: “Ik houd van BDSM. Maar mijn vrouw wil geen meesteres zijn”

Jan (55) heeft het moeilijk met de emotionele ontrouw van zijn vrouw: “Die misstap heb ik haar vergeven, maar ze blijven elkaar berichten sturen”




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.