Exclusief voor abonnees

Beste vrienden na de breuk: ex-geliefden over hun gelukkige scheiding

Twee jaar geleden liep de relatie van Naomi Geens (32) en Steve Verbiest (45) na tien jaar op de klippen. 
Ze hebben samen twee kinderen, Laya (8) en Linus (6)
Greetje Van Buggenhout Twee jaar geleden liep de relatie van Naomi Geens (32) en Steve Verbiest (45) na tien jaar op de klippen. Ze hebben samen twee kinderen, Laya (8) en Linus (6)
Bestaat er een beter zalfje tegen een gebroken hart dan een levenslange vriendschap met je ex? Deze voormalige koppels ervaren hoe fijn het is om terrasjes te doen, met het gezin te reizen of weer samen te wonen, nu de liefde geen spelbreker meer is.

NAOMI GEENS EN STEVE VERBIEST

Naomi en haar ex gaan met de kinderen op skireis

Steve en ik zijn bijna tien jaar lang een goed team geweest. We bouwden samen een ngo uit en droomden ervan met de kinderen de wereld rond te reizen. Alles veranderde toen hij een andere vrouw ontmoette. Zijn tweelingziel, volgens hem. Dat bracht een intens proces op gang. Hij is daar altijd eerlijk over geweest en het kwam nooit tot een relatie, maar ik voelde dat hij niet langer op ons gefocust was en dat ik voor mezelf moest kiezen.”

“Eerst ben ik naar de zolderkamer verhuisd, het laatste half jaar woonden we om de andere week in ons huurhuis om voor de kinderen te zorgen. De pijn, het verdriet en de onzekerheid die met deze periode gepaard ging, heb ik niet op hem geprojecteerd. Dat heeft me geholpen om belangrijke keuzes te maken. Het bracht rust.”

“In enkele uurtjes tijd hebben we de hele inboedel verdeeld. Heel netjes allemaal. Als ouders blijf je samen voor je kinderen zorgen. Je haalt er echt geen voordeel uit als je ex-partner in de problemen komt. We steunen elkaar financieel, materieel en emotioneel. Zo beheren we samen een rekening voor de kosten voor de kinderen. In zekere zin beschouwen we ons nog altijd als een gezin, ook al zijn we geen partners meer. Onlangs hebben we samen een longtailfiets aangekocht om de kinderen in de stad mee te vervoeren. Die fiets verhuist elke week mee naar het huis van de ander. Ook over het meepakken van kleren of speelgoed doen we niet moeilijk.”

“Na de breuk heb ik wel een tijdje emotioneel wat afstand genomen. Puur uit zelfbescherming. Tot ik besefte dat ik daar niemand een plezier mee deed. Door mezelf kwetsbaar op te stellen, kan ik ook steun ontvangen. In drukke weken gaf Steve me een pot soep mee. Daar ben ik hem heel dankbaar voor. Als ik, of de kinderen, verdriet hebben om de breuk, kunnen we dat ook met elkaar delen.”

Samen genieten als ouders

“Vrijdag is het wisselavond voor de kinderen. Dan eten we met zijn allen samen. Zo’n etentje is ideaal om de afgelopen week te overlopen, om nog even samen te zijn als gezin en om de overgang vlot te laten verlopen. De kinderen vinden het heel gezellig. Alles wordt op tafel gegooid, dat voorkomt dat we tegen elkaar uitgespeeld worden. We staan als ouders harder op één lijn dan voordien.”

“Als een van de kinderen jarig is, dan ontbijten we samen, eten we na school samen een taartje en doen we datzelfde weekend nog een gezinsuitstap. In de zomerperiode gaan we af en toe zwemmen in de Blaarmeersen en picknicken we samen. Rond de kerstperiode gaan we ook met ons viertjes skiën. Je kinderen voor het eerst op de latten zien staan, daar genieten we als ouders allebei van. Dat willen we delen. En de kinderen vinden het fantastisch.”

“Ondertussen heb ik een nieuwe partner met wie ik een langeafstandsrelatie heb. Ik heb Steve vrij snel verteld over mijn vriend. Dat voelde alsof ik een bommetje dropte. Nog diezelfde avond heb ik hem opnieuw gebeld om naar zijn gevoel te polsen. Dat is een stukje zorg voor elkaar opnemen. Steve heeft mijn nieuwe partner vrij snel aanvaard. En mijn partner heeft het volste respect voor mijn nauwe band met Steve. Tenslotte blijft hij de papa van mijn kinderen.”

KARINE VAN OOSTERBOS EN TOM WOUMANS

Karine stuurt haar ex Tom soms om boodschappen 

Karine Van Oosterbos (43) en Tom Woumans (46) hadden zeven jaar een relatie en gingen uit elkaar in 2005. Veertien jaar na de breuk zijn ze beste vrienden. Ze hebben samen een dochter, Lauren (15)
Greetje Van Buggenhout Karine Van Oosterbos (43) en Tom Woumans (46) hadden zeven jaar een relatie en gingen uit elkaar in 2005. Veertien jaar na de breuk zijn ze beste vrienden. Ze hebben samen een dochter, Lauren (15)

Tom en ik zijn nooit ruziemakers geweest, maar na de geboorte van ons dochtertje kwamen we in zwaar weer terecht. Lauren was een huilbaby. ’s Nachts sliep ze gemiddeld drie uur. Mijn ex en ik hebben ons slaaptekort elk op onze manier verwerkt. Ik had behoefte aan een partner die de zorg af en toe kon overnemen. Tom had behoefte aan ontspanning bij zijn vrienden en ontvluchtte de situatie door op stap te gaan. Dat leidde tot
onderhuidse spanningen.”

Co-ouderschap

“Toen ons dochtertje anderhalf was, heb ik aan de alarmbel getrokken. Ik was op, Tom evengoed. Door niet te praten hield onze relatie plots op. In drie weken was ons huis verkocht, zijn we verhuisd en werd de procedure voor de co-ouderschapsregeling opgestart. Later dachten we: wat hebben wij eigenlijk gedaan? Onze relatie was goed, we waren gewoon niet voorbereid op het ouderschap én een huilbaby.”

“Amper enkele maanden later had mijn ex al iemand anders. Dat was een moeilijk moment, maar mettertijd maakten mijn gevoelens voor Tom plaats voor een warme vriendschap. Sinds die relatie misliep, is mijn contact met Tom intensiever geworden. We zien elkaar één keer per week. Soms gaan we iets eten of doen we een terrasje. Altijd met de kinderen. Tom heeft ondertussen ook een zoontje van acht. Plezant dat dit kan.”

“Het is gemakkelijk dat Tom vlakbij woont. Voor onze dochter Lauren is dat super. Zo kan ze gemakkelijk over en weer fietsen om vergeten schoolboeken op te pikken. Op drukke dagen durf ik Tom weleens te bellen om onderweg wat boodschappen op te pikken. Als de auto naar de garage moet, helpen we elkaar eveneens uit de nood. En toen Tom zonder wasmachine zat, stond hij hier elk weekend zijn was te doen.”

“In onze vriendenkring vindt iedereen het tof dat ze geen partij hoeven te kiezen. Op een feestje zijn Tom en ik allebei van de partij. In de kerstperiode brengen we altijd een avondje samen met Lauren door. Ook verjaardagen vieren we steeds samen met beide families. Zijn nichtjes noemen me nog altijd tante Karine. Als Tom een nieuwe partner heeft, stelt hij me ook vrij snel aan hen voor. Als zijn beste vriendin.”

Betere vrienden

“Voor partners is onze vriendschap nooit een punt geweest. Als je je vakantie met zijn vieren moet regelen, dan ben je blij dat twee partijen alvast niet moeilijk doen. Tom en ik zijn altijd heel gemoedelijk en flexibel omgesprongen met het co-ouderschap. Onze band is zo goed dat Tom en ik twee jaar geleden zelfs overwogen hebben om te gaan samenhuizen. Dat was makkelijk geweest voor de opvang en om af en toe samen te koken.”

“In het begin zeiden mensen weleens: spijtig dat jullie geen koppel meer zijn. Maar deze vriendschap is me veel meer waard. Tom zei vaak: ‘Ik ben geen gemakkelijke mens, ik zet mezelf vaak op de eerste plek.’ Dat is niet veranderd. Nu we niet meer samen zijn, hoef ik me daar niks meer van aan te trekken. En uiteraard ben ik zelf niet meer dezelfde persoon als veertien jaar geleden. Achteraf bekeken zijn we betere vrienden dan partners.”

HILDE SABBE EN FRANK DE CRITS

Hilde deelt haar huis met haar partner en haar ex

Na negentien jaar liep het huwelijk van Hilde Sabbe (63) stuk op haar romance met M. (54). intussen zijn de plooien tussen haar ex Frank De Crits (77) én haar partner meer dan gladgestreken. Hilde en Frank hebben een zoon, Mats (29)
Greetje Van Buggenhout Na negentien jaar liep het huwelijk van Hilde Sabbe (63) stuk op haar romance met M. (54). intussen zijn de plooien tussen haar ex Frank De Crits (77) én haar partner meer dan gladgestreken. Hilde en Frank hebben een zoon, Mats (29)

Als mensen horen dat ik mijn huis deel met mijn lief én mijn ex-man, dan varieert hun reactie van ‘Moh?!’ tot ‘Interessant’ of ‘Ik mag er niet aan denken!’. Hoe de buitenwereld er ook over denkt, voor ons werkt het. Daar is wel veel liefde en respect van alle partijen voor nodig. Het helpt ook dat mijn ex-man Frank en mijn huidige partner vijftien jaar de tijd gekregen hebben om eraan te wennen. We wonen sinds anderhalf jaar met drie samen.”

“Op het moment dat M. in mijn leven kwam, was mijn huwelijk met Frank op sterven na dood. Na onze scheiding ben ik bij mijn vriend ingetrokken. In de Vlaamse Ardennen. Omdat ik wilde vermijden dat Mats de hele tijd moest pendelen, is Frank met onze zoon in ons huis in Brussel blijven wonen. Mats was toen dertien. Zijn school was vlak om de hoek. Twee tot drie keer per week kwam ik op bezoek. In de weekends nam ik Mats af en toe mee.”

“Omdat ik na een tijdje de drukte van Brussel begon te missen, nam ik door de week opnieuw mijn intrek in ons huis. M. had hierin het volste vertrouwen. Gek genoeg zijn Frank en ik altijd goede huisgenoten geweest. Hij gaat opgewekt door het leven, heeft geen hinderlijke gewoontes en staat open voor een goed gesprek. En mijn ex kookt heel graag, ’s avonds mag ik gewoon mijn voetjes onder tafel schuiven. Waar ik me bij Frank aan ergerde als partner, stoorde me niet meer als huisgenoot.”

“Toen M. en ik na een roerige periode wilden samenwonen, kwamen we op het idee om dit huis te delen. Dat was anderhalf jaar geleden. Het is een schenking van mijn vader, ik geef het niet graag op. M. vond het ook wel een leuk huis. En Frank wou graag blijven, want de huurprijzen in de buurt zijn waanzinnig hoog. Dus wonen we hier nu met ons drietjes. Mijn lief, mijn ex en ik. Dat gaat vlot. M. is de klok rond de deur uit voor zijn job. Overdag heeft Frank het huis voor zichzelf. We hebben ieder onze badkamer, slaapkamer en bureau. Alleen de keuken en de leefruimte delen we. En als M. en ik tijd onder ons willen, gaan we naar het flatje van mijn ouders aan zee.”

“Met de jaren hebben Frank en M. een zekere vriendschap gesloten, ze delen ook een grote literaire belangstelling. In het huishouden vullen ze elkaar aan. Sinds mijn vriend ingetrokken is, hebben we zelfs een eigen groentetuin. M. helpt Frank ook bij computerproblemen en lampen indraaien. En ze zetten samen de vuilnisbakken buiten. Stiekem verdenk ik M. ervan dat hij denkt: oef, er is altijd versterking in de buurt.”

Samen op reis

“Frank wordt een dagje ouder. Zijn geest is nog heel helder, maar hij stoot zich makkelijk en heeft last van kwaaltjes. Hoe dit later moet? Ik ben geen Florence Nightingale, maar we zorgen voor elkaar. Frank hoort bij mijn leven. Soms gaan we zelfs onder ons tweetjes op reis. Dan delen we als beste vrienden een hotelkamer. Ik besef goed hoe bijzonder onze situatie is. Afscheid nemen van mensen met wie je echt lief en leed gedeeld hebt, dat vind ik gewoon moeilijk. En het gevoel overheerst dat iedereen hier wel bij vaart.”




4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Patricia Godts

    Mooi dat het ook zo kan. Kinderen varen er wel bij. Het is alleen niet iedereen gegeven om een echtscheiding zo te regelen

  • Peter Peter

    Mooi maar wie gaat het betalen.

  • Peter Peter

    Mooi maar wie gaat het betalen.

  • Geert Van de Moortele

    De wereld wordt een mooi schouwspel als iedereen zich zo gaat gedragen.