Exclusief voor abonnees

Bart (42) en zijn vrouw Lena (39) runnen samen een bedrijf: “Dat we ook zakenpartners zijn maakt onze relatie kapot”

Getty Images
Elke week tekent Anke Michiels kleine en grote liefdesproblemen van lezers op. Seksuoloog en relatietherapeut Wim Slabbinck weet raad. Deze week: Bart (42) wordt zes jaar geleden op slag verliefd op Lena (39). Een jaar later stappen ze niet alleen in het huwelijksbootje, maar ook samen in het bedrijfsleven. En daar loopt het mis. “We maken alleen nog maar ruzie.”
NINA

Afspreken met Bart is moeilijk. Lena weet niet dat hij zijn verhaal hier doet. Telefoneren kan wél, zodra hij alleen op de baan is. “Onze relatiecrisis is al groot genoeg, ik wil het niet erger maken door achter haar rug om te praten. Maar ik weet me even geen raad meer.” En of ik even wil luisteren ...

Financiële druk

Bart – gescheiden en papa van een tienerzoon – wordt zes jaar geleden halsoverkop verliefd op Lena. “Ik keek in haar ogen en voelde meteen: zij is de vrouw op wie ik altijd heb zitten wachten. Bij haar duurde het iets langer om verliefd te worden, maar toch zijn we na één jaar al getrouwd. Het zat zó goed.” Nog een jaar later beslist Bart om mee in het transportbedrijf van Lena te stappen. Dat kent op dat moment een forse groei, hij ziet het als een professionele buitenkans en zij kan alle hulp gebruiken. En dat samenwerken zou vast ook wel fijn zijn. Nog meer tijd samen, redeneert Bart.

“Maar daar hebben we ons heel erg aan mispakt”, klinkt het. “Toen we problemen kregen met personeel dat langdurig ziek viel en moeilijk te vervangen was, konden we het werk niet meer aan en verloren we klanten. Dat zette een enorme financiële druk op Lena – zij heeft al haar geld in dit bedrijfje gestoken. Je blijft samen doorzetten en je blijft dubbele shifts draaien, maar zes dagen op zeven werken, van halfvijf ’s morgens tot halftien ’s avonds? Dat houdt geen mens vol. We zijn steendood, allebei. Vakantie? Ik weet hoe je dat woord moet schrijven, maar daar houdt het op. In vier jaar tijd namen we geen dag vrijaf. Weggaan uit het bedrijf en zelf ander werk zoeken, dat is geen optie. Als ik het zinkende schip verlaat, laat ik haar helemaal in de steek.”

Intimiteit gezocht

“We maken ruzie om het minste, praten alleen nog over het werk en alle personeelsproblemen. Vroeger kon ik alles aan haar kwijt, we zaten helemaal op dezelfde golflengte. Maar tegenwoordig geeft om het even welke futiliteit aanleiding tot discussie. Zelfs al bedoelen we in the end hetzelfde: we botsen keer op keer. En het kan er behoorlijk heftig aan toegaan. Ik heb een pittig temperament, we slingeren heel wat verwijten naar elkaars hoofd, en praten dat achteraf nooit uit – omdat we ... tja ... te moe zijn, denk ik? (stiller) Het laatste jaar heb ik regelmatig aangegeven: ‘Schat, we moeten praten. Als we zo voortdoen, gaan we hieraan kapot.’ Ik begrijp dat haar bedrijf héél veel waard is, en dat ons een financieel fiasco boven het hoofd hangt, maar ik vind ons leven samen zoveel méér waard. Ik wil dáárvoor vechten, en niet voor een aantal camionettes en een magazijn.”

Tachtig procent van onze tijd gaat het over werk

Het bedrijf blijft spartelen om het hoofd boven water te houden: het staat haast symbool voor wat er ook thuis bij Lena en Bart gebeurt. “Tachtig procent van onze tijd gaat het over werk. We komen thuis, eten snel en gaan slapen. Het licht gaat letterlijk en ­figuurlijk uit. Er is geen intimiteit meer. Geen affectie, geen connectie. Onlangs had ik als verrassing een weekendje aan zee gepland. We moesten even weg van alles. Ze vond dat heel leuk, gelukkig. We groeiden die dagen weer even naar elkaar toe, maar jammer genoeg was de sfeer de maandag erna zó weer weg. Omdat het werk roet in het eten gooide. Omgekeerd zit ik nu te wachten op enig initiatief van haar kant. Want we hebben méér van dat soort momenten nodig als we willen overleven als koppel. Ik ben echt doodsbang om haar te verliezen. Ik wil niks liever dan stok­oud worden met Lena, en later samen een rollator-
race houden in het rusthuis. Maar heel vaak durf ik niet verder te denken dan volgende week. En hoe we die moeten overleven ...”

De raad van Wim Slabbinck: “Jullie zijn eerst liefdespartners, dan pas zakenpartners”

“Het is niet evident om een liefdes- en werkrelatie te combineren. Als het op het werk minder gaat, sijpelt dat vaak door in de liefde, en omgekeerd. Ik merk, Bart, dat jij veel moeite doet voor Lena, maar dat je de moed wat verliest. Probeer toch vol te houden, wacht niet op initiatief van haar, want dan doet misschien niemand nog iets.”

“Stel je de vraag wat je het meeste verlangt. Wat zijn de zaken waar jullie vroeger zo van genoten, die nu niet meer mogelijk zijn? Welke kunnen jullie mogelijk weer opnemen? Voer met Lena zeker ook een gesprek over het werk. Is het zinvol om te blijven samenwerken? Vertrouwen jullie elkaar op professioneel vlak? En hoe kunnen jullie het werk beter verdelen, zodat er minder discussie is? Spreek af dat jullie thuis nog maar maximaal een kwartier of half uur over het werk praten en dat het daarna ophoudt. Werk en privé scheiden wordt belangrijk. Jullie zijn in de eerste plaats liefdespartners, en dan pas zakenpartners.”

“Frustraties en spanningen op het werk leiden tot discussies thuis. Dat is normaal. Maar doen jullie nog genoeg inspanningen om oprecht te luisteren naar elkaar? Wanneer we in discussies belanden, maken we ons boos, voelen we ons aangevallen of gaan we in de verdediging. Die vechtmodus is nooit een oplossing. Echt luisteren betekent dat je wil begrijpen wat de ander bedoelt. Als je merkt dat je niet meer luistert, schakel dan terug. Bijvoorbeeld: ‘Ik realiseer me dat ik geen woord hoorde van wat je vertelde omdat ik zo overstuur ben. Ik ga nu echt luisteren en mee zoeken naar een oplossing.’ Op die manier haal je de angel uit de ruzie.”

“Ook Lena moet zich eens afvragen waar ze met haar leven naartoe wil. Wat zou ze op dit moment over jullie relatie vertellen tegen zichzelf? Het kan voor haar erg zinvol zijn om een brief te schrijven naar haar toekomstige zelf. Hoe kijkt ze over tien jaar naar jullie relatie? En hoe heeft ze die weten te behouden? Zo’n brief schrijven klinkt wat gek, maar het helpt om het existentiële naar boven te halen en om nú bepaalde keuzes te maken.” 

Heb jij ook een liefdesprobleem dat je (anoniem) wil delen? Mail dan naar Anke Michiels, anke.michiels@dpgmedia.be.

Geen onderwerp waar meer over wordt geschreven en gesproken dan de liefde. Wij verzamelen de beste artikels over lust en liefde in dit dossier.

Lees ook:

Nora is pas getrouwd en nu al ongelukkig: “Mijn man verstikt me zo” (+)

Joeri: “Ik houd van BDSM. Maar mijn vrouw wil geen meesteres zijn” (+)

Jan (55) heeft het moeilijk met de emotionele ontrouw van zijn vrouw: “Die misstap heb ik haar vergeven, maar ze blijven elkaar berichten sturen” (+)