"Ik was niet verbaasd door zijn dood. Op een of andere manier had ik het onheil voelen aankomen"

Corine Koole interviewt over de raadselen van passie en affectie

Getty
Dee (58) verpandde haar hart en bed één dag per week aan een getrouwde man. Veilig en comfortabel, dacht ze. Tot een lawine niet alleen hem verpletterde, maar ook haar zo goed als alles ontnam.

"Tien jaar lang kwam hij elke zondagochtend rond een uur of halfelf bij me. Van zijn fiets stapte hij regelrecht mijn bed in, en buiten dat bed, buiten mijn kleine appartement zagen we elkaar nooit. Tussen hem en mij bestond iets wat ik niet anders kan uitleggen dan frisse levendigheid, iets wat ik niet kende van andere liefdes. Toen we elkaar in 1992 ontmoetten, had ik net een nieuw vriendje. Ik keek in de groene ogen van deze vreemde, en dacht, hoe kan ik verliefd zijn op de een en toch in de war raken van de ander?

Je hebt 14% van dit artikel gelezen




3 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Theo Van Hoof

    Verstappen Martine, als allen die naast de pot piesen op slag dood vallen, denk dat de begrafenisondernemer handen te kort gaat komen. Als hem zelf nie is dood gevallen. Mannen gaan vreemd, vrouwen doen dat net zo goed. Iemand die ik ken, zorgde 3 jaar voor een buitenechtelijk kind alsof het zijn eigen kind was. Wie de vader was, wist de moeder ook niet. Er waren 3 kandidaten maar de vader was daar niet bij.

  • philippe de wolf

    Zijn wij mannen monogaam gedrild door onze opvoeding in deze maatschappij terwijl wij ankeren naar zoveel meer?

  • Verstappen Martine

    Sorry maar je blijft met je fikken af een getrouwde man/vrouw af. Ik heb het meegemaakt en geloof me je wereld stort in.