Exclusief voor abonnees

Sarah (45) doorbreekt taboe over moederschap: "Van bij de geboorte wist ik: dit is een vergissing"

sarah fischer
petra ender / rv sarah fischer
Het is een groot taboe. Als moeder zeggen dat je spijt hebt van kinderen. Sarah: «Hoe mooi en geweldig mijn dochter ook is, van bij haar geboorte besefte ik: dit is een vergissing.»

Het is moeilijk om Sarah Fischer (45) te spreken. Haar dochter Emma, ondertussen vijf, blijft voor de eerste keer overnachten in de kinderopvang, dus er moet van alles ingepakt worden en ze wil stand-by zijn voor als er iets misgaat. Dat klinkt zoals een mama hoort te klinken. Drie jaar geleden, toen dochter Emma twee was, schreef Sarah Fischer een boek over haar gevecht met het mama zijn: ‘Die Mutterglück Lüge’, de leugen van het moedergeluk (voorlopig alleen in het Duits verkrijgbaar).

Ze werd net niet gelyncht? «Ach, in vergelijking met andere kritische stemmen over het moeder zijn, vielen de reacties bij mij nog mee. Ik kreeg overwegend positieve zaken te horen. De algemene teneur was: eindelijk iemand die hardop zegt wat we allemaal denken. Vrouwen herkenden zich in mijn verhaal. Mannen bekenden dat ze eindelijk beseften hoe zwaar het moederschap kon zijn. Ze vroegen me hoe ze hun vrouw het best konden steunen. Er waren vrouwen die zich zo gesterkt voelden door mijn houding, dat ze nu zonder antidepressiva kunnen, omdat ze zichzelf toelieten om niet de hele tijd de happy moeder te spelen. Natuurlijk kreeg ik ook te horen dat ik simpelweg een slechte ouder was, en werd mijn boek gereduceerd tot één bewering: ‘Ze haat haar kind’. Wat absoluut niet het geval is. Meestal kwam dat soort commentaar uit de hoek van mensen die mijn boek nooit gelezen hadden. Ik heb ‘De moedergelukleugen’ opgedragen aan mijn dochter, omdat ze recht heeft op de volledige waarheid. En ik start mijn verhaal met een statement: ik heb spijt van het moederschap, maar ik houd meer van mijn kind dan van wie of wat ook. Ik betreur alle verschrikkelijke verwachtingen en beperkingen die moeder zijn met zich meebrengt. Maar ik ben dol op mijn dochter.»

Wat is er mis met mij?

Je hebt 20% van dit artikel gelezen

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis



38 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • dominique van damme

    Ja ziet er mij geen gewone uit

  • Sobek Wessels

    Waarom willen de meesten kinderen ? Niet om de kinderen maar om zichzelf en omdat anderen ook kinderen hebben ! Het opgedrongen ideaal beeld ! ?

  • Ronny Claes

    Eindelijk eens iemand die de zaken met naam benoemd... Proficiat!

  • Robin Demey

    Tjah. Op je 40 nog aan kinderen beginnen... Pas op, niets op tegen als je daar bewust voor kiest, maar dan moet je niet klagen. Er is voor alles een tijd hé.

  • Raymundo Goethals

    Gebrek aan hormonen die een band creeeren. Das al.