Wetenschappers verklaren dat vreemde sfeertje in de lift

Getty Images
Ah maandagochtend. Voor de rush van de eerste werkdag begint, stap je in de lift en heb je nog snel tijd om jezelf te checken in de spiegel. Ligt je haar niet te verwaaid? Is je lippenstift niet uitgeveegd? Valt die vlek tandpasta nog op? Net voor de deuren sluiten, springt er nog iemand tussen. Je voelt je niet alleen betrapt, maar vooral gegeneerd door de verschroeiende stilte die volgt. Waarom eigenlijk?

Hoe komt het dat de sfeer in een lift zo ongelofelijk gênant is, maar pakweg in een tram niet? In feite zit je in beide gevallen toch opgepropt in een kleine ruimte met mensen die je niet kent? In het openbaar vervoer kan er een kleine glimlach af, maar in de lift lijkt al onze kennis over etiquette weg te vallen en staren we heimelijk naar onze schoenen. 

Volgens professor psychologie Babette Renneberg aan de Free University in Berlijn is er een simpele verklaring. "Je hebt niet genoeg plaats", vertelt ze aan BBC. "Als je andere mensen ontmoet, is er meestal genoeg afstand tussen jullie twee. In de meeste liften is dat niet het geval en staan jullie binnen handbereik. Dat voelt heel onnatuurlijk en ongemakkelijk aan."

Maar er is nog meer aan de hand. Althans, dat beweert Lee Gray van de University of North Carolina, die effectief de psychologie achter liften heeft bestudeerd. Veel heeft ook te maken met het stiekeme, knagende gevoel dat je ervaart als je in een lift stapt. "Je stapt in een machine die beweegt en waar je geen controle over hebt", legt Gray uit. "Je kan de motor niet zien en hebt geen flauw idee hoe het werkt." Het is met andere woorden vooral de angst over het verliezen van de controle en je persoonlijke ruimte die even onbestaande is, die het ongemakkelijke sfeertje veroorzaakt. 




1 reactie

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Jaak Meyers

    En een uur vastzitten met wildvreemden, terwijl je dringend naar toilet moet.