Waarom je bij problemen beter géén advies kunt geven

Jip van den Toorn
Je hebt relatieproblemen, of gedoe met de kinderen, je aarzelt over een nieuwe baan of gewoon over je vakantiebestemming, je bespreekt zo’n probleem met een ander en wat gebeurt er? Na een minuut of twee hoor je dit: ‘Weet je wat jij moet doen?’ En dan komt er een advies. Dat je vaak niet opvolgt. Want dat advies is stom, echt helemaal niet wat jij wil.

Andermans problemen oplossen is kinderspel, aldus een Chinees gezegde, en klinisch psycholoog Huub Buijssen (64) besefte ruim dertig jaar geleden, bij zijn allereerste patiënt, dat hij die oude wijsheid moest benutten. Als iemand ergens mee zit, zegt hij, moet je juist geen advies geven. Het is veel beter om de ander te helpen om zelf de oplossing te bedenken. Dat klinkt simpel, erkent hij, maar waarom doet niemand dat dan? Daarom ontwikkelde hij zelf een gespreksmethode waarmee je niet adviseert en toch helpt. Onlangs verscheen het boek dat hij erover schreef: Mag ik je geen advies geven? Vol voorbeelden over hoe het niet moet en hoe het beter kan. Want goedbedoelde raad van een ander kan op de zenuwen werken. Buijssen citeert met merkbaar genoegen schrijfster Renate Dorrestein, die in een van haar romans schrijft over ongevraagd advies bij opvliegers: "Laat mij je een tip geven, je moet je anders kleden, laagjes, dat is de oplossing, een vest kan hups aan en uit, dat geeft meteen verlichting, dus leer dit van mij: trek iets anders aan dan zo’n coltrui."

Je hebt 23% van dit artikel gelezen




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.