Exclusief voor abonnees

Vurige vriendschap tussen Sylvie Kreusch en Tsar B

Sylvie Kreusch
Boe Marion Sylvie Kreusch
Het zijn twee goeie vriendinnen. Twee eigenzinnige zangeressen. Twee pittige jongedames, klaar om op eigen houtje de muziekwereld verder te veroveren. Meet Sylvie Kreusch en Tsar B: Belgisch talent maal twee.

Afspraak bij Sylvie Kreusch thuis, in een verborgen steegje in Gent, waar ze woont met vriend Maarten (Devoldere, zanger van Warhaus, red.). Als ook Justine Bourgeus – bekend als Tsar B – vrolijk binnenvalt, komt er koffie met rijstdrank op tafel, en gaat het een uur lang over hun gedeelde liefde: muziek.

Wanneer weet je: tiens, ik kan zingen?

Justine: “Ik wilde rond mijn vierde al in een orkest spelen. Ik wilde muziekinstrumenten leren. Pas op mijn dertiende besefte ik dat mijn stem mogelijk wel een van mijn betere instrumenten was.”

Sylvie: “Mijn vroegste herinnering is er een in de wijnboerderij van mijn opa, in Frankrijk. We brachten daar al onze vakanties door. Je had daar van die grote ijzeren tonnen waarin de wijn bewaard werd. Eén ton was leeg, en ik kroop daar als vijfjarig meisje in. Als ik dan zong, galmde dat zo. Dat klonk geweldig! Ik was zes of zeven toen ik zei: ‘Ik word zangeres en niks anders.’ Andere meisjes wilden een prinses zijn.”

Justine: “And look at you now! Prinses zijn lijkt me héél saai, trouwens.” (lacht)

Welke muziek kregen jullie mee van thuis?

Sylvie: “Vooral Franse chansons. Serge Gainsbourg, France Gall. Verder was ik niet bezig met coole platen. Ik luisterde naar Studio 100 en Kinderen voor Kinderen.”

Justine: “Bij mij was het vooral klassieke muziek. Maar we gingen ook veel naar multiculturele feestjes. Ik was zo’n kleine hippie. Al luisterden we thuis evengoed naar klassiekers als The Police.”

Justine, jij combineerde je muziek jarenlang met studies economie. Wat een contrast.

Justine: “Absoluut. Ik ben intussen afgestudeerd. Ik koos voor economie omdat ik een tegenhanger wilde voor muziek. Op mijn achttiende speelde ik bij School is Cool en mijn studies waren een mooi tegengewicht voor het vele toeren. En ik hou wel van wiskundige modellen. (lachje) Studeren daagde me uit. Na de examens had ik weer zin in muziek. Er weer naar verlangen: dat werkt voor mij.”

Hoelang kennen jullie elkaar?

Sylvie: “Ik heb Justine voor het eerst gezien op een toerbus. We speelden op eenzelfde festival en ik had een lift nodig.”

Justine: “Een lift, géén lief.”

Sylvie: “Goh, tóén ook wel een lief. (lacht) Dat is zes jaar geleden, hè?”

Justine: “Zoiets, ja. En het was liefde op het eerste gezicht. Daarna hebben we samen aan een muziekproject gewerkt en zagen we elkaar vaker. De muziekscene in België is uitgebreid, maar toch kent iedereen elkaar.”

Sylvie: “De vrienden die ik heb in de muziekwereld zijn degenen met wie ik het meest voeling heb. Omdat je exact hetzelfde doet, dezelfde obstakels tegenkomt en dezelfde dromen hebt.”

Sylvie, jij stond al in verschillende internationale ‘Vogues’. Hoe verklaar je dat?

Sylvie: “Toen ik in Antwerpen woonde, vertoefde ik veel in de kunst- en modewereld. Ik vind het leuk om zelf podiumoutfits te maken. Muziek en mode zijn nauw verbonden. Blijkbaar wordt dat opgemerkt door buitenlandse magazines.”

De Oekraïense ‘Vogue’ noemt je een femme fatale. Klopt dat?

Sylvie: “Ik heb het altijd raar gevonden dat ze dat woord gebruiken, want ik ben echt de meest goofy persoon die je je kan voorstellen. Maar op het podium gelden geen regels, daar voel ik me vrij. Mensen vinden dat ik soms arrogant overkom. Tot ze me leren kennen. Dan valt het woord goofy al snel.”

Justine: “Dat woord is echt voor jou uitgevonden. (lacht)Van mij zeggen ze dat ik op het podium een heftig, kil wezen ben. In het echte leven ben ik – net als Sylvie – een heel warm iemand.”

Hoe blij zijn jullie met het verloop van jullie carrières tot nog toe?

Sylvie: (snel)“Never satisfied.”

Justine: “Ik ben op dit moment blij. Ik ben supercontent met mijn plaat. En ik krijg veel positieve reacties. Uitnodigingen uit het buitenland ook, om te komen optreden. Ik zou overal naartoe willen.”

Sylvie, jij was eerst frontvrouw van je eigen band, daarna bij Warhaus stonden de spotlights op je vriend Maarten. Ben je klaar om weer op de voorgrond te staan?

Sylvie: “Na drie jaar toeren met Warhaus voelde ik: fuck, ik mis het om zélf de show te dragen. Om mijn eigen verhaal te vertellen. Warhaus gaf me weer energie om voor mezelf te gaan. Ik wil geen achtergrondzangeres zijn. Ik wil niet van mijn vriend afhangen, of zo.”

Jullie worden vergeleken met Serge Gainsbourg en Jane Birkin.

Sylvie: (lachje) “En ik snap dat. Door de diepe stem van Maarten. Maar ook door het inhoudelijke. Serge bracht destijds persoonlijke verhalen, en de manier waaróp hij de liefde bezingt, is vergelijkbaar met hoe Maarten dat doet.”

Zijn jullie soms nog onzeker of totaal niet?

Sylvie: “We willen vooral altijd beter.”

Justine: “Onzeker is niet het juiste woord. Eerder kritisch voor mezelf.”

Sylvie: “Als ik een demo gemaakt heb en die is goed gelukt, groeit mijn zelfvertrouwen. Maar dat is even snel weg. En als een nummer echt klaar is? Dan kan ik er niet meer naar luisteren. Dan hoor ik toch weer dingetjes die beter kunnen.”

Tsar B
Anouk van Kalmthout Tsar B

Omschrijf jullie genres eens voor me.

Justine: “Ik noem mijn muziek Europese r&b. Alle invloeden die in ons landje op me afkomen, zitten erin verwerkt. Ik ben heel absorberend. Zowel geografisch als in tijd. Er zitten dingen in van heel lang geleden tot heel futuristisch, dat gaat van links naar rechts.”

Sylvie: “De muziek van Justine is heel eclectisch, bij mij is het eerder trance. Ik maak iets dansbaars, met drums en percussie. De grooves die ik gebruik, zijn dé basis van dancemuziek. Onze stijlen zijn verschillend en toch passen ze samen.”

Justine: “Het zijn nichtjes van elkaar.”

Sylvie: “Wat jij doet, zou ik niet kunnen, Justine. De hele danswereld staat op zijn kop als jij een nieuw nummer uit hebt.”

Jouw muziek is enorm populair voor professionele choreografieën. Ook paaldanseressen zijn er gek op.

Justine: “Klopt. Ik weet niet hoe het komt. Ik wou altijd sensuele muziek maken, maar blijkbaar wordt ze nog sensueler ontvangen dan ik bedoelde. Het klinkt blijkbaar sexy.”

Sylvie: “Seksnummers zijn de beste. Ik denk dat vrouwen daar ook écht goed in zijn. Bij mij zit het misschien iets meer in mijn teksten. Ik laat me inspireren door filmische scènes uit ‘Bitter Moon’ van Roman Polanski bijvoorbeeld. Ik vind het leuk om op een positieve manier over liefde te zingen, in plaats van over heartbreak.”

Sylvie, jij hebt een muzikaal lief. Handig?

Sylvie: “Tuurlijk. Maarten inspireert me. We wonen hier samen met nog een andere zangeres, en dat maakt ons echt wel productief.”

Justine: “Jullie vechten hier ’s morgens om de micro, toch?”

Sylvie: “Dat gebeurt. Omdat de ochtendstem het beste geluid geeft. Maarten en ik hebben heel erg dezelfde smaak. We zijn elkaars eerste persoon aan wie we iets laten horen. Al zijn commentaren neem ik heel ernstig. Ik kan me niet inbeelden dat ik een lief zou hebben dat iets héél anders doet dan ik. Je kan ook elkaars voetjes op de grond houden. Als Maarten terugkomt van een tour, zeg ik: ‘Nu is het weer even gedaan met de rockster uit te hangen. Je bent gewoon Maarten Devoldere uit Kortrijk.’ (lacht) Ik denk dat Maarten mijn grootste fan is. Al komt dat misschien ook doordat hij verliefd is op mij. Het geeft goeie vibes, te weten dat je door iemand aanbeden wordt. Ik denk dat iedere vrouw dat wel nodig heeft, toch?”

Justine, jij was lang samen met Mathieu (Terryn, zanger van Bazart, red.). Hoe is het?

Justine: “Het is oké. Hij leeft nog, ik leef nog. (lachje) Maar we zijn samen geweest van ons zestiende. Ik was toen al heel actief met muziek bezig. Ik denk dat we elkaar onderweg om beurten geïnspireerd hebben. We hebben superveel aan elkaar gehad, zot veel steun gevoeld, en ik denk dat we alle twee de lat heel hoog legden, waardoor we het alle twee in onze eigen stijl wel gemaakt hebben.”

Sylvie: “Maarten en ik hebben een beetje hetzelfde pad. Bij jou en Mathieu was dat anders. Die heeft lang op straat muziek staan spelen, en met Bazart is de boel ontplóft, hè. Het moet ook wel gek zijn om dat te zien gebeuren bij je lief.”

Justine: (knikt) “De muziekindustrie is een en al concurrentie. Het is een wedstrijd. Maar ik ben iemand die even hard van het succes van iemand anders geniet dan van het mijne.”

Tot slot: jullie maakten ook samen een nummer?

Justine: “Op mijn plaat staat inderdaad één nummer dat we samen gemaakt hebben, from scratch. Op een avond in mijn kamertje. We waren intussen cocktails aan het drinken en pannenkoeken aan het eten.” (lacht)

Dat belooft! Dank je wel, dames.




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.