Exclusief voor abonnees

Van een wereldreis die in het water valt tot een uitgestelde trouw: deze lezers moesten noodgewongen hun droom on hold zetten

Greetje Van Buggenhout
Trots je nieuwe baby tonen, samen op avontuur vertrekken, het lintje van je eigen zaak doorknippen of volmondig ‘ja’ zeggen tegen de liefde. Deze vrouwen keken reikhalzend uit naar dat ene moment, maar werden gedwarsboomd door corona. Vandaag staat hun droom op pauze ...

Lobke (35) had een lange reis gepland met man en kinderen: “Ons huis was al verhuurd en onze auto verkocht”

Greetje Van Buggenhout

Wie is zij?

• Lobke Pauwels

• getrouwd met Dries en mama van Jelte (4) en Jannes (2)

• job: kinesitherapeute in het buitengewoon onderwijs

• woonplaats: Merchtem

“Eigenlijk had ik nu op een zonnig strand in het zuiden van Frankrijk moeten liggen. We zouden op 1 april vertrekken, maar als een slechte aprilgrap strooide corona roet in het eten. Globetrotters als we zijn, speelden mijn man Dries en ik al even met het idee om er samen met het gezin wat langer tussenuit te knijpen. De afgelopen jaren had ik met wisselend succes gejongleerd met de combinatie moederen en buitenshuis werken. Twee kleine kinderen en een stresserende job – ik werk met kinderen met gedragsproblemen – eisten hun tol en ik keek ernaar uit om de dagelijkse routine te kunnen doorbreken. Bovendien staat reizen hoog op ons prioriteitenlijstje. Nieuwe plekken ontdekken en nieuwe mensen leren kennen, dat vinden we enorm waardevol. Het geeft energie om samen tijd op een andere plek door te brengen. Het brengt rust om te kunnen connecteren met elkaar, met als enige bekommernis ‘wat we straks zullen eten’. Tien jaar geleden zijn Dries en ik op wereldreis vertrokken. Sinds er kinderen zijn, zijn we nooit langer dan twee weken op reis geweest, terwijl ik pas op het einde van zo’n vakantie helemaal ontspannen was. Dus vroeg ik ouderschapsverlof aan, bouwde Dries een oude camionette om tot mobilhome en zouden we vier en een halve maand met het gezin zuidwaarts trekken: de golven, de zon en het avontuur achterna.”

Thuis trager leven

“We hebben met z’n allen heel hard naar deze reis toegeleefd. We hebben gespaard, gepland, Gedroomd. Er was ook een heleboel al geregeld. Ik had een vervanger gevonden op het werk, ons huis was verhuurd, de auto verkocht. We hebben gelukkig heel wat kunnen terugdraaien. De auto mogen we wat langer houden en onze huurders hebben een ander plekje gevonden. Maar mijn ouderschapsverlof is wel ingegaan. Daar ben ik blij om. Ik word nu verplicht om thuis trager te leven, om hier die diepere connectie met mijn gezin te vinden. De kinderen gaan er heel flexibel mee om. We hopen natuurlijk om met vertraging toch nog te kunnen vertrekken, al is het dan om met de mobilhome op zoek te gaan naar mooie, verborgen plekjes in eigen land. En intussen genieten we met z’n allen van onze zonnige reis hier in huis en tuin, met als enige bekommernis ‘wat we straks zullen eten’. Nee, onze droom ligt heus niet aan diggelen.”

Katrien (34) kreeg een baby maar geen bezoek: “De qualitytime met ons vieren koester ik”

Greetje Van Buggenhout

Wie is zij?

• Katrien Gilot getrouwd met Simon en mama van Lieselore (2,5) en Maximiliaan (1 maand)

• job: manager voorraad en assortimentsbeheer bij een groothandel

• woonplaats: Edegem

Maximiliaan is geboren op 13 maart, op de dag dat de lockdown afgekondigd werd. Toen we ’s ochtends naar het ziekenhuis vertrokken, gingen we er nog van uit dat we bezoek zouden krijgen. Eén à twee personen per keer misschien, maar we hoopten dat op z’n minst ons dochtertje, onze ouders en de meters de baby zouden kunnen bewonderen. Net voor mijn bevalling werden de maatregelen in het ziekenhuis al strenger. En op het moment dat Maximiliaan voor het eerst van zich liet horen, mocht niemand nog binnen. De sfeer was vreemd in de materniteit: cafetaria en winkeltjes waren toe, de stilte, de ongerustheid, verpleegsters met mondmaskers ... Op een bepaald moment werd de ontsmettingsalcohol aan de muren vastgemaakt, omdat patiënten er massaal mee aan de haal gingen. De wereld leek plots een andere plek.”

“De suikerbonen en de champagne hebben we onaangeroerd weer mee naar huis genomen. Een   fotoshoot met onze pasgeboren baby, zoals we ook met Lieselore gedaan hadden, bleek niet meer mogelijk. Uiteraard is een gezonde baby het allerbelangrijkste, maar we vinden het toch jammer dat Lieselore haar broertje pas na vijf dagen in haar armen heeft kunnen sluiten én dat mijn bomma de baby nog niet heeft kunnen vasthouden. Ik vermoed dat ons zoontje al drie maanden oud zal zijn voor onze familie hem in het echt zal zien. Een baby van drie maanden is al geen klein boeleke meer. Ik vind het vooral erg voor hen, dat ze die eerste fase moeten missen. En de hormonen helpen ook niet om te relativeren.”

“Het is soms zwaar om thuis te zitten zonder hulp. Geen familie, maar ook geen poetshulp, kine of familiehulp. Gelukkig is mijn vroedvrouw wel steeds bereikbaar, door haar voel ik me erg gesteund. Mijn man werkt fulltime, en nu Lieselore niet naar school mag, heb ik mijn handen vol met moederen, koken, de was en de plas. Toch zijn er ook voordelen. Voor Maximiliaan zijn deze omstandigheden ideaal. Hij kan op zijn eigen tempo wennen aan zijn nieuwe omgeving. En ook ik kan – zonder dagelijks bezoek – rustig recupereren. De qualitytime met ons viertjes koester ik enorm. Onze ouders wonen op drie kwartier rijden, en ik zal blij zijn als we binnenkort even tot bij hen mogen rijden om door het raam onze nieuwste aanwinst te tonen. Dat wordt vast een emotioneel moment. En wanneer er straks weer bezoek mag komen, dan ben ik helemaal uitgerust en hopelijk enkele zwangerschapskilo’s lichter. Kijk, nog een voordeel. (lacht)

Julie (35) zou bar en ontmoetingsplek ‘Cup’ openen: “In één dag was de droom voorbij”

Greetje Van Buggenhout

Wie is zij?

• Julie Gielen (35)

• getrouwd met Matthias en mama van Vince (8) en Titus (6)

• job: logopediste en projectmanager van sportsDC, een creatief sportmarketingbureau, eigenares en aanspreekpunt van CUP en binnenkort uitbaatster van Bar CUP

• woonplaats: Gent

Op een van de mooiste plekken van Gent komt hopelijk mijn droom nog uit: een ontmoetingsplek voor iedereen met een hart voor de stad en met een passie voor gezond eten en bewegen. Op De Nieuwe Dokken had op 14 maart CUP de deuren moeten openen. Een initiatief dat mijn persoonlijkheid weerspiegelt, dat uitstraalt wie ik ben en waar ik van hou. Een jaar lang heb ik er – samen met een enthousiast team en met diverse partners – intensief naartoe geleefd. CUP is een plek waar sport centraal staat, met een fietsherstelplaats en -shop, een exporuimte, meetingrooms, een gezonde food- en coffeebar en verschillende pop-upshops. Het is ook een plek waar wekelijks yogasessies, bootcamps, kickbokslessen, kanotochten en allerhande workshops georganiseerd worden. Maar nog voor we van start konden gaan, strooide corona roet in het eten. Op donderdag 12 maart hebben we nog een light openingsfeest gegeven voor onze partners, maar vanaf 13 maart moesten de deuren onverbiddelijk op slot.”

Shorts van vorig jaar

“Plots valt alles weg: de droom, de adrenaline, het werk. Je valt in een zwart gat. Op donderdag hadden we nog tot 16 uur zitten poetsen. In één dag was de droom voorbij. Die eerste weken liep ik echt verdoofd rond. Daarna pas kwamen de tranen en de zorgen. We hebben geen grip op de toekomst en die onzekerheid is moeilijk. Wanneer zullen we dan wel mogen beginnen? Het is moeilijk om de impact juist in te schatten. Maar ook: zullen de mensen straks nog wel durven te komen om samen te sporten? Zullen bedrijven nog budget hebben om te investeren? We zijn heel dankbaar dat de overheid met steunmaatregelen op de proppen komt, maar veel illusies maken we ons niet: een verliesoperatie wordt het sowieso. De financiële zorgen stapelen zich op. Ik zou heel graag andere, lokale ondernemers steunen op dit moment, maar veel geld durf ik nu niet uit te geven. Ik hoop dat de kinderen straks nog in hun shorts van vorig jaar raken. (lacht) Elke dag wandel ik even naar onze site om daar op het terras bij het water te gaan zitten. Het is daar heerlijk. Maar die zonnige dagen frustreren ook. Het was zo fijn geweest om nu met z’n allen op het terras te zitten, om te kanoën of te suppen. Toch proberen we positief te blijven. Zo hebben we onlangs een succesvolle takeawayactie gedaan met koffie, smoothies én social distance. We hopen om voor de zomer toch nog open te kunnen gaan. Het is bang afwachten, maar ik blijf voorzichtig verder dromen.”

Margot (35) stond op trouwen: “Zal mijn beste vriendin uit Amerika er kunnen bij zijn?”

Greetje Van Buggenhout

Wie is zij?

• Margot Feiner

• verloofd met Alain en plusmama van Tuur (12) en Anna (11)

• job: senior pr-verantwoordelijke bij persbureau Marnix & Ally

• woonplaats: Hasselt

Ik heb me er met de jaren bij neergelegd dat ik geen eigen kinderen zal krijgen, maar dan wilde ik op z’n minst wel trouwen mét een geweldig huwelijksfeest. (lacht) Die trouw en dat feest stonden gepland op zaterdag 6 juni, na een verloving van bijna twee jaar en op het moment dat Alain en ik acht jaar samen zouden zijn. Corona heeft er anders over beslist. Mijn schoonouders wonen in Duitsland, we hebben familie in Londen en Israël en mijn beste vriendin verblijft in Amerika. Omdat de kans steeds kleiner werd dat zij erbij konden zijn, hebben we enkele weken geleden al beslist om de hele boel af te zeggen. Hoewel we het natuurlijk erg jammer vinden dat ons feest niet kan doorgaan, was de beslissing vrij snel gemaakt, zonder al te veel drama. Mijn vriendinnen – die mijn vrijgezellendag tot in de puntjes hadden gepland – hadden het er volgens mij moeilijker mee. Maar uitstel is geen afstel. Op mijn trouwdag wil ik à volonté dansen, kussen en de mensen eens goed vastnemen. Het voelde gewoon niet juist om het feest te laten doorgaan.”

“Er was natuurlijk al veel geregeld en de afgelopen zes maanden was ik met niet veel anders meer bezig, maar we houden er gelukkig geen financiële kater aan over. De uitnodigingen waren onze enige échte kost. De zaal kunnen we volgend jaar gewoon opnieuw boeken. Voor de catering en de dj was nog geen voorschot betaald. En ik twijfelde nog over een jurk, wat achteraf misschien een teken aan de wand was. (lacht) Over de bestemming van onze huwelijksreis waren we het ook nog niet eens. Ik wilde graag naar Zuid-Korea, Bali of Thailand. Vandaag weet ik niet of ik ooit nog zo ver wíl reizen. Zal mijn beste vriendin het nog zien zitten om volgend jaar naar België af te reizen? Zal ze nog mogen? Dat ons trouwfeest uitgesteld wordt vind ik uiteraard een jammere zaak, we keken er heel hard naar uit, maar er spelen zich over de hele wereld zulke hartverscheurende taferelen af. Ik vind het veel belangrijker dat iedereen rondom mij gezond blijft. Het is alleen heel jammer dat mijn bomma het allemaal niet meer zal meemaken, want zij is enkele dagen geleden overleden in het rusthuis. Ik had zo graag deze dag nog met haar kunnen delen ...” 

5 MANIEREN OM MET TELEURSTELLING OM TE GAAN

Nele De Boeck is gediplomeerd lifecoach en auteur van het boek Sterk, dat tools aanbiedt om sterker in je schoenen te staan. “Verander je manier van denken, wees positief en trek op met de juiste personen. Zo kom je over je teleurstellingen heen en zal je sterker worden.”

1. Vraag je af wat je eruit kan leren

“Wat ons overkomt, hebben we niet in de hand, maar we beslissen zelf hoe we op situaties reageren. Door in een slachtofferrol te kruipen kom je niet ver. Vraag jezelf niet af: ‘Waarom moet mij dit overkomen?’ maar stel je de vraag: ‘Wat kan ik hier uit leren?’. Bijvoorbeeld wat écht belangrijk is voor jou, op wie je kan rekenen, hoe creatief je bent ...”

2. Aanvaard de pijn die je voelt

“Het is oké om teleurstelling, verdriet en pijn te voelen. Je wilde iets en je kreeg het niet. Erken die teleurstelling ook. Pas wanneer je jezelf toelaat om teleurstelling te voelen, kan je ervan genezen.”

3. Vind je ‘buddy’

“Je hoeft het niet alleen te doen. Echte vrienden blijven aan je zijde staan wanneer je dreigt te vallen.”

4. Probeer te relativeren

“Maak de balans op en besef dat het áltijd erger kan. Probeer dankbaar te zijn voor wat je wel hebt.”

5. Concentreer je op de toekomst

“Door je focus naar de toekomst te leggen, ga je stappen nemen om erdoorheen te komen.”




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.