Het motto van schrijfster Griet Op De Beeck: “Uw leven is van u”

Tine Claerhout
In haar nieuwe roman Let op mijn woorden spit Griet Op de Beeck uit hoe bepalend de littekens uit je jeugd voor je verdere leven kunnen zijn. In NINA vertelt de schrijfster wat haar drijft in het leven.

“Onbewust worden we allemaal erg bepaald door ons verleden. Als kind ben je uiterst kwetsbaar. Eén goedbedoelde opmerking kan je jaren later nog parten spelen. Het komt voor in de beste families, want niemand heeft een perfecte jeugd gehad. De kunst is te doorgronden wat er in meerdere of mindere mate in je jeugdjaren is misgegaan. Als je inzicht krijgt in die hindernissen, kan je ze wegwerken. Dan kan je de persoon worden die je altijd had willen zijn. Je leven is niet wat anderen ervan gemaakt hebben, het is van u.”

“Ik verkeerde zelf lang in onwetendheid. Schijnbaar had ik alles mooi voor elkaar. Ik had een fijne job, leuke vrienden en een gezellig appartement. Maar achter die façade schuilde een vrouw die zich gruwelijk eenzaam,  onzeker en angstig kon voelen. Rond mijn 36ste vond ik gelukkig een geweldige therapeut, die me geholpen heeft om eerlijk naar mijn leven te kijken. Het heeft nog jaren geduurd voor het duidelijk werd dat ik als kind misbruikt werd. Mijn weg is nog lang, ik ben nog altijd in therapie, maar ik sta verder in mijn verwerkingsproces dan ik ooit had durven dromen. Ik sta bewuster in het leven, slaag er steeds beter in om goed met mezelf te leven en heb méér vertrouwen in de mensen. Het is superzinvol. Ik geloof sterk in de maakbaarheid van de mens en ben ervan overtuigd dat bijna iedereen gebaat zou zijn met therapie.”

“Vóór ik schrijfster durfde te worden, moest ik echt begrijpen dat mijn leven van mij is. Het vergt wel wat culot om te denken dat je zelf ook enkele centimeters in de boekenkast verdient. Het ontbrak me aan gezond zelfbewustzijn. De uitgave van mijn debuutroman, op mijn 38ste, was een van de spannendste dingen ooit in mijn leven. Vrienden hadden me aangemoedigd mijn droom na te jagen, en waren laaiend enthousiast over de eerste vijftig bladzijden die ik neergepend had. Dat heeft me absoluut geholpen om door te zetten. Als debutant heb ik ook het geluk gehad dat twee uitgeverijen mijn werk meteen wilden uitgeven. Er waren dus vreemde mensen die écht in mij geloofden.”

“Sommige zaken moet je eerst verwerkt hebben vóór je erover kan schrijven. Let op mijn woorden is mijn tweede roman in een trilogie rond misbruik. Of dit mijn eigen verwerkingsproces helpt? Niet echt, nee. Mijn boeken zijn geen autobiografieën. Bewust. De waarheid is te erg, vervelend en onlogisch om in een boek te vatten. In deze roman valt het woord ‘misbruik’ trouwens geen enkele keer, omdat de thematiek veel breder is. De kern van het verhaal is: hoe ver reiken de schaduwen van je verleden?”

“Mijn getuigenis, over het misbruik door mijn vader, ontketende een wervelwind aan emoties. Ineens kreeg mijn verleden bestaansrecht. Van de hatelijke reacties heb ik afgezien. Ik ben ook maar een mens. Wat me véél harder geraakt heeft, zijn de duizenden mails van mensen die zelf met misbruik geconfronteerd werden. Ook psychiaters en andere hulpverleners onderstreepten het belang van mijn getuigenis. Voor al die mensen heb ik iets goeds kunnen doen. Mijn verhaal doen was vervelend maar noodzakelijk. Ik heb er absoluut geen spijt van.”

“Het is moeilijk om een gevecht tegen jezelf te winnen. Rond mijn 26ste begon mijn strijd tegen anorexia. Op mijn dieptepunt woog ik 39 kilo. Eetstoornissen kan je vaak linken aan een zwaar verleden. Ik wou mezelf ergens straffen, denk ik. Om de omslag te maken, heb ik mezelf gedwongen om weer te eten. Helemaal in mijn eentje. Daar heb ik een prijs voor betaald, want zo’n gevecht is erg ingewikkeld. In je eentje verloopt het herstelproces honderd keer trager. Ondertussen gaat het goed met mij. Elke week ga ik met veel plezier uitgebreid eten op restaurant. Toch blijft mijn voedingspatroon een zwak punt. Op moeilijke momenten, als alles mij overweldigt, moet mijn therapeut bijsturen.”

“Geluk is een overschat begrip. We gaan allemaal ten onder aan het najagen van geluk. Mindere dagen of
momenten hebben ook hun bestaansrecht. Ik probeer daar rustig onder te blijven, zonder meteen op zoek te gaan naar lapmiddelen. Voor mij primeert de intensiteit waarmee je leeft boven geluk.” 

Wie is zij? 

Griet Op de Beeck

• geboren in 1973

• gescheiden

• Vlaams auteur, bekend van Vele hemels boven de zevende en Kom hier dat ik u kus. Haar werk wordt ook verfilmd en bewerkt voor toneel




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.