Daarom irriteer jij je mateloos aan mensen die traag wandelen

Unsplash
Niets zo irritant als je weg die versperd wordt door een tergend trage voetganger. Je ervaart niet alleen een innerlijke vulkaanuitbarsting aan frustraties, maar tegelijk wil je ook alle etiquetteregels laten varen en die persoon de meest vuile blik incluis rollende ogen toewerpen. Hoe komt dat eigenlijk? 

Natuurlijk, we zijn geen onmensen. Niets dan begrip voor zwangere vrouwen of mensen die al wat ouder zijn, maar toeristen, mensen die staren naar hun smartphone of voetgangers die ongelofelijk traag slenteren kunnen zich verwachten aan een losgeslagen furie. Dit fenomeen is zelfs zo herkenbaar dat de Amerikaanse psycholoog Leon James van de University of Hawaii er een naam voor heeft bedacht: sidewalk rage (of vrij vertaald: voetpadagressie). 

Het heeft wel wat weg van algemene verkeersagressie, waarbij mensen ook plots suggestieve gebaren maken of hun claxon hardhandig te lijf gaan als ze achter een trage slak of gevaarlijke autobestuurder rijden. Maar vanwaar komen deze frustraties en plots onbeleefd gedrag? 

Sociale regels en automatische piloot

Volgens James doorbreken zulke onhebbelijke slenteraars enkele sociale regels die gelden in een stad. Bijvoorbeeld: loop altijd zo rechts mogelijk, kijk uit je doppen, stop niet plots in het midden van de straat en als je in groep loopt, wandel je best niet met z'n allen naast elkaar. 

Wat het hele zaakje nog erger maakt, is dat mensen vaak lopen op automatische piloot. En je hebt altijd een verwachting van hoe lang die wandeling gaat duren. Wanneer iemand je weg verspert, komt die autopiloot plotsklaps tot een einde, legt Mark Wittmann van het Duitse Institute for Frontier Areas of Psychology and Mental Health uit. "Hoe meer je uit automatische piloot handelt, des te moeilijker het is om plots zo'n traag en gestaag wandelritme te aanvaarden", beweert hij. 

Bovendien kan zo'n abrupte onderbreking ook je perceptie van tijd in de war sturen. Ook al loop je in feite maar een seconde of drie achter iemand aan, toch kan dat aanvoelen als een eeuwigheid. 

Volgens James wordt de sidewalk rage vaak aangeleerd door ouders of door media. Maar volgens hem wordt het fenomeen ook steeds groter en groter, zeker in steden. De reden: het moderne leven moet steeds sneller gaan en dat levert ook meer stress op. En het is geen verrassing dat als je al rondloopt als een gestresseerde kip zonder kop, de woedeuitbarsting nog een tikje erger wordt. 

De enige oplossing? Je neerleggen bij het feit dat iedereen op een ander ritme wandelt. En als je die vulkaan met frustraties voelt borrelen, moet je even stilstaan bij het idee dat die andere voetganger géén gemene rotzak is die expres slentert. "Op den duur word je daar veel gelukkiger door", besluit Wittmann.




13 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Marissa Van Oostevelde

    In het naar huis gaan toen laatst geopereerd was en nog niet zo vlot terug te been heb ik van een dame op de parking een stevige duw gekregen omdat ze vond dat ik in haar weg liep. Als ik haar erop wees dat "excuseer" of "pardon" voldoende had geweest om me even aan de kant te laten gaan zodat ze kon passeren, schold ze me nog even uit en gaf ze aan dat ze zo al genoeg tijd had verspeeld met me aan de kant te moeten duwen... waar gaat de wereld heen he

  • Ally Janson

    Ik vraag me af wat er mis is met mensen die plots midden op straat stoppen zodat je er tegen aan knalt, de hele ruimte als groep in beslag nemen, of kris kras lopen? Als je helemaal niet merkt wat er in jouw direkte omgeving gebeurt dan is dat toch eigenlijk abnormaal?

  • Eida Lam

    Waar ik me veel meer aan stoer zijn vrouwen met kinderkoetsen die vinden dat iedereen voor hen uit de weg moet gaan. Ze bestaan in overvloed, die vrouwen die denken dat ze de enige vrouwen zijn die ooit kinderen hebben gebaard en dat hen dat verheft boven de rest van het pleb.

  • Inge De Jaeger

    Besef misschien eens dat die mensen die slenteren niet in de mogelijkheid zijn om sneller te gaan. Ik ben nog blij dat ik aan een traag tempo kan stappen. Steek ons voorbij en wees zelf blij dat jij sneller kan.

  • Paul Boutsen

    Zeer irritant, dolen en van links naar rechts voort dolen zonder doel zonder haast, heel willekeurig zonder rekening te houden met anderen. Bij voorkeur iemand ontmoeten en dan op een kruispunt van wegen blijven staan, soms met een kinderwagen waar dan een gehandicapte hond blijkt in te zitten die blijkbaar niet meer stappen. Walgelijk dat soort mensen dat geen doel heeft, of enkel hun gsm heeft om te genieten van de dag.