Exclusief voor abonnees

CORONA SHEROES: Elke Dullers is huisarts en mede-oprichtster van Corona Consult: “Ook ik ben bang om straks iemand te verliezen”

Heldinnen in de zorgsector

Elke
NATHALIE SAMAIN Elke
Met hun witte jas als cape en een gegeerd masker rond hun mond strijden deze superhelden dagelijks tegen het coronavirus. Een applaus en een gesprek, vanop afstand. Elke (43) is huisarts en mede-oprichtster van Corona Consult.  

Samen met enkele andere geëngageerde artsen bemant Elke de corona consultatie voor de regio Genk, Opglabbeek, Lanaken, As en Zutendaal. Hier komen patiënten terecht die doorverwezen worden door hun huisarts omdat ze verontrustende symptomen van het virus hebben, zoals ademhalingsproblemen, of omdat ze een nauwere opvolging nodig hebben door hun medische voorgeschiedenis. Hier gebeurt een triage: thuisblijven in quarantaine of meteen naar spoed. “Ja, ook ik ben bang. Ook jonge en gezonde mensen ontspringen de dans niet.”

Een stap vooruit 

“We willen mensen die besmet zijn weghouden uit de wachtkamers van huisartsen en we willen vermijden dat mensen met milde klachten bij de spoeddienst gaan aankloppen. Maar onze noodgroep doet meer dan patiënten met coronaklachten opvangen. We onderzoeken hoe we aan extra materiaal kunnen geraken en we leiden mensen op omdat we voorspellen dat een deel van ons team uitgeput zal raken en zal uitvallen. Op dit moment beginnen de mensen die vorige week vrolijk lockdownfeestjes hebben gehouden ziek te worden. Volgende week verwachten we een drastische toename van het aantal ernstig zieke mensen.

Ik ben van nature daadkrachtig en ik gedij goed in crisissituaties. Ik wil graag iets betekenen. Kijk, ik heb enkele jaren vechtsport gedaan: Krav Maga. En één van de eerste dingen die je daar leert is dat je bij een aanval geen stap achteruit mag zetten. Op die manier zal je sowieso slagen incasseren. Je moet net een stap vooruitzetten, dat verwacht je tegenstander niet. Je moet de aanval opvangen. En eerlijk? Ook ik ben doodsbang. Maar het helpt mij meer om die angst om te zetten in adrenaline dan om in een hoekje af te wachten.”

Knuffels on hold

“We hebben al mensen terecht naar spoed doorverwezen. Mensen die dus positief zijn getest op corona. Als ik zo’n nieuws verneem, dan begint het te malen in mijn hoofd. Dan ga ik meteen mijn stappen na: was ik voldoende beschermd? Heb ik mijn stethoscoop wel goed ontsmet? Had ik mijn handschoenen juist aan? Ik ben bang om mijn man en mijn kinderen te besmetten. Elke middag ga ik naar huis, waar ik rechtopstaand een broodje eet omdat ik niets of niemand durf aan te raken. Mijn kinderen zijn 11, 13 en 15 jaar en hebben al twee weken hun mama niet meer geknuffeld. Ik ben bang om iemand te verliezen: familie, collega’s ... En die angst is heus niet ongegrond. Ook jonge gezonde mensen ontspringen de dans niet. Enkel kinderen onder de 19 jaar lijken minder vatbaar voor de ziekte. En wat ook klopt is dat naarmate de leeftijd stijgt, de kans op overlijden groter is. Er is een heel duidelijk ziektepatroon: mensen worden besmet en krijgen gemiddeld na 5,2 dagen symptomen, maximum na 14 dagen. Ze beginnen te hoesten en krijgen koorts, ze voelen zich grieperig. Op dag 8 daalt de koorts en voelen ze zich beter. Maar op dag 9 worden ze plots kortademig om diezelfde dag nog gehospitaliseerd te worden. Op dag 10 ligt 6% van hen aan de beademing.”

Toen ik vorige week vrijdag de berichten las over lockdownfeestjes, ben ik in huilen uitgebarsten.

Elke

Samen sterk 

“Als je de grafieken analyseert, dan wordt het bij ons erger dan in Italië. We verwachten ons aan meer zieke mensen. Maar, we zijn als natie minder verrast geweest door het virus, waardoor we beter voorbereid zijn. In Italië viel heel wat medisch personeel uit bij de eerste piek. Dat zie ik bij ons niet zo snel gebeuren. Alles hangt ervan af hoe strikt we de quarantainemaatregelen opvolgen. Toen ik vorige week vrijdag de berichten las over lockdownfeestjes, ben ik in huilen uitgebarsten. Mensen hebben niet geluisterd en hebben daarmee de doos van Pandora geopend. Het had ook anders kunnen lopen. In China hebben ze het virus onder controle. Maar daar heeft de overheid strenger opgetreden. Pas op, ik heb de indruk dat de mensen het nu wel begrepen hebben. Ze blijven binnen. Uit angst. Ik had veel liever gezien dat burgerzin en samenhorigheid de drijfveren waren. Maar een crisis kan ook het beste in mensen naar boven brengen: vrijwilligers die mondmaskers naaien, mensen die hun laatste doos handschoenen binnenbrengen, technisch werkloze mensen die hun hulp komen aanbieden... Die soldidariteitsacties zijn hartverwarmend. Samen staan we sterk.”

Lees ook de verhalen over andere corona sheroes: 

CORONA SHEROES: Cathelijne Lyphout is urgentie-arts: “Ik vrees dat de stilte voor de storm voorbij is …”

CORONA SHEROES: Lotte werkt in het rusthuis: “Ik heb 95 grootouders waar ik me zorgen over maak”