Exclusief voor abonnees

6 jonge BV’S zijn klaar voor hun eerste verkiezingen: “Wij laten onze stem horen”

Christina De Witte is 1 van de 6 jonge bv’s met een mening.
Guy Kokken Christina De Witte is 1 van de 6 jonge bv’s met een mening.
Ze hebben een uitgesproken mening. Een politieke voorkeur. En ze hebben een stem. Deze 6 jongvolwassenen trekken morgen voor het eerst naar de stembus voor de federale, Vlaamse en Europese verkiezingen. Opgelet, overheid:“Onze generatie durft op tafel te slaan.”
Nour Daghbouj
Guy Kokken Nour Daghbouj

NOUR DAGHBOUJ (18): “MEER POLITIE EN MEER CAMERA’S OP STRAAT AUB”

• studeert logistiek

• samen met haar jongere zus populair op de app TikTok

“Ik zal mijn stem vol overtuiging aan Groen geven, omdat het milieu me zorgen baart. Ik ben niet naar de klimaatmarsen geweest omdat ik daarvoor moest spijbelen. En ik vind school te belangrijk. Maar in gedachten was ik erbij. Trots op het feit dat wij, jonge mensen, voor verandering proberen te zorgen. Als ik een groene minister kon ontmoeten, zou ik vragen om elektrische auto’s betaalbaar te maken. Plastic moet nog méér verboden worden. Mijn ouders staan er soms van te kijken: over het milieu voeden wij hén op. Als mijn vader met de auto naar de supermarkt wil, zeg ik: ‘Neem de fiets.’ Het is vijf minuten van onze deur. Ik doe het nog liever zelf dan dat hij de auto neemt.”

“Ik zit in het vijfde jaar middelbaar onderwijs en over politiek wordt alleen gepraat in klasverband. Op de speelplaats gaat het over andere dingen. Ook thuis is het geen dagelijks gespreksonderwerp, al ken ik via mijn ouders toch woorden als ‘coalitie’ en ‘oppositie’.”

Veiligheid

“Wat kan er beter? Ik vind het online aanmeldingssysteem in het onderwijs oneerlijk. Je mag een aantal scholen opgeven, maar de computer maakt de uiteindelijke keuze. Zo kom je mogelijk niet terecht in de school waar je écht naartoe wil. Dat moeten politici toch anders kunnen oplossen?”

“Nog belangrijker is veiligheid. Uiteraard denk ik aan wat er gebeurd is met Julie Van Espen. Waarom loopt een veroordeelde verkrachter vrij rond? De meeste meisjes die ik ken hebben een schrik gepakt. Als ik ’s avonds alleen over straat wandel, heb ik altijd iemand aan de lijn. Dan voel ik me veiliger. Meer politie is welkom. Meer camera’s ook. De overheid kan er ook voor zorgen dat een busje pepperspray niet langer illegaal is – zodat we ons kunnen verdedigen.”

Racisme

“Op TikTok (de populaire app die vroeger musical.ly heette, red.) zijn mijn zus en ik het enige allochtone duo van België. We krijgen nooit nare reacties. Maar dat betekent niet dat racisme niet bestaat. Onvoorstelbaar stom vind ik dat. We zijn allemaal gelijk, toch?”

“Als mensen naar mijn afkomst vragen, zeg ik: ‘Ik ben Belg, van Tunesische afkomst, en ik woon in Antwerpen. Ik zal nooit ‘Vlaming’ zeggen – die opsplitsing tussen beide landshelften mag geen issue zijn. Wij zijn één. Ik begrijp niet dat sommige politici ervoor strijden om los van elkaar te bestaan.”

“Ik word ook weleens boos van extreemrechtse partijen. Als ze schelden op de Koran bijvoorbeeld, denk ik: gedraag jullie, doe normaal. Ik hoop echt dat ze ditmaal niet nog méér stemmen krijgen. Ik reken op mijn lieve landgenoten om hun gezond verstand te gebruiken. Noem het gerust naïef, maar ik sta nu eenmaal graag positief in het leven.”

Chinouk Van Baelen
Guy Kokken Chinouk Van Baelen

CHINOUK VAN BAELEN (19): “VEEL TE VEEL REGERINGEN IN ONS LAND”

• studente rechten

• dochter van Dana Winner

• deed mee aan Jong Geweld op VTM

“Als studente rechten ben ik het gewend om een scherpe opinie te vormen. Klakkeloos ja of nee zeggen is niks voor mij: er is altijd ruimte voor argumentatie, voor discussie. Ik plan fatsoenlijk geïnformeerd naar de stembus te gaan, en ik vind dat iedereen dat zou moeten doen. We hébben nu stemrecht, iets waar we zo hard voor gevochten hebben. Argeloos of blanco stemmen is geen optie. Misschien gaat niet alles in de maatschappij zoals jij dat wil, misschien maak je je druk over sommige zaken: daarom heb je dus die stem. Om mee te bepalen wat anders of beter kan.”

“België is helaas wel een land van muggenzifters: er zijn veel te veel regeringen en parlementen. Voor zo’n klein landje zijn we erg complex. Krijg dat maar eens uitgelegd aan iemand. (lacht) Ik hou ook niet van politieke praatjes die bol staan van moeilijk jargon. Politiek is voor de mensen, het moet verstaanbaar zijn.”

“Wat mij verontrust, is het feit dat mannen en vrouwen nog altijd niet gelijkwaardig zijn. Ik hoorde onlangs de Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie – zij is de vrouw die in de Beyoncé-clips praat voor het liedje begint – het feminisme verdedigen. Feministen zijn geen mannenhaters. Het zijn mensen die geloven in de sociale, politieke en economische gelijkheid van man en vrouw. Kijk naar de bedrijfswereld, kijk naar de politiek: hoe hoger op de ladder, hoe minder vrouwen. Dat kan zoveel beter. Ik heb het gevoel dat we als mensen geëvolueerd zijn, maar dat het idee over onze geslachten niet méé geëvolueerd is. We voeden onze jongens en meisjes nog altijd anders op. We leren jongens om sexual predators te zijn, we leren meisjes om het huwelijk vol te houden. Natuurlijk groeit daar ongelijkheid uit voort. Ik vind bijvoorbeeld dat vrouwen seksuele wezens mogen zijn, evenveel als mannen. We juichen maagdelijkheid bij vrouwen toe en bij mannen niet? Dat stoort me.”

“Vrouwen moeten nog al te vaak kiezen tussen carrière en gezin, en dat zou niet mogen. Ik ben blij dat Goedele Liekens – een vrouw met ballen aan haar lijf – opkomt voor de verkiezingen. Zij zegt tenminste waar het op staat, en ze doet niet aan bullshit. Mijn mama heeft ook altijd hard gewerkt terwijl ze mij opvoedde. Ik hoop later precies hetzelfde te doen.”

“We hebben het goed in België, maar helaas gebeuren ook hier tragische dingen – zoals met Julie Van Espen. Mijn mama vroeg me altijd al: ‘Stuur een sms’je als je thuis bent’ – en nu zeker. Ik denk dat vrouwen zo voorzichtig geworden zijn. Omdat mannen al zo lang ongepaste opmerkingen maken. Omdat ongewenste seksuele intimiteiten zich al zo lang voordoen. Daarom houden we onze sleutels vast als we over straat lopen, kijken we naar de grond als we mannen passeren en maken we vooral geen oogcontact: dat moet veranderen. De huidige generatie blijft dit niet pikken. Wij nemen in veel zaken onze verantwoordelijkheid. Wij dragen een steentje bij. Dat bijna elke politieke partij iets van klimaat in zijn beleid opgenomen heeft, onder druk van de jongeren, bewijst dat.”

Multicultureel

“Mijn generatie weet verder ook dat we naar een multiculturele toekomst gaan, en daar is niks mis mee. Natuurlijk zijn er samenlevingsproblemen, maar daar moeten we samen uitkomen. Ik ben een groot voorstander van integratie en wil dat de overheid dat volledig mee ondersteunt. Mijn vriend Younes is half Marokkaan – hij is corporate lawyer bij een internationaal advocatenkantoor– en dankzij hem is mijn blik nog ruimer geworden. We gaan regelmatig hummus en gegrilde kip eten in Syrische restaurants in Anderlecht, tijdens de ramadan, en ik word daar vriendelijk aanvaard – en vice versa. En het is nog een lekkere keuken ook. (lacht) Younes is enorm positief ingesteld, hij heeft mijn pessimistische karaktertrekjes weggetoverd. Ik besef hoeveel geluk ik heb om in onze contreien geboren te zijn en om mijn leven te kunnen leiden. Ik heb een lieve vriend, fantastische ouders en ik volg een toffe opleiding tot advocaat. Op een dag zal ik opkomen voor mensen die het nodig hebben. Zal ik mensen verdedigen. Ik heb altijd een groot rechtvaardigheidsgevoel gehad en zal dat blijven nastreven.”

Christina De Witte
Guy Kokken Christina De Witte

CHRISTINA DE WITTE (22): ‘JE HOEFT NIET IN DE POLITIEK TE ZITTEN OM AAN POLITIEK TE DOEN’

•cartooniste en illustratrice

•populair met haar alter ego ‘Chrostin’

“Al sinds het middelbaar onderwijs ben ik vrij actief bezig met politiek. Ik voelde toen al: er is méér. Meer dan gewoon mijn school, mijn straat, mijn stad. Zo nam ik deel aan het European Youth Parliament: een week lang zat ik met een delegatie in het parlement om – fictief – de Europese problematiek aan te pakken. Zo leerde ik dat je niet in de politiek hoeft te zitten om aan politiek te doen. Je hoeft niet per se kleur te bekennen of bij een partij aan te sluiten om je zegje te doen. Met ‘Chrostin’ heb ik een online platform en kan ik in mijn comics statements maken: diversiteit, feminisme en samenhorigheid zijn de belangrijkste topics. Zo’n tekening vertrekt meestal vanuit een emotie. Wat er gebeurd is met Julie Van Espen raakte mij en zoveel anderen zó hard dat ik er vanzelfsprekend een comic aan gewijd heb. Mijn hand trilde tijdens het tekenen: mijn gevoel, mijn perceptie, mijn mening. En die deel ik vervolgens met de wereld. Als je ziet hoeveel volk er was op de stille mars voor Julie, om collectief te rouwen, voel ik vooral hoop. Het toont dat we als maatschappij begaan zijn.”

“Deze verkiezingen vind ik bijzonder belangrijk. Aan leeftijdsgenoten probeer ik duidelijk te maken dat ze niet mogen denken: ik heb maar één stem, wat doet die ertoe? Sámen kunnen we zorgen voor actieve verandering. Wij zijn tenslotte de toekomst. Al vind ik het zelf ook moeilijk om één partij te kiezen waarin ik me honderd procent kan vinden. Ik heb me goed geïnformeerd, ik heb verschillende stemtesten gedaan, en sommige partijen overlappen. De keuze in het stemhokje wordt er een op basis mijn buikgevoel: bij welke partij voel ik mij echt het best?”

Mijn pensioen

“Ik lig wakker van ons welzijn in het algemeen. Van pensioensparen bijvoorbeeld: als jonge zelfstandige wil ik niet weten hoe slecht mijn spaarrekening er zal uitzien als ik vijftig ben. En uiteraard houdt ook het milieu me heel erg bezig. Ik heb meegestapt in de klimaatmarsen en ik ben trots dat we onze veerkracht, engagement en vechtlust laten zien. Onze generatie doet het op haar eigen manier: door te spijbelen en massaal op straat te komen, maar ook door in gesprek te gaan met klimaatexperts. Al is klimaat geen gemakkelijk thema. Niet iedereen kan in één klap vegan eten, niet iedereen kan ineens stoppen met het vliegtuig nemen, niet iedereen kan alles laten vallen om het klimaat te redden. Ik heb liever dat veel mensen het zo goed mogelijk proberen te doen dan dat een klein select groepje het het beste doet: met z’n allen minder vlees eten is beter dan dat er vijftig nooit nog vlees eten.”

Gewoon doen

“Als ik naar de vorige federale verkiezingen kijk, vijf jaar geleden, en vandaag, merk ik geen grote veranderingen. Politiek gaat traag. Maar voor een politicus die er actief mee bezig is, betekenen kleine stapjes wellicht al veel. Ik probeer die redenering naar mezelf door te trekken. Afval op straat is een groot probleem en de overheid krijgt dat maar niet opgelost. In plaats van me daarin op te jagen, neem ik zelf een vuilniszak om het op te ruimen.”

“Politici zijn in mijn ogen helaas iets te vaak bezig met hun eigen agenda: een van de redenen waarom ik niet zelf in de politiek zou gaan. Het is zo’n ondankbare job. Je kan nooit iedereen tevredenstellen. Ik doe dan liever iets op microniveau – via mijn comics of gewoon voor mijn eigen voordeur – dan dat ik continu bakken kritiek over me heen krijg. Ik neem alles veel te persoonlijk. Ik krijg via sociale media ook reacties. Zijn dat er negen goede en één slechte? Dan ben ik van die laatste van mijn melk. Nee, ik zou beslist geen goede politica zijn. (lacht)”

Emile Jacobs & Elise Roels
Guy Kokken Emile Jacobs & Elise Roels

EMILE JACOBS (19): ‘GRAAG MEER FINANCIËLE STEUN VOOR TRANSGENDERS’

• acteur uit de Ketnet-serie 4eVeR

• transjongen

Hoe ouder ik word, hoe meer politiek me boeit. Ik ben niet zozeer bezig met partijen of bepaalde politici, mij draait het meer om meningen. Toen ik een aantal stemtesten deed, kwam ik telkens bij een andere politieke kleur uit. (lachje)”

“Uiteraard neig ik naar lgbt-vriendelijke partijen (lesbian, gay, bisexual, transgender, red.). Ik zoek politici die niets tegen transgenders hebben – meer nog: die zich voor ons willen inzetten, want ik vecht voor mijn toekomst als man. Er zijn al stappen gezet in de goede richting: de eerste tien psychologische gesprekken in het ziekenhuis zijn gratis, bijvoorbeeld. Maar er moet meer gebeuren. De operaties en hormoontherapieën blijven enorm duur. Heel wat mensen moeten ingrepen laten vallen omdat ze het niet kunnen betalen. Meer financiële steun van de overheid is cruciaal. Zodra het medische luik voor mij begint – in september start ik met mijn hormonenkuur – wordt het voor mij financieel zwaar. Zo kan ik nu eicellen laten invriezen, om later ooit kinderen van mezelf te hebben. Maar die behandeling alleen al kost meer dan duizend euro. En dat kostenplaatje houdt me tegen. Het financiële luik bepaalt hier dus of ik al dan niet ooit papa kan zijn van mijn eigen kinderen.”

“Ik ben blij dat het transgenderthema actueel en bespreekbaar wordt. Dat danken we aan figuren als ‘Kaat’ in de Eén-soap Thuis, maar ook aan mensen zoals Bo Van Spilbeeck, en de film Girl. Hierdoor pikken hopelijk ook de politici het sneller op, en plaatsen ze het op de agenda. En uiteraard zal er veel tegenwind komen. Bepaalde partijen zullen rechtveren, met de bedenking: waarom gaan we ‘zulke mensen’ financieel ondersteunen vanuit de gezondheidszorg, en zoveel anderen niet? Niet iedereen heeft evenveel begrip. Mijn eigen ouders hebben het nog wat moeilijk. Maar ik geef hen de tijd die ze nodig hebben. Ook voor hen is dit een proces. We zullen er samen wel uitkomen, op een dag.”

Fietspaden

“Ook mobiliteit ligt me na aan het hart, vooral de fietsers. Toen ik in het vierde middelbaar zat, ben ik een klasgenoot verloren. Hij werd aangereden op een fietspad, zo een dat slechts door een witte lijn gescheiden wordt van de straat. Het ongeval gebeurde in de zomervakantie. We werden gebeld door onze klastitularis om samen te komen op school en we zijn ook allemaal samen naar de begrafenis gegaan. Onze fietspaden moeten veiliger. Het gebeurt al te vaak dat een verongelukte fietser het nieuws haalt. Heel soms maak ik me weleens druk over de politiek. ‘We gaan dat fietspad opnieuw aanleggen’, klinkt het, maar een jaar later is dat nog altijd niet gebeurd. Ik vind: doe de dingen correct. En beloof niet wat je niet kan waarmaken.”

“Ik ben blij dat mijn stem en die van vele andere jongvolwassenen zullen meetellen. Naar mijn gevoel is er een groot gevoel van samenhorigheid. Als iets niet goed loopt, laten we van ons horen. De ene keer is dat via een klimaatmars, de andere keer door middel van een vuist op tafel. Mijn generatie wil niet argeloos toekijken. En terecht.”

ELISE ROELS (21): ‘DOE AUB IETS AAN DE VLUCHTELINGENCRISIS’

• actrice uit Thuis op Eén

• studeert voor leerkracht

“Als kind keek ik altijd naar Karrewiet: de actualiteit volgen vind ik normaal. Maar de federale politiek vind ik vaag en oppervlakkig. In verkiezingstijden zie je partijen zaken naar zich toe trekken. Na die vreselijke gebeurtenis met Julie Van Espen bijvoorbeeld, veren ze recht: ‘Dit gaan wíj eraan doen.’ Nee, ze moeten bij de kern blijven. Geen spelletjes spelen. Geen schrijnende gebeurtenis hanteren om campagne te voeren. Ze willen stemmen halen op alle mogelijke manieren.”

“En dat maakt het, zeker voor jongeren, moeilijk. Aan alle kanten wordt er op ons ingespeeld – maar de essentie van hun standpunten krijgen we niet mee. Mogelijk worden we beïnvloed door snelle boodschappen online, en stemmen we daardoor niet voor de juiste partij. Stemrecht is een zegen, absoluut, maar omdat het een plicht is, vrees ik dat wel meer mensen een stem uitbrengen zonder goed te weten waar die voor staat.”

Naar Palestina

“Vooral de vluchtelingencrisis ligt me na aan het hart. Ik heb een jaar journalistiek gestudeerd en zo ben ik naar Palestina gereisd. In de stad Nablus heb ik dingen gezien die me diep geraakt hebben. Als ik dan hoor hoe wij hier met vluchtelingen omgaan? Zo van ‘Die komen zomaar allemaal naar hier’. Zomaar? Je zou eens ter plekke moeten gaan kijken. Je moest eens weten wat onderdrukking is. Tegen sommige politici zeg ik: Ga er eens naartoe. Ga zien hoe het er is. Alstublieft. Hoe kan je er in godsnaam anders uitspraken over doen?”

“Moeten toekijken hoe het Eurovisiesongfestival georganiseerd werd in een land als Israël? Ik vind dat verschrikkelijk. Feestvieren op een plek waar ooit een Palestijns dorp was en waar mensen met geweld uit hun huizen gezet zijn? Tel Aviv, een en al zon, zee, strand? Dat is onzin. Zoveel kilometer verderop worden mensen mishandeld, zitten kinderen in de cel, sterven kinderen op straat. Ik kan me niet verzoenen met dat idee.”

Onderwijshervorming

“Onze generatie laat zich niet doen en ik juich dat toe. Als er in een school zaken niet oké zijn, kaarten de leerlingen dat aan. Ik ben daar fier op. Het is cool om op straat te komen voor het klimaat. Om kleren te kopen in de kringloopwinkel. En natuurlijk heb je enkel nog een drinkbus in plaats van een plastieken flesje, kom op! (lacht) We zijn goed bezig. Ikzelf geef altijd mijn mening, ik kan vurig discussiëren en ik haal ook graag mijn gelijk. Maar als BV moet ik oppassen met straffe uitspraken. Eerlijk? Dat irriteert me mateloos. Ik denk trouwens dat ik net, door mijn status als actrice, meer jonge mensen kan bereiken.”

“Mocht ik zelf in de politiek zitten? Ik zou het onderwijs hervormen. Zeker nu, als leerkracht in wording, vind ik dat leerlingen nog te veel in hokjes geplaatst worden. Ik ben er zelf goed uitgekomen, maar velen zijn vogels voor de kat. Ik koos eerst journalistiek omdat ik verhalen wilde vertellen, verandering creëren. Maar in het onderwijs kan ik later net hetzelfde doen: kinderen mee vormen, dingen meegeven en ze hopelijk mee doen uitgroeien tot geëngageerde jongeren.”

Zion Diericx
Guy Kokken Zion Diericx

ZION DIERICX (19): “ONGELIJKHEID IN DE WERELD GRIJPT ME AAN”

•  zoon van Geena Lisa en Coco Jr.

 • nam deel aan Bloed, zweet & luxeproblemen op Eén

“Voor het programma Bloed, zweet & luxeproblemen reisde ik met vijf andere jongeren naar Sri Lanka en Ghana. Mijn kijk op de wereld is sowieso veranderd. De ongelijkheid grijpt me aan. Ik heb nog méér respect voor wie arm is en het zoveel minder goed heeft dan wij. Ik begrijp nog beter waarom mensen naar hier komen. Migratie is een moeilijk thema. Ik lees de verhalen van mensen in Brussel-Noord. Schrijnende situaties, en anderzijds: kunnen we als land meer vluchtelingen ontvangen of niet? Is er nog plaats? Ik weet dat niet, hopelijk weten de politici het wel? Ik zie alleen hoe slecht het verdeeld is in de wereld. En dat er mensen op zo’n overbevolkt rubberen bootje kruipen, samen met hun kinderen, op zoek naar een beter leven. Deze zomer keer ik samen met de andere jongeren trouwens terug naar Ghana: we hebben geld ingezameld voor cacaoboer Tom Yorke – hij komt amper rond om te overleven – en we willen helpen.”

Wake-upcall

“Iets dichter bij huis houdt vooral de zaak van Julie Van Espen me bezig. Wat daar gebeurd is, vind ik zorgwekkend. Als je om halfzeven al niet meer langs het kanaal kan fietsen, dan heb je als samenleving een probleem. Ik snap niet hoe het kan dat die man nog vrij rondliep? Mensen die minder zware feiten plegen, zitten achter de tralies. En een verkrachter niet? Dan heeft justitie gefaald. Ik hoop dat dit een wake-upcall geweest is. Als er te weinig personeel is, waarom lossen ze dat niet op?”

“Sommige politici maken bovendien misbruik van wat er gebeurt, om campagne te voeren. Je ziet hoe welbepaalde partijen het als koren op de molen zien. Dat vind ik enorm respectloos tegenover de familie van Julie. Ik moet er trouwens niet aan denken hoe een groot deel van ons land gereageerd zou hebben mocht de dader een allochtoon geweest zijn. (denkt na) Racisme? Daar kan ik echt niet tegen. Ik ben opgevoed met veel
verdraagzaamheid en respect voor andere mensen en culturen. Ik heb ook veel vrienden van andere origine.”

Kindertuin

“Ik ben tevreden dat ik mee mag stemmen: de stemtest heeft mijn voorkeur alleen maar bevestigd. Ik wist natuurlijk al héél goed voor welke partij ik nooit zou kiezen. Zelf zou ik absoluut het geduld niet hebben om in de politiek te gaan. Het gaat me te traag: als men een nieuwe rotonde wil aanleggen, duurt dat twee jaar. Kunnen ze niet gewoon overeenkomen en tot actie overgaan? Soms lijkt de Wetstraat een kindertuin. Of kijk naar Villa Politica op tv: laat elkaar uitspreken, mensen, en kom to the point. Ik weet trouwens ook niet of ik vriendelijk zou kunnen blijven tegen euh ... politici van sommige andere euh … partijen. (lachje) Voorlopig probeer ik op het RITCS binnen te raken, om te studeren voor producer. Tv maken achter de schermen spreekt me heel erg aan. Mijn plan B is de toelatingsproef doen bij de politie. Onze samenleving via die weg vooruithelpen lijkt me ook wel wat.”




4 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Eric Leysen

    BV's...er waren er al die even blind zijn dan sommige partijen, nu hun kinderen nog die dezelfde zever komen verkopen. De pers doet net hetzelfde dan de politiek, daar zijn er ook wel wat die nog altijd niet doorhebben dat ze verdwijnen als ze geen rekening houden met een groot deel van de kiezers. De pers zal net hetzelfde lot beschoren zijn.

  • René Mattyns

    Alsof het de mensen interesseert dat er iemand een mening heeft, en luchtkastelen kan bouwen.

  • dirk claeys

    Enkelen van de jeugd hebven de politiek Door , en wagen hun kansen, indien verkozen, nooit meer werken en grote broekzakken kopen!

  • Tom Haezebrouck

    Typisch gastjes die blijkbaar overal zijn geweest en over miserie spreken in andere landen. Het is blijkbaar not done om de eigen miserie te zien bij oudjes die met moeite de eindjes aan mekaar kunnen knopen maar vluchtelingen ja daar weten ze alles van.