Vlees van bij ons

Gesponsorde inhoud

De tafelmanieren van...Nuria Gilizintinova

Nuria Gilizintinova
Ze is een echte spraakwaterval en zéker als het over eten en drinken gaat. De tafelmanieren van zelfverklaarde wannabe-foodie Nuria (31): “Stijn en ik zijn kieskeurige eters in de goede zin van het woord: we zijn van niets vies, maar wat op het bord komt, moet gewoon lekker zijn!”

Mensen samenbrengen rond de tafel zit Nuria in de genen. In een vorig leven serveerde ze in de weekends in brasserie Falstaff in Kortrijk en nu zijn het ontbijt en het avondmaal met Stijn en de kleine Victor van bijna twee – “een Bourgondiër in wording” – haar kleine momentjes van geluk. “Hij is nog iets te klein om hem nu al tafelmanieren te leren, maar wij hebben hem van kleins af aan meegenomen op restaurant. Dat lukt perfect, maar we houden het bewust kort. Terwijl wij aperitieven, bestellen we zijn eten al en daarna nemen wij enkel een hoofdgerecht en wegwezen! (lacht). Victor is echt een kind van zijn ouders: van kleins af aan kon hij echt met smaak zitten peuzelen aan een ribbetje. En hij is dol op tomaten en vlees, dus wat maak je dan? Spaghetti natuurlijk!”

En wie van beiden kookt er op feestjes thuis?
“Stijn heeft een traiteursdiploma, maar toch ben ik thuis de kok. Alleen al de voorbereiding vind ik geweldig. Wat ga ik klaarmaken, een eenvoudig tapasbuffetje of een klassiek driegangenmenu? Waar ga ik boodschappen doen? Voor mij is elk feestje zoals kerst of Nieuwjaar: kaarsjes op tafel, een mooi gedekte tafel, nog eens extra stofzuigen ook (lacht). Geef mij maar de sfeer van Thanksgiving, waarbij álles draait rond eten en drinken! Ik word instant gelukkig als ik mag koken voor vrienden, terwijl Stijn de gasten entertaint. Ik zie graag mensen eten, ja!”

Hoe zat dat in je kindertijd in Kirgizië? Was zondag daar ook echt de familiedag met kinderen en kleinkinderen rond de tafel bij bomma en bompa, zoals bij ons?
“Niet echt. Ik krijg dat ‘zondaggevoel’ vooral als Stijns petekindjes eens komen logeren: de laatste keer kozen ze voor een macaronischotel met kaas en lekkere ham... dan gaat de smartphone uit en schuiven we gezellig aan tafel om bij te praten. Wat ik me wél nog herinner uit mijn kindertijd, zijn de feestdagen zoals de pascha, het joodse paasfeest. Mama serveerde toen hartige pannenkoeken opgevuld met boekweit en kruidig gehakt, of met champignons en roomkaas. Of manti: deeg opgevuld met schapenvlees dat werd gestoomd en met een paprikasausje werd geserveerd. En natuurlijk de Russische klassieker pelmeni, een soort ravioli opgevuld met vlees met een beetje zure room of zo.”

Maak je die gerechten uit je thuisland ook graag zelf?
“Ik ben eerder fan van de wereldkeuken. Ik maak bijvoorbeeld graag Japanse maaltijdsoepen of een tajine met bulgur of couscous. Stijn houdt meer van de Vlaamse klassiekers en dan maak ik stoofvlees of vol-au-vent. We eten gemiddeld zo’n drie keer per week vlees, liefst biologisch. Als we vlees eten, maken we er een feestmaal van. Een varkenskoteletje met een mosterdsausje of dé topper hier: een goede entrecote van Belgisch witblauw, bleu chaud gebakken met een handgesneden frietje...”

Euh, bleu chaud gebakken...
“... Oh, maar een biefstukje kan nog perfect hoor, alleen vraag ik de slager nu om het wat dunner te snijden en laat ik het vlees wat langer doorbakken (Nuria verwacht eind september een broertje of zusje voor Victor, red.). Vlak na mijn eerste zwangerschap at ik bijna twee keer per week spek, iets wat ik daarvoor zelden of nooit deed. De eerste keer kreeg ik bijna tranen in mijn ogen, dat smaakte echt zo lekker. Benieuwd of dat nu ook zo zal zijn...”

Dé kwaliteitsgarantie voor rundvlees
Hecht je net zoals Nuria veel belang aan vlees van topkwaliteit, in de beste condities gekweekt en perfect traceerbaar van bord naar boer? Op www.lekkervanbijons/vlees vind je alle info over rund-, maar ook varkens-, kalfs- en lamsvlees én (via de app) instructievideo’s en de lekkerste recepten. Smakelijk!

ID-kit - NURIA
• Als eerste in België Blind Getrouwd met Stijn Van Poucke in 2016
• Heeft Tataarse roots, kwam op haar dertiende samen met haar mama Sania van Kirgizië naar Kortrijk, waar ze nu nog steeds woont
• Werkt in de zorg in een centrum voor dementiepatiënten
• Dol op feestjes met vrienden en familie




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.