Ga naar de mobiele website
^ Top

De bekende Napolitaanse pizza is nu werelderfgoed

thinkstock
Pizza is op vele plekken ter wereld geliefd, maar in Italië maken ze het gerecht natuurlijk als de beste. Daar krijgen de Italianen nu ook erkenning voor. De Napolitaanse pizza staat sinds vandaag op de lijst van immaterieel werelderfgoed van Unesco. 

In 2016 diende de Italiaanse overheid een verzoek in bij de VN-organisatie na een petitie die ondertekend werd door 850.000 Italianen. Deze petitie was het initiatief van een Napolitaanse pizzabakker. Het verzoek werd daarna door nog eens twee miljoen mensen ondersteund.

De traditionele Napolitaanse pizza heeft een dunne korst, met uitzondering van de rand, die "tot het formaat van een kleine fietsband behoort te zijn gerezen". De pizza wordt gebakken in een stenen oven die is aangemaakt met hout.

Er zijn twee varianten, de marinara en de beroemdste, de margherita. Die laatste werd in 1889 bedacht door een kok uit Napels toen de Italiaanse koningin Margherita de stad bezocht. De Margherita staat bekend om haar eenvoud en is slechts belegd met tomaten, mozzarella en basilicum: ingrediënten in de kleuren (rood, wit en groen) van de Italiaanse vlag. De Marinara is belegd met een tomatensaus, oregano en knoflook. 

Het comité dat zich over het verzoek boog, roemt de culinaire kennis van de Italianen. Ook de productie van de pizza, de bijbehorende gebaren (het in de lucht gooien van het deeg door de pizzabakkers) en de kennis over het produceren van een goed pizzadeeg kregen veel bewondering. 

De Unesco-werelderfgoedlijst voor cultuur bevat meer dranken en voedsel. Zo staan ook Turkse koffie, Kroatische peperkoek en een Georgische methode om wijn te maken op de lijst.

Zo maak je de perfecte Napolitaanse pizza

Een stukje Werelderfgoed in je keuken toveren? Met dit recept maak je pizza Margherita voor vier personen, inclusief vers gemaakte tomatensaus en zelfgemaakt deeg. Wie zichzelf niet zo'n held vindt in de keuken, kan voor een kant en klaar deeg kiezen en tomatensaus in de supermarkt kopen. Voor de Marinara-variant laat je de basilicum en mozzarella achterwege, en kruid je af met extra oregano en knoflook.

Voor het pizzadeeg

- Meng 1 zakje droge gist met 3 el lauw water en een halve koffielepel suiker in een kommetje

- Dek af en laat vijf minuten rusten, zodat de gist toeneemt in volume

- Vermeng 500 gram bloem met 1 koffielepel zout

- Maak een kuiltje in de bloem en voeg daar het gistmengsel aan toe met een halve deciliter olijfolie en wat water

- Kneed alles goed door elkaar. Voeg eventueel wat water toe als de boel wat droog is, of bloem als het geheel te plakkerig is. Maak een bol van het deeg en leg in een grote kom die je afdekt met huishoudfolie en op kamertemperatuur laat rusten in een tochtvrije omgeving.

- Laat anderhalf uur rijzen

Voor de tomatensaus

- Stoof 2 gesnipperde uien en een teentje look aan in een stoofpot in olijfolie

- Voeg een schepje suiker en 80 gram geconcentreerde tomatenpuree toe. Laat even bakken en roer regelmatig om

- Blus met ½ dl rode wijn en laat verdampen

- Voeg 800 gram tomatenvlees of tomatenblokjes uit blik toe

- Voeg tijm, oregano en basilicum toe aan de saus en laat 10 minuten pruttelen

- Mix de saus met een staafmixer en haal ze daarna door een zeef. De droge pulp gooi je weg

- Kruid af met peper en zout

Voor de pizza Margherita

- Verwarm de oven voor op 220°

- Rol één rol pizzadeeg (zelfgemaakt, als je tijd hebt!) uit op een ovenschaal. Rol het zo dun mogelijk voor een knapperige korst

- Bedek de bodem met de tomatensaus tot die helemaal bedekt is

- Snijd mozarrella in blokjes en verdeel over de pizza

- Bak in 15 à 20 minuten in de oven

Meer over



Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


Meld een bug