Zij gingen anders leven na borstkanker: “Ik zou niet dezelfde persoon zijn als vandaag als ik deze ziekte niet gekregen had”

getty images
Oktober is borstkankermaand. Maar Santoecha (32) en Yasmin (44) zijn nu, achteraf, ergens dankbaar voor het totaal nieuwe leven dat volgde na de ziekte.

Santoecha (32) was 26 toen ze de diagnose kreeg. Zij ontdekte door haar kankertraject een nieuwe levensmissie

“Toen ik de diagnose borstkanker kreeg, was ik in shock. Het werd zwart voor mijn ogen en ik moest op een ziekenhuisbed gelegd worden en kalmeertabletten krijgen. Ik was pas 26 en wist niet eens dat je die ziekte zo jong kon krijgen. Alles wat zo vanzelfsprekend was – een studie, een baan, kinderen – was ineens een groot vraagteken. Van het ene moment op het andere zat ik in een traject van chemo, amputatie, bestralingen en hormoontherapie. Vooral het amputeren van mijn borst vond ik moeilijk. Als 26-jarige is je uiterlijk erg belangrijk, het vormt een deel van je identiteit. Ik wilde nog in bikini naar het strand kunnen. En alle foto’s die ik in het ziekenhuis te zien kreeg van reconstructies waren van oudere vrouwen. Ik kon nergens voorbeelden vinden van meiden van mijn leeftijd met borstkanker die dit ondergaan hadden. Gelukkig kreeg ik een plastisch chirurg die begreep hoe belangrijk het was dat het er mooi zou uitzien. En dat is hem zeker gelukt.”

Coole tante
Hoe langer ik vocht tegen de ziekte en hoe beter het leek te gaan, hoe meer ik begon na te denken over wat ik met deze levenservaring wilde gaan doen. Ik besloot dat ik het mijn missie moest maken om andere jonge meiden die deze diagnose krijgen te helpen of te inspireren. Ik ben het socialemediaplatform ‘noshameinmyscargame’ op Instagram gestart, waarin ik laat zien hoe mijn littekens eruitzien en dat er een mooi leven is na borstkanker. Want mijn leven is voller en rijker dan voor ik ziek werd. Maar ik deel ook de kwetsbare momenten waarin ik bijvoorbeeld praat over mijn kinderwens. Voor ik met chemo begon, heb ik mijn eitjes laten invriezen. Ik ging ervan uit dat ik dan op een dag kinderen zou krijgen. Maar omdat mijn borstkanker hormonaal was, ben ik er anders over gaan denken. Ik weet nog niet of ik mijn lichaam dat kan aandoen. Misschien is dat niet langer het pad voor mij – daar ga ik niet om rouwen. Er zijn genoeg vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen om allerlei redenen. En dan ga ik gewoon de coolste tante zijn voor neefjes en nichtjes. Maar ik denk dat het belangrijk is om dit te delen met volgers. Sommige littekens zie je en andere zie je niet. Ik wil ze allemaal bespreekbaar maken. Het is een doel voor mij om de schaamte die eromheen zit, te helpen weg te nemen. Om meer bekendheid te creëren voor mijn platform doe ik mee aan kanker-evenementen. Zo heb ik deelgenomen aan een run en staat de volgende ook op de planning. Dat zijn allemaal nieuwe dingen die zonder de kanker niet op mijn pad gekomen waren.”

“Ik zou niet dezelfde persoon zijn als vandaag als ik deze ziekte niet gekregen had. Ik ben erachter gekomen hoe fragiel het leven is en heb daardoor een compleet andere mindset. Ik geniet meer en zet mezelf op de eerste plek. Vroeger was ik altijd bezig met het pleasen van mensen, dat doe ik nu niet meer. Ik besef door wat ik meegemaakt heb dat het leven daar veel te kort voor is. Ik heb nu een mooi leven voor de boeg en dat wil ik met mijn sociale media laten zien aan meiden die bang zijn om zich te laten checken omdat ze denken dat het leven ophoudt na een diagnose. Het leven gaat door, het verandert je en neemt je dingen af. Maar je krijgt er weer andere inzichten, mensen en groei voor in de plaats.”

Yasmin (44) gooide na kanker het roer om. Ze scheidde van haar man en sloeg professioneel een andere richting in

“Voor ik de diagnose kreeg, had ik het leven waar velen van dromen. Ik was getrouwd met mijn jeugdliefde samen kregen we een zoon en financieel ging het ons voor de wind. Ik had een bloeiende kinesitherapiepraktijk waarin ik fulltime werkte en een mooi huis. Maar op de laatste dag van 2014 kreeg ik in het ziekenhuis te horen dat ik kwaadaardige borstkanker had. Die avond hadden we een feestje voor de jaarwisseling en terwijl we klonken op het nieuwe jaar zat ik vol vragen. Zou ik het wel overleven? Wat stond me te wachten? Het was alsof de grond onder mijn voeten weggeveegd werd.”

“Ik ben heel snel in overlevingsmodus gegaan. Mijn klanten liet ik weten dat ik in het nieuwe jaar de praktijk voor onbepaalde tijd zou sluiten. Ik kocht een pruik, tatoeëerde mijn wenkbrauwen en ik ging met een positieve, krachtige mindset de behandelingen in. Ik was strijdklaar en vastbesloten om de ziekte te verslaan. Alles verliep voorspoedig en na een half jaar was ik klaar met chemo en bestralingen. Maar ik paste niet meer in mijn oude leven. Ik merkte dat ik veranderd was. Tijd was heel kostbaar geworden, want ik wist niet hoeveel tijd ik nog had. Ik had een fijne, lieve man, maar vroeg me af of we als relatie ons potentieel wel benutten. Waren we niet samengebleven uit gemakzucht, omdat we alles samen opgebouwd hadden? Ik besloot dat ik een nieuwe stap moest zetten en het alleen moest gaan doen. ‘Sorry, maar ik wil scheiden’, zei ik tegen mijn man. ‘Ik wil dat ik weer gelukkig word in een relatie en ik wil dat jij dat ook weer wordt.’ En zo begon ik na mijn veertigste ineens helemaal opnieuw. Natuurlijk was dat spannend, maar het voelde ook erg bevrijdend.”

Vervulling
“We verkochten ons huis en ik vond een nieuwe plek. Een huis dat kleiner was, maar bij me paste. Dit was de eerste keer dat iets echt van mij was. En dat gaf me een zalig gevoel. Ik begon na te denken over mijn toekomst. Ik had mijn oude praktijk weer kunnen oppakken, maar voelde dat het niet meer bij me paste. Dus wat nu? Ik wilde mijn gave om met mensen te werken benutten, alleen op een andere manier. Zo ben ik begonnen met vrouwen te coachen die iets ingrijpends meegemaakt hebben. Ik help hen hun vrouwelijkheid te hervinden en te kijken wat ze willen. Sommigen willen hun oude leven hervatten, anderen willen een nieuwe richting. Ik help hen erachter te komen wat ze willen. Iets nieuws opbouwen geeft niet de zekerheid die ik gehad had als ik mijn praktijk weer opgepakt had, maar ik krijg zoveel terug. De vrouwen die ik begeleid, geven mij energie. Dat is me meer waard dan vakantie en mooie schoenen. Vervulling is belangrijker. Misschien is het een cliché, maar kanker heeft mij veel gebracht. Ik heb stappen gezet die ik anders niet gemaakt had of misschien uitgesteld had. Kanker is een leermeester geworden. Zonder deze ziekte had ik niet het mooie en rijke leven dat ik nu heb. Hopelijk kan ik veel vrouwen helpen om eenzelfde weg af te leggen en ook van hun struikelblokken stapstenen te maken.”

Kijk op www.balanceathome.be voor meer info.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.