Exclusief voor abonnees

Psychologen getuigen: “Kan de patiënt chemo wel aan? Die vraag wordt niet gesteld”

Mens verdwijnt al te vaak achter diagnose bij kankerbehandeling, stellen pyschologen

Getty Images
Een slopende chemokuur voorstellen aan een 93-jarige patiënt zonder familie? Psychologen Jasmien Soetens en Sophie Dhaene zagen in de praktijk hoe er op het overleg voor een kankerbehandeling te weinig oog is voor de patiënt zelf. ‘Een gemiste kans’, vinden ze zelf.

Tien jaar lang werkte Jasmien Soetens in het UZ Gent als psycholoog op een oncologische afdeling. “Toen ik op de borstkliniek werkte, was ik bijna altijd aanwezig op het MOC (het Multidisciplinair Oncologisch Consult, SV). Maar op de andere diensten waar ik heb gewerkt, was dat veel minder.”

Je hebt 17% van dit artikel gelezen

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

Kies hier je voordeelperiode:




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • François Rediger

    Dat het over de patiënt gaat is een verschrikkelijke leugen. De medische wereld kent maar een patiënt,en dat zijn zijn euro's. Gesteund door de farmaceutische industrie, die met allerlei chemische behandelingen de mens ziek maken.

  • Marc Boenders

    Er wordt idd weinig of niets aan de patiënt gevraagd. 2 jaar geleden is bij toeval longkanker vastgesteld. Je wordt overdonderd met onderzoeken en voor je weet begin je aan de eerste chemo en paar dagen later de bestralingen. Wat je vooral te horen krijgt zijn de mogelijke bijwerkingen.