Jonge meisjes pronken met eetstoornis op Twitter

Na de 'pro ana'-websites en blogs, verovert het fenomeen ook meer en meer Twitter. Jonge meisjes verheerlijken op internet hun eetstoornis, en geven lotgenoten extreme tips om nog meer af te vallen. "Wettelijk gezien kan Twitter hier niets tegen ondernemen," zegt sociaal media-expert Jo Caudron.

'Pro ana' staat voor 'pro(fessional) anorexia nervosa'. Op dit soort websites, blogs en tweets sporen vooral jonge meisjes elkaar om anorexia of boulimie te omarmen als levensstijl. Een eetstoornis wordt er aangeprezen als iets positiefs en de surfers geven er extreme tips om heel snel en vooral heel ongezond af te vallen. 'Krijg je honger? Drink zoveel lauw water tot je misselijk wordt' of 'Draag kledij met lange mouwen, daar kan je stiekem eten in verstoppen om het na de maaltijd weg te gooien,' lees je bijvoorbeeld op www.pro-ana.be.

Trending op Twitter
'Pro ana'-websites zijn niet nieuw, maar jonge meisjes gebruiken ook steeds vaker Twitter als medium om hun anorectische levensstijl te promoten. Ze delen foto's van zichzelf als ze ongezond mager zijn of zetten hun voornemens in een tweet, in de hoop door lotgenoten gestimuleerd te worden. De vaakst gebruikte hashtags daarbij zijn #proana voor anorexia nervosa, of #promia voor boulimia. Ook #thinspo is populair, een afkorting voor 'thinspiration'. 'Inspirerende' slogans en foto's om gewicht te verliezen vallen onder deze noemer.

Vrije meningsuiting
Terwijl sociale netwerksites Facebook, Instagram en Pinterest dit soort posts aan banden probeert te leggen door ze te verbieden in hun gebruikersvoorwaarden laat Twitter dit schijnbaar zomaar gebeuren.  "Dat verbaast me niet," legt sociaal media-expert Jo Caudron uit. "Twitter staat -veel meer dan Facebook- achter het principe van vrije meningsuiting. Zolang iets niet onwettelijk is -zoals negationisme of kinderporno bijvoorbeeld- laat Twitter het passeren zonder in te grijpen. En aangezien er geen wet is rond dit soort websites over eetstoornissen kan Twitter ook geen verbod hardmaken. Eigenlijk geldt de regel op sociale media: als iets van de wet mag, mag het ook op internet. Een communicatiestructuur kan niet zelf bepalen wat wettig is en wat niet."

Hashtags blokkeren heeft geen zin. "Begrijp me niet verkeerd: ik zeg niet dat we dit soort 'pro ana'-tweets zomaar de vrije loop moeten laten. Ik ben er voorstander van dat grote spelers op internet tot op een bepaald niveau zelf bepaalde regels opleggen. Je zou bijvoorbeeld, zoals kranten vaak doen, een telefoonnummer of website bij de inhoud kunnen vermelden waar mensen met eetstoornissen hulp kunnen inroepen. Of een leeftijdsfilter inbouwen bij gewelddadige of seksueel getinte publicaties. Maar in de eerste plaats is het ook aan een overheid om regels op te leggen, voordat sociale media bepaalde zaken kunnen verbieden."

"Tweets met specifieke hashtags verwijderen of censureren zou Twitter wel kunnen doen, maar dat heeft weinig zin. Surfers zijn creatief genoeg om dat te omzeilen en nieuwe hashtags te bedenken. In de praktijk merk je trouwens dat ook op Facebook en Pinterest nog zulke posts opduiken. Sociale media kunnen gebruikersvoorwaarden opstellen, maar zolang er geen wettelijk kader is kunnen gebruikers er ook niet voor vervolgd worden. Sociale media kunnen nu eenmaal niet op hun eentje eigen rechter gaan spelen," besluit Caudron.