Daarom maken sportapps lopers en fietsers verslaafd

Fietstochten delen op Strava, looptochtjes vastleggen op Runtastic en op elk moment checken hoeveel stappen je al hebt gezet op je sporthorloge: we doen het tegenwoordig massaal. Maar het is opletten: het risico op sportverslaving neemt toe als je alles deelt.

'If it's not on Strava, it didn't happen'. Als het niet op Strava staat, is het niet gebeurd. Het is een gezegde dat tegenwoordig wel eens al lachend weerklinkt in wielertoeristengroepjes. We verzamelen en delen massaal onze sportprestaties via apps en sporthorloges. Leuk, die extra aanmoedigingen. Maar best niet overdrijven, want nieuw Brits onderzoek waarschuwt dat de kans op een sportverslaving er alleen maar groter door wordt. Zij volgden 255 duursporters. Mensen die weinig sporten, raken geprikkeld door die nieuwe snufjes om toch uit hun zetel te komen - tot zover het goede nieuws. Maar van de onderzochte wielrenners loopt liefst 39,6 procent risico op een sport- en trainingsverslaving. Tel daar de lopers en triatleten bij en je komt op 44,7 procent.

Kregelig

Een verklaring is volgens de onderzoekers te zoeken in het feit dat we via sportapps onze prestaties meteen kunnen vergelijken met die van anderen. Wie op Strava bijvoorbeeld ziet dat een collega-wielertoerist sneller de Ventoux over kan met evenveel training, slaat twijfel toe. "En al die prestaties van vrienden kunnen er dan weer voor zorgen dat recreatieve sporters afdrijven van hun eigen doelstellingen", zegt onderzoeker en sportpsycholoog Dr. Josephine Perry. Wie sportverslaafd is, wordt kregelig en zelfs boos als hij of zij eens een dag de loopschoenen niet kan aantrekken en een training zal missen. Of als de fiets onverwacht een voormiddag aan de kant moet, omdat de rest van het gezin iets leuks wil doen. Vooral wie meerdere apps en trackers combineert, blijkt gevoelig voor de resultaten.