Exclusief voor abonnees

CORONA SHEROES: Lieve is hoofdverpleegkundige op de afdeling voor coronapatiënten van het Algemeen Ziekenhuis Sint-Maria te Halle: “Wie nu nog denkt dat hij geen gevaar loopt, die heeft het mis”

Heldinnen in de zorgsector

Lieve
NATHALIE SAMAIN Lieve
Met hun witte jas als cape en een gegeerd masker rond hun mond strijden deze superhelden dagelijks tegen het Coronavirus. Een applaus en een gesprek, vanop afstand. Superheldin Lieve (39) is hoofdverpleegkundige op de afdeling voor Coronavirus-patiënten van het Algemeen Ziekenhuis Sint-Maria te Halle.

Nadat een alarmerend aantal mensen positief had getest voor Covid-19, besloot het AZ Sint-Maria om één afdeling acute geriatrie op 2 dagen tijd om te vormen tot verblijf voor coronapatiënten, met 14 isolatiekamers. Lieve staat er aan het hoofd van een gemotiveerd multidisciplinair team. Ze werkt tijdens weekends en dagen van 10u zijn geen uitzondering meer. “We hebben zoiets nog nooit meegemaakt. Patiënten zijn ernstig ziek en voelen zich alleen door het bezoekverbod. Ze zijn erg bang. En ook wij zijn ongerust. We beseffen niet goed wat ons nog te wachten staat ...”

Wie is het? 

“Niemand heeft zo’n close contact met besmette patiënten als artsen en verpleegkundigen. Wij verzorgen hen, wassen hen, geven hen eten. Hoewel wij strikte voorzorgsmaatregelen nemen, zijn ook wij ongerust om besmet te raken. We moeten heel wat stappen nemen voor we aan de slag kunnen gaan: beschermende kledij aantrekken, materiaal desinfecteren, handen ontsmetten ... Soms zijn we moe en bang dat we een stap hebben overgeslagen. Het is moeilijker werken, absoluut. Het masker dat we opzetten spant, onze bril raakt bedampt en we zweten ons te pletter in dat beschermingspak. Er is angst, er is ongemak. Bovendien zien wij ook de apocalyptische beelden uit Italië. Moegestreden hulpverleners, te veel patiënten. Hoe hard zal het virus bij ons toeslaan? Hoe lang zal deze crisis duren? Zal onze voorraad mondmaskers uitgeput raken? Ik maak me zorgen om het welzijn van mijn mensen en ben ongerust dat we straks de bevolking geen maximale zorg meer kunnen aanbieden. Er is veel onzekerheid. En toch mopperen onze mensen zelden en is de teamgeest sterk. De meeste teamleden draaien extra shiften en stellen hun verlof uit. We doen ook ons best om het nog gezellig te maken. Collega’s bakken taarten, brengen fruit mee. De directie gaf ons onlangs dozen pralines. Iedereen moedigt elkaar aan, er is ook veel appreciatie. Dat doet deugd. We houden ook elke dag op facebook een quiz waarbij we moeten raden wie - ingepakt in beschermingstenue - de verpleegkundige is. Lachen is belangrijk, ook in moeilijke tijden. Het haalt de druk van de ketel.”

In alle eenzaamheid

“Op onze afdeling liggen oudere mensen, maar evengoed mensen van twintig tot zestig jaar. Wie nu nog denkt dat hij geen gevaar loopt, die heeft het mis. De meeste gehospitaliseerde patiënten hebben hetzelfde ziektebeeld: ademhalingsproblemen, hoge koorts en/of hoesten. In een later stadium krijgen sommige patiënten ademnood omdat de longen zich vullen met vocht. Een opname op intensieve zorgen dringt zich dan meestal op. Dat is ontzettend beangstigend: we zien patiënten echt naar adem happen. Die patiënten vragen uiteraard meer aandacht. Ze zijn in paniek. Ze zijn alleen. Het is aan ons om hen behalve goede zorgen, ook gerust te stellen, om te luisteren. We zitten zowel naast vereenzaamde oude mensen als naast mama’s met kleine kindjes thuis. Helaas hebben we ook al enkele overlijdens gehad. Bij terminale patiënten maken we de uitzondering om naar het einde toe toch familie toe te laten. In enkele gevallen heeft de familie gekozen om toch niet langs te komen. Omdat ze bijvoorbeeld zelf een risicoprofiel hadden en de kans om besmet te raken te groot was. Dat zijn hartverscheurende verhalen.”

Bericht aan alle hamsteraars: wij zorgen graag voor jullie, zorgen jullie alstublieft ook een beetje voor ons?

Lieve

Zorg ook voor ons! 

“Ik hoop dat iedereen ondertussen de ernst van de situatie inziet. Enkele dagen geleden zag ik op mijn facebookpagina nog mensen vrolijk naar babyborrels en verjaardagsfeestjes gaan. Wie dat nu nog doet, gaat roekeloos om met de eigen gezondheid en met die van zijn medemens. Ook samentroepen in supermarkten is geen slim idee. Bovendien zou het fijn zijn als hamsteraars op het einde van de dag nog wat overlaten in de winkels. Veel hulpverleners moeten na een lange, uitputtende werkdag in de supermarkt aanschuiven, om even later voor een leeg rek te staan en met honger in bed te kruipen. Wij zorgen graag voor jullie, zorgen jullie alstublieft ook een beetje voor ons? Los daarvan zien we nu ook heel veel hartverwarmende initiatieven voor zorgverleners. Dat is zo mooi. We voelen ons gesteund.”