"Reanimatie redt vooral mensenlevens op televisie"

ANP
Populaire medische televisieseries als Grey's Anatomy en House geven mensen onterecht het idee dat reanimatie vaak levens kan redden. Dat stellen Amerikaanse onderzoekers in het online tijdschrift Resuscitationjournal.com. In de series redden knappe dokters zo'n 70 procent van de mensen met een hartstilstand, terwijl het in het echt om slechts 13 procent gaat.

De series zijn in de eerste plaats bedoeld om de kijkers te vermaken en niet om mensen te informeren. Toch maken de onderzoekers zich zorgen over de misleidende informatie uit de programma's, waardoor kijkers een veel te positief beeld krijgen van hartmassage.

Uit eerder onderzoek blijkt dat bijna 42 procent van de volwassenen aangeeft dat ze hun medische kennis ontlenen aan wat ze op televisie hebben gezien. "De meeste mensen weten niets van de werkelijke overlevingskansen van reanimatie en baseren zich bij het maken van beslissingen voor zichzelf en familieleden dus op foutieve aannames", zegt hoofdonderzoeker Susan Enguidanos

Overschatting
De wetenschappers van de University of Southern California bestudeerden 91 afleveringen van Grey's Anatomy en House uit de seizoenen die in 2010 en 2011 werden uitgezonden. In de bestudeerde afleveringen werd 46 keer gereanimeerd. Bijna 70 procent van de patiënten werd door de knappe tv-dokters in leven gehouden. En ongeveer de helft kon na een korte revalidatie het ziekenhuis verlaten.

Dat is een aanzienlijke overschatting van de werkelijkheid. In het echt redt reanimatie volgens de onderzoekers zo'n 37 procent van de patiënten met een hartstilstand, maar een deel van de patiënten overlijdt korte tijd later alsnog. De werkelijke overlevingskans komt volgens Enguidanos neer op ongeveer 13 procent.

Jongere patiënten
De scenarioschrijvers nemen nog een ander loopje met de werkelijkheid: de gereanimeerde tv-personages waren voornamelijk tussen de 18 en 65 jaar oud, maar in werkelijkheid is volgens Enguidanos meer dan 60 procent van de gereanimeerden 65-plusser. Bovendien stelden de onderzoekers vast dat de reanimatietechniek op tv vaak te wensen overlaat. In 1996 werd in een vergelijkbaar onderzoek ook vastgesteld dat televisiedokters onjuiste reanimatieprotocollen volgen.