Exclusief voor abonnees

“Probeer maar eens een zak chips níét leeg te eten: dat is haast onmogelijk”: de gevaren van ‘supermarkteten’

Getty Images
’s Morgens ontbijtgranen, ’s middags salami, ’s avonds een kant-en-klaarmaaltijd, voor de tv nog wat zoute chips, en om de dag door te komen tussendoor een graanreep. Een steeds groter deel van ons dieet bestaat uit zogenaamd supermarkteten: industriële producten die aantrekkelijk en goedkoop zijn, maar vaak kraak noch smaak hebben, ontdaan zijn van iedere voedingswaarde en vol zitten met additieven. Weet straks niemand meer hoe een aardbei moet smaken, een Franse zweetvoetkaas écht ruikt of een vanillestokje er van dichtbij uitziet? En welke impact heeft één en ander op uw zo al tere gezondheid?

De Wereldgezondheidsorganisatie heeft alvast alarm geslagen en de VN-lidstaten opgeroepen om de consumptie van ultrabewerkt voedsel te ontmoedigen. Door de alomtegenwoordige reclame voor zulke goedkope voeding aan banden te leggen, bijvoorbeeld, of door prijsmaatregelen te nemen en de grote beschikbaarheid ervan te beperken. Bij ons knikkerde het Vlaams Instituut Gezond Leven ultrabewerkte voeding twee jaar geleden al zonder pardon uit de voedingsdriehoek.

Wat wordt er juist onder ultrabewerkte voeding verstaan?

Loes Neven (voedingsexperte Vlaams Instituut Gezond Leven): “Ultrabewerkte voedingsmiddelen zijn producten die zoveel industriële processen hebben ondergaan, en waaraan zoveel andere stoffen zijn toegevoegd, dat de oorspronkelijke ingrediënten nauwelijks te herkennen zijn. In Fanta zit bijvoorbeeld nog maar een kleine fractie sinaasappelsap: het bestaat vooral uit water, smaakstoffen en toegevoegde suiker. Het is voeding die je bij wijze van spreken niet in je eigen keuken kunt maken. Vaak gaat het ook om kant-en-klare producten die je letterlijk recht uit de verpakking kunt eten.”

“Voorbeelden van ultrabewerkte voeding zijn vetrijke snacks en fastfood, zoals chips, hamburgers, diepvriespizza en frieten, en suikerrijke producten als chocolade, koekjes, cake, taart, snoep, choco, speculaaspasta en roomijs. Vallen er ook onder: rood of wit vlees dat is bewerkt – bijvoorbeeld gerookt of gedroogd – zoals salami, ham, kippen- en kalkoenham en andere charcuterie. Verder: frisdrank, energiedranken en alcoholische dranken. Het is een hele lijst.”

Je hebt 8% van dit artikel gelezen

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis



4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Elke Claes

    Ramon Simon: dat is nu juist het probleem: vroeger zaten er geen bewaarmiddelen en andere additieven in de charcuterie! En de mensen werkten vroeger hard - enfin, de meesten toch. Wie kon verbouwde zijn eigen groenten, er waren geen diepvriesmaaltijden, het varken werd zelf vetgemest en geslacht op het erf, de kippen kregen geen dioxines te eten en er waren geen legbatterijen.

  • Guy Stoffelen

    Eindelijk eens een goed artikel over voeding in hln! Geen junkfood, geen suiker, geen snacks en veel gezonde vetten en vermageren zal je zonder dat je bmr verlaagt!

  • Joske Zeeuw

    Natuurlijk eten we de zak chips leeg. Maar daarom niet op de dag dat we hem opendoen. Die blijven meerdere dagen goed eetbaar hoor.

  • Ramon Simon

    Kook zoveel mogelijk zelf. Vandaag maak ik zelf pizza, wel met een plakje salami. Maar chacuterie eten mensen hier al honderden jaren, kijk maar na oude mensen wat die elke week aan chacuterie eten tussen de boterham, tis niet dat ze doodvallen, vaak leefde men lang met de pot zout in de hand. Koop ook kleine verpakkingen zoals chips. Bij mate is dat allemaal iet erg, zolang u hoofdmaaltijden zelf bereid zijn.