Exclusief voor abonnees

Weg met het schuldgevoel: zo regel je het goed met de oppas

Claudie de Cleen
Opvoeden kan een mijnenveld zijn. Zoveel meningen, zoveel twijfel. Anna van den Breemer schrijft elke woensdag over opvoeden. Deze week: het inschakelen van een oppas - zonder schuldgevoel.

“Weet je het zeker?”, vroeg de verkoopster van de boekhandel toen ik, hoogzwanger, Een zachte hand van de Franse schrijfster Leïla Slimani wilde afrekenen. De eerste zin van de veelgeprezen roman luidt namelijk: “De baby is dood.” Oppas Louise, die aanvankelijk een godsgeschenk leek, vermoordt de twee kinderen van een Parijs koppel.

Het is een horrorscenario dat gelukkig zelden realiteit wordt. Maar Slimani laat terloops zien hoe complex het oppasvraagstuk is. Is het slecht voor kinderen om vaak een babysitter in te schakelen? En wat doe je als ouder met je schuldgevoel?

Je hebt 22% van dit artikel gelezen

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

Kies hier je voordeelperiode:




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.