Wat als je kind klikt of een driftbui krijgt? Bekende gezinstherapeut Hedvig Montgomery schiet te hulp

Getty Images
Straffen of proberen te begrijpen? Beschermen tegen al het kwaad of vrij laten om fouten te maken? Ouder zijn is niet simpel. Zeker niet met de alle zogezegde opvoedexperts die elkaar tegenspreken, maar wél pretenderen de waarheid in pacht te hebben. Voor ouders die af en toe met de handen in het haar zitten (elke ouder dus) brengt de Noorse gezinstherapeut Hedvig Montgomery het basisboek ‘De zeven stappen naar succesvol ouderschap’ uit. 

“Mijn kind verdient het allerbeste.” Dat moet het uitgangspunt zijn van zowat elke ouder. En dat levert heel wat mama’s en papa’s best wat stress op. Volgens een onderzoek van de UGent vindt 70% van de Vlaamse ouders dat ze hun kroost opvoeden zoals het moet. Maar de rest? Zij hebben jammer genoeg wél het gevoel dat ze tekortschieten. 

Perfecte papa en mama

Al is dat nergens voor nodig. Ouders mogen best foutjes maken. Dat zegt onder meer Hanne Luyten, die in het gehypte boek #Nietaankindengezinverklappen durft toegeven dat ze elke dag opnieuw worstelt met het hele ouderschapsgedoe. En dat is zeker geen slechte instelling, stelt gezinstherpaut Hedvig Montgomery. De Noorse psychologe werkt al meer dan 20 jaar met kinderen en gezinnen en heeft enkele boeken geschreven over de Scandinavische kunst van het opvoeden. 

“De perfecte ouder bestaat niet”, vertelt Montgomery ons. “Het is vooral belangrijk dat je ‘goed genoeg’ probeert te zijn. Het maakt niet uit dat je af en toe fouten maakt. Zolang het niet té vaak voorkomt en het geen al te grote misstappen zijn, natuurlijk. Bovendien kunnen kinderen veel leren van ouders die flaters begaan, dat toegeven en het goed proberen te maken.”

En toch. Vaak blijven we tobben en denken: “Doen we het wel goed?”. Ook de mama’s op de NINA-redactie zitten soms met twijfels en zorgen. En omdat vele moeders worstelen met gelijkaardige vragen, schotelden we onze grootste uitdagingen voor aan Montgomery. Zij is zo lief om haar belangrijkste tips te delen. 

Wat als je 6-jarige een woede-aanval krijgt?

“Eerst en vooral: 6-jarige kinderen hebben zo’n driftbui af en toe nodig. Op deze leeftijd leren ze immers om hun gevoelens onder controle te krijgen. Dat heeft als gevolg dat ze zich gelukkiger voelen, maar ook kwader zijn en extra gefrustreerd zullen gedragen. Soms lijkt het zelfs alsof je plots met een tiener in huis zit. Weet vooral dat het weer zal afkoelen. Het enige wat je kan doen in de tussentijd? Het niet erger maken. Je zoon of dochter is op dat moment ook gevoelig, en hij of zij wilt absoluut geen gezichtsverlies lijden. Het beste is om lief en begripvol te reageren." 

Wat als je kind geen goede slaper is? En als hij of zij weigert om onder de wol te kruipen en bij het krieken van de dag opstaat? 

“Kinderen zijn nu eenmaal geen goede slapers. De keerzijde van de medaille: ze hebben wel veel slaap nodig. En daar moet jij hen bij helpen. Wat je juist moet doen, hangt af van de leeftijd van het kind. En van het kind zelf, want de ene heeft er meer moeite mee dan de andere. Maar het allerbelangrijkste is dat je jouw uk helpt om balans te vinden in het leven. En geloof me vrij: daar ga je zéker 16 jaar lang zoet mee zijn. Elke keer dat je dochter met tegenzin gaat slapen, moet je haar sussen. Zo help je haar het kantelpunt te vinden waarop ze in slaap valt. Wordt je zoon ‘s nachts wakker? Ook dat is een teken dat hij je nodig heeft en dat je hem moet troosten. Op het moment zelf lijkt dat misschien tijdverspilling, maar ik verzeker je: dat is het niet.” 

Wat als je kinderen ruzie maken? Hoe laat je ze het conflict zelf oplossen?

“Wanneer je jongste 3 jaar oud is, kan hij of zij zichzelf verdedigen. Vanaf dat moment moet jij je niet meer moeien als je kroost met elkaar in de clinch ligt. Ze moeten zelf een antwoord zoeken op vragen als: ‘Wie is de sterkste?’ of ‘Van wie is dat speelgoed?’. Zo leren ze elkaar beter kennen. Als mijn kinderen hebben geruzied en iemand voelt zich achteraf slecht, pak ik ze even apart. Ik vraag hoe ze het probleem hebben opgelost, en wat hij of zij van die oplossing vindt. Meng je vooral niet te snel in een conflict. Zeker niet als één van de twee zich als een klikspaan gedraagt. Dan duurt het langer voor ze hun broer of zus leren kennen en ermee overweg kunnen.” 

Wat als mijn kind tegen de lamp loopt? Is ervaring de beste levensles of moet ik ergens de grens trekken? 

“Kinderen moeten fouten kunnen maken. Dat is de enige manier waarop ze leren en hoe ze hun zelfvertrouwen opbouwen. Maar waar trek je de grens? Dat is een goede vraag. Over het algemeen wil ik niet dat mijn kinderen anderen lastig vallen. Als hun gedrag toch storend is voor mensen in de omgeving, toon ik wat ze fout doen. Ze hebben nog wat begeleiding nodig om een sociaal wezentje te worden.”

Wat als mijn kind liever met een tablet speelt dan buiten met een bal of met de doos Lego?

“Veel kinderen willen héél de tijd met een tablet spelen. Dat technologisch snufje bevat immers een hele wereld die ze dolgraag willen verkennen. Maar toegegeven: wat kinderen willen, komt niet altijd overeen met wat ze nodig hebben. Ze moeten bewegen, hun lichaam gebruiken, de handen uit de mouwen steken en hun verbeelding de vrije loop laten gaan. Het is onze taak om hen ook zulke dingen te laten doen. Kijk daarom even naar je eigen gedrag. Gebruik je soms de tablet als dat niet nodig is? Staar je ‘s avonds ook nog vaak naar je computerscherm? Als je wilt dat je kind boeken leest, moet je het goede voorbeeld geven en af en toe ook eens een boek doorbladeren. Dat geldt ook voor Lego, sporten en muziek. Toon ook hoe leuk die zaken zijn.” 

Wat als ik mijn tiener meer zelfvertrouwen wil geven? 

“Tieners dromen van zelfstandigheid en zijn ernaar op zoek. Ze zijn op zoek naar zichzelf. Jouw belangrijkste taak: tonen dat de tiener niet alleen staat in die zoektocht en dat hij of zij goed bezig is. Wees aangenaam gezelschap en maak duidelijk dat je jouw kind graag ziet. Ook al is dat op sommige dagen een tikje moeilijker. Op een bepaald moment zal je zoon of dochter zichzelf en die zelfstandigheid vinden. En jij bent dan de trotse ouder van een zelfverzekerde volwassen persoon. In de tussentijd: laat elke dag weten dat je er bent. Dat je klaarstaat om te helpen en een luisterend oor wilt zijn.”

Hedvig Montgomery heeft een 5-delige reeks geschreven over ouderschap. De eerste twee zijn net vertaald in het Nederlands én te koop. 

- Deel 1: De zeven stappen naar succesvol ouderschap – Basisboek, € 17,99, online te koop.

Deel 2: De zeven stappen naar succesvol ouderschap – Baby & Dreumes, € 17,99, online te koop.

Lees ook binnen HLN+:

Slapen is opvoeden: zo leer je je kind een goede slaapgewoonte aan




12 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Eva Munet

    Heb ooit eens een kleuter een driftbeu zien krijgen in de supermarkt, met de papa erbij en wat die gedaan heeft daar moest ik enorm hard mee lachen en het heeft nog gewerkt ook. Zelf op de grond gaan liggen en doen alsof hij een driftbeu kreeg. Kind schaamde zich dood en toen die eindelijk zweeg "Zo zie jij eruit als jij dat doet". Ik bestierf het bijna van het lachen.

  • Sandra Peeters

    En wat moet je als kind als je ouders constant driftbuien hebben? Sinds kindsbeen af heb ik constant de druk gevoeld de volwassene thuis te zijn. Mijn ouders, nu 70+, gedragen zich nog steeds als verwende pubers, zitten ook nog steeds met een identiteitscrisis. Tja de babyboomgeneratie. Een volwassen gesprek voeren, aanspreken op hun gedrag, is tot op heden nog nooit gelukt. Zo'n pedagogische tik? Nutteloos. Over de volwassen versie zou men serieus is een hulpboek mogen schrijven.

  • Isabelle Duchene

    Een pak rond uw oren als ze ni luisteren en driftbui is over en negeren is beste en alle pedagogische zever weg ermee. Ik ken mijn kind het beste.

  • Hilde Bogaert

    Negeren dat werkt het best tot ze zelf gekalmeerd zijn. En zeker niet de positieve zever opvoeding, leer uw kind omgaan met kritiek in al zijn vormen ipv slecht gedrag te belonen onder de noemer nu vertoont hij weer normaal gedrag en dat wordt beloond. Neen je beloont slecht gedrag ondertussen doet je kind gewoon zijn zin. Ik zie dit veel in mijn omgeving dacht eerst dat het van lompigheid was maar het is bewust. Zeer lastig als onze kinderen hetzelfde uitsteken.

  • DANNY WITTEVRONGEL

    Vroeger kregen wij een draai om de oren en de driftbui was direct over.