Waarom we schattige kinderen zo graag in de wangen willen knijpen

Foto door Chayene Rafaela via Unsplash
Het is een bekend, maar al bij al vreemd fenomeen: zien we een uiterst schattige kleuter of puppy, dan komt het weleens voor dat we de onweerstaanbare drang hebben erin te knijpen. Psychologen aan de Universiteit van Yale hebben daar de term 'schattigheidsagressie' voor bedacht.

In het vakblad Frontiers in Behavioral Neuroscience zetten onderzoekers van University of California, Riverside uiteen hoe het wellicht komt dat we schattige wezens willen kapotknijpen. Assistent-professor Katherine Stavropoulos werkte met 54 vrijwilligers die beelden van pluizige dieren te zien kregen en van wie ook hersenscans gemaakt werden. "We zien dat schattigheidsagressie duidelijk verbonden is met de reflex om te zorgen voor het dier of het kind dat we zien.”

“Ook blijkt het een manier te zijn om de hersenen weer in evenwicht te brengen", stelt ze. "We voelen ons zo overweldigd door positieve emoties dat er tegelijkertijd een tegenstrijdige emotie opduikt, een vorm van agressie eigenlijk. Dat brengt ons met beide voeten op de grond en maakt het mogelijk ook echt voor dat wezen te zorgen."

Met andere woorden: de knijpreflex doet ons niet verdrinken in zoveel aandoenlijkheid zodat we ook daadwerkelijk met een afgekoeld hoofd voor dat katje of die baby kunnen zorgen.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Laura DeBacker

    Oh hoeveel ik mn dochter niet heb geknepen en gebeten, gewoon omdat ik die vetrolletjes te schattig vond. In de wangen, de handen, voetjes en billetjes. Ik zou er nog eentje willen gewoon als ik er aan denk. Maar dan denk ik ook weer aan het afschuwelijke zwanger zijn en nope.