Exclusief voor abonnees

Nina Mouton pleit voor mild ouderschap: “We moeten niet straffen, maar babbelen met ons kind”

Getty Images
Het leven zou een pak makkelijker zijn als kinderen op de wereld kwamen met een handleiding. Helaas. Ouderschap is een zoektocht, met vallen en opstaan, waardoor veel ouders twijfelen: doe ik het wel goed genoeg? Psycholoog en gezinstherapeut Nina Mouton (34) pleit ervoor om dat perfectionisme te laten varen en wat milder te zijn voor onszelf. 

Iedereen kent het geheugenspelletje ‘Ik ga op reis en ik neem mee ...’. Welnu, koppels met nestdrang hebben hun eigen variant: ze maken een lijstje met allerlei principes en voornemens om de perfecte ouder te zijn. ‘Als ik ouder ben ... dan laat ik mijn kinderen nooit eten in de zetel. Dan moeten ze altijd in hun eigen bed slapen. Dan mogen ze niet springen in de zetel. Dan maak ik mijn huis niet peuter-proof en laat ik de decoratie gewoon op de salontafel staan.’ 

Allemaal goed en wel, tot de baby er is. “Je kan de impact van een kind op jezelf en je gezin niet honderd procent accuraat inschatten, ook al heb je je goed voorbereid. En toch proberen we halsstarrig vast te houden aan die losse ideeën, alsof ze een reddingsboei zijn in turbulente tijden. Het zou veel beter zijn als we die loslieten. Het hoeft niet perfect te zijn”, vertelt psycholoog en gezinstherapeut Nina Mouton. 

En Mouton weet waarover ze spreekt. Ze heeft jaren in de bijzondere jeugdzorg gewerkt, tot ze in 2014 een blog oprichtte voor mama’s die hun buikgevoel willen volgen. Niet veel later volgden een Facebookpagina, een eigen praktijk en lezingen over het onderwerp. Thuis heeft ze zelf twee kinderen rondlopen: haar zoon Miro (9) en dochter Loa (6). En als kers op de taart ligt haar boek ‘Mild Ouderschap’ sinds deze week in de winkelrekken. 

Schone schijn

Volgens Mouton ervaren ouders veel druk om het goed te doen. En dat is blijkbaar iets van alle tijden. “Vroeger was er ook veel sociale druk. Mensen moesten elke zondag naar de kerk. De kinderen moesten netjes gekleed zijn. Scheiden was falen, dus bleven koppels samen en gaven ze de indruk aan de buitenwereld dat alles goed ging. Allemaal schone schijn, dus. En die schone schijn heeft een moderne update gekregen. We gaan niet meer naar de kerk, maar worden dag in dag uit geconfronteerd met sociale media. Ook op Instagram laten ouders alleen de mooie momenten zien. De impact daarvan mag je niet onderschatten. Omdat het altijd picture perfect is, hebben sommige mama’s en papa’s het gevoel dat ze falen.” 

We moeten opnieuw leren luisteren naar ons eigen moeder- of vadergevoel

Kortom, in plaats van het onmogelijke te eisen van onszelf, mogen we gerust wat liever zijn. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want, zo stelt Mouton, kersverse ouders hebben te kampen met perfectionisme en hoge eisen. “Dat komt door hun opvoeding, hun ervaring op school en de dingen die ze hebben meegemaakt. En die drang naar perfectie zit diep ingeworteld. Je kan geen knop omdraaien en besluiten om meer à l’aise te zijn.” 

Je innerlijke criticus het zwijgen opleggen, gaat dus niet op één-twee-drie. Maar je kan hem wel concurrentie geven en op zoek gaan naar een milde stem. Eentje die je af en toe eens geruststelt. En - niet onbelangrijk - je kan proberen om die stem toe te passen bij het ouderschap. “We hebben allemaal een perfect beeld van ouderschap. Dat beeld hebben we zelf gecreëerd door overtuigingen die we hebben meegekregen van onze eigen ouders, vanop school, van familie en vrienden. Nochtans ben ik ervan overtuigd dat we allemaal een moeder- of vadergevoel hebben, maar dat is ondergesneeuwd door al die zaken. We moeten proberen dat gevoel opnieuw een stem te geven en ernaar te luisteren. Dat is de kern van mild ouderschap.”

Mild zijn voor onszelf

Je buikgevoel volgen, klinkt simpel, maar dat is het niet. In plaats van een tienstappenplan te volgen, moet je meeveren met je kind. En telkens afwegen: ik ken het ideaalbeeld, maar wat zegt mijn vader- of moedergevoel? Hoe wil ik dit aanpakken? “Dat is een proces van vallen en opstaan”, erkent Mouton. “Ja, soms loopt het mis en roep je tegen je kinderen. En nee, dat is niet zo erg. Je zal zien dat het de volgende keer weer beter gaat. Het is niet nodig om je er dagenlang schuldig over te voelen.”

Mild zijn voor je kind

Bij mild ouderschap is het niet alleen belangrijk om je mild op te stellen voor jezelf, maar ook voor je kind. Zelfs wanneer hij of zij begint te tieren in de supermarkt. Mouton: “We denken dan al snel: ‘Wat een ambetant kind. Hij wil het me weer moeilijk maken vandaag.’ Maar kinderen zijn heus geen ettertjes die opstaan met het idee om een scène te schoppen in de winkel om je te kwetsen. Je vertrekt beter vanuit empathie. Wat wil mijn kind eigenlijk zeggen? Met welke gevoelens worstelt ie? Op die manier blijf je in verbinding met je kind." 

Door je zoon of dochter in de hoek te zetten, wil je een bepaald gedrag straffen. Maar dat snapt je kind niet. Je zet immers niet alleen het gedrag in de hoek, maar gans je kind. Op die manier schep je voorwaarden aan je liefde voor dat kind.

Als je kind een driftbui krijgt of kattenkwaad uithaalt, is het verleidelijk om hem of haar een time-out te geven. In de hoek! Maar de gezinstherapeut is geen grote voorstander van straffen. “Door je zoon of dochter in de hoek te zetten, wil je een bepaald gedrag straffen. Maar dat snapt je kind niet. Je zet immers niet alleen het gedrag in de hoek, maar gans je kind. Op die manier schep je voorwaarden aan je liefde voor dat kind. Het is beter om andere oplossingen te zoeken, in gesprek te gaan en in verbinding te blijven.” 

Tijdens dat gesprek gebruik je het best mild woordgebruik. Zeg niet ‘huilbaby’, maar ‘mijn kind huilt veel’.  Dat kan helpen om met meer empathie tegenover je kind te staan. “Loa had verschillende voedingsintoleranties als baby. En dan noemde ik haar wel eens een lastige baby. Zo saboteerde ik mezelf: ik kon niet meer met een open mind nadenken over wat mijn dochtertje nodig had en in verbinding gaan. Door het anders te verwoorden, lukte dat wel. ‘Ocharme manneke, je hebt het lastig.’ Dan krijg je plots de rust en zuurstof om de situatie aan te pakken.”

Mild zijn voor je partner

Ook je relatie kan je niet honderd procent voorbereiden op de komst van een kindje. Dat blijft aanpassen. Iedereen van het gezin moet opnieuw zijn plaatsje vinden. “Ik heb samen met mijn man een kast van IKEA in elkaar gezet én hij heeft me leren rijden. Ik dacht vroeger dat die twee zaken de grootste relatietesten waren. En toen kwam Miro. Temptation Island is er niets tegen”, lacht Mouton. “Je zit met een enorm slaaptekort. Je hebt ook een andere visie op de opvoeding, wat af en toe botst. En soms is er ook een machtsstrijd: wie is het meest moe en wie heeft het recht om in het weekend uit te slapen?”

“Het is niet erg dat je af en toe ruzie hebt”, zo gaat de gezinstherapeut verder. “Maar het mag niet overheersend zijn. Als er geen connectie meer is met elkaar, of wanneer je je constant eenzaam voelt in het ouderschap, dan moeten er alarmbellen afgaan. Je moet die gevoelens niet wegduwen, maar erkennen en toelaten, zodat je opnieuw verbinding kunt zoeken. Hoe je dat doet, moet elk koppel zelf beslissen. De ene geniet ervan om samen naar de sauna te gaan. De andere wil liever de baby enkele uren uit handen geven, met z’n tweetjes eten en meer dan twee woorden tegen elkaar zeggen. En nog een laatste tip: aanvaard dat de situatie niet meer hetzelfde is als vroeger. Weet dat die fase - inclusief slaaptekort - weer passeert en opgevolgd wordt door een nieuwe fase. Ook relaties zijn niet perfect, en je daarbij neerleggen, is al een heel goed begin.” 

Lees ook:

Wat als je kind klikt of een driftbui krijgt? Bekende gezinstherapeut Hedvig Montgomery schiet te hulp (+)

Opnieuw pret in bed na een bevalling: zo pak je het aan (+)

Worstelen met het plusouderschap: “Na drie jaar voel ik me nog steeds een buitenstaander” (+)

rv

Mild Ouderschap van Nina Mouton, Borgerhoff & Lamberigts, € 24,99, 192 pagina’s. 




28 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Frank De Witte

    Praten alleen werkt niet, daar kweek je enkel probleem kinderen mee. Er zijn daar nochtans voorbeelden genoeg van. Psychologen mogen nog zoveel "de zachte aanpak" prediken als ze willen, ze zijn fout bezig en beseffen dat zelf niet.

  • Danny De Corte

    Eerder in deze krant word de vraag gesteld waarom ons onderwijs achteruit gaat, wel net hierom. Er is geen grens meer, alles moet kunnen. Als ouders eens terug zouden opvoeden en scholen aan leren deden.

  • Freddy Clauw

    En ze hebben het ver gebracht ' kinderen spelen baas !

  • Jack Dereder

    Ik ben zelf een boomer maar iemand die zijn kind slaat is niet in staat om met woorden zijn kind tot rede te brengen. Hij/zij denkt dat hun kind niet voor rede vatbaar is terwijl het juist de ouders zijn die het kind niet aankunnen en dan maar autoritair geweld gebruiken. Geweld is en blijft het bewijs dat je de domste van de twee bent.

  • Ludo Wouters

    Ik vraag mij af in welke universiteit ze al "wijsheid" leren. Ieder kind is anders en bij de ene helpt praten, bij de anderen helpt praten zeker niet. En ook de ouderdom van de kinderen speelt een rol. Bij een tiener helpt de tik niet meer, die moet je geven wanneer ze nog in de pampers zitten.