Exclusief voor abonnees

Nathalie Meskens is al vijf maanden stapelverliefd op haar dochtertje: “Lima is echt een liefdesbaby”

Domen Van de Velde
Vijf maanden intussen is Nathalie Meskens mama van Lima. NINA mag als eerste op babybezoek tijdens hun gezinsvakantie aan de rustige kant van Ibiza. De eerste publieke babbel over haar meisjeswelpje, meteen tijdens de laatste dagen kraamtijd, vlak voor Nathalie haar tv-werk hervat. “Lima vraagt ’s nachts nog zeker drie keer de borst, dat blijft pittig.”
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.

Op hun vakantieadresje slingert Nathalie een borstpomp met bijhorende toeters uit het zicht. ‘‘Sexy attributen voor de fotoshoot?’’ Dit is de speelse Nathalie zoals je haar van tv kent, alleen is het soms dieper naar woorden graven. ‘Allez, hoe héét dat programma weer?’, zegt ze over Wat een Jaar, de tv-show die ze binnenkort weer begint op te nemen voor VTM. ‘‘Ik voel me gelukzalig, ik ben strontverliefd op mijn baby, maar dat geheugen, hé. Mijn hoofd is mistig. Lima vraagt nog zeker drie keer de borst ’s nachts. Dat blijft pittig.’’

Nathalies partner Nadim komt aangetrippeld met kleine Lima. Hij, rechtopstaand slaaphaar. Zij, heerlijk relaxed op papa’s arm met die grote verbaasde ogen, zo vlak na een goddelijke middagdut. Lima wil even drinken bij mama. Bij dit plaatje hoor je Sir David Attenborough met fluwelen stem iets fluisteren over ‘een toegewijd koppel paradijsvogels in het hart van de jungle’. En iets over genetica. Hoe de mooiste vrouwtjes de keuze krijgen uit de succesvolste, mooiste mannetjes. Nadim verkiest ver weg te blijven van de spotlights, maar stel je een tactiele speelvogel voor, met een pet die vakantiegeld zou moeten krijgen om op die woeste haardos te blijven staan. Dit gezin hanteert een koddige, eigen taal. British English in de mangel met het Antwerpse stopwoord ‘é’. Nadim is geboren in Libanon, groeide op in Gambia en woont sinds zijn studie in de Scheldestad. Hij noemt zijn dochter Lima’ke in perfect Antwerps en zij vraagt ‘My love, I’ll pick you up with the car, é?’

Toen ik Nadim ontmoette, leek mijn lichaam wel een flipperkast

Zullen we beginnen bij het begin: hoe hebben jullie mekaar leren kennen?

‘‘Het gebeurde vier jaar geleden, gewoon ‘in het wild’. Niet via via en ik had een onflatteuze joggingbroek aan. Dit was zó ‘meant to be’ (grote lach). Ik kwam net thuis van een draaidag voor de tv-serie Gina & Chantal en ik wilde snel een flesje rood kopen in een wijnbar. Binnen en buiten. Een man herkende me van tv en kwam een selfie vragen voor zijn dochter. We raakten aan de praat en ik belandde aan zijn tafeltje. Nadim was één van de vrienden. Hij had onmiddellijk mijn volle aandacht. Mijn lichaam leek wel een flipperkast.’’

Jurk: Elisabetta Franchi, kruippakje Lima: play up
Domen Van de Velde Jurk: Elisabetta Franchi, kruippakje Lima: play up

Je vorige relatie was er één van symbiose. Samen leven, samen acteren, samen restaurants uitbaten én een paar keer per dag bellen. Doen jij en Nadim het anders?

‘‘Goh, nee. Het zit in mij om heel veel met mijn partner te willen samen zijn. Nadim en ik kunnen heel goed intens samen zijn. Ik probeer wel te leren van oude patronen. Misschien is het niet altijd het beste, maar je bent wie je bent, hé? Als hij gaat werken en ik dat jammer vind, dan zegt hij ‘Het is goed, mis me maar een beetje’ (grijns).’’

Wanneer beslisten jullie voor kinderen te gaan?

‘‘We waren er vrij snel uit dát we er wilden, maar nog niet meteen. Na 2,5 jaar zeiden we ‘Wat denk je?’ Ik deed elke maand een zwangerschapstest op de dag waarop ik mijn regels moest krijgen. Had ik je al verteld dat ik géén geduld heb? (lachje) Ik was al 37 en voor hetzelfde geld doken er vruchtbaarheidsproblemen op. Na zes maanden waren we al gezegend. Het was Nadim die de zwangerschapstest wilde lezen. Hij liep er de badkamer mee uit. Chaos achter de deur: ‘Hoe zit dat weer met die symbolen?’ Die smile en die tranen. Hij hoefde niks te zeggen. Daar stonden we te janken van geluk.’’

Toen Lima 8 maanden later in stuit bleek te liggen en het een keizersnede ging worden, droop de teleurstelling van Instagram.

‘‘Dat hakte erin. Ik had alles onderzocht om zo natuurlijk mogelijk thuis te bevallen. Ik had een cursus hypnobirthing gevolgd om met de pijn om te gaan. Dan is het een dreun om niet eens zonder operatie te kunnen bevallen. Alleen al de geur van een ziekenhuis herinnert mij aan miserie. We verloren een vriend aan pancreaskanker na een lang ziekbed. (stil)’’

‘‘Ik ben dus ‘spinning babies’-oefeningen blijven proberen, acupunctuur, osteopathie, meditatie en mantra’s. De dokter probeerde nog een ‘uitwendige versie’, met haar handen. Ook niet gelukt. Vanaf dat moment had ik er vrede mee. Ineens zag ik Lima’s persoonlijkheid. Ola, dat meisje ís al iemand. De dokter schreef de keizersnee in de agenda en het was oké.’’

In alle euforie vergaten we dat een keizersnee een operatie is waarvoor je nuchter moet blijven

‘Baby Hashim-Meskens: 25 maart, 8.30 uur.’

‘‘Nee, da’s juist het mooie. Het begon gewoon in de supermarkt tussen het fruit. De keizersnee stond pas twee en een halve week later gepland. Natuurlijk was de batterij van mijn telefoon plat en stond mijn koffertje nog niet klaar. Dit ging toch hypergepland gebeuren? De gynaecoloog stuurde me met één centimeter ontsluiting naar huis. Pas twee dagen later brak mijn water, thuis, helemaal zoals ik het droomde. Luid zingend onder een hemelsblauwe lucht zijn we naar het Sint-Vincentiusziekenhuis gereden. De dokter belde waar we bleven. ‘Sorry, wij staan nog extatisch te dansen op het pleintje voor het ziekenhuis’, zei ik, ‘en Nadim heeft me nog snel een ontbijtje gemaakt’. In alle euforie vergaten we dat een keizersnee een operatie is waarvoor je nuchter moet blijven. Oeps. Gelukkig zonder veel erg.’’

De champagne konden jullie al niet vergeten. De lockdown was zeven dagen voordien begonnen.

‘‘Uitgebreid babybezoek, doopsuiker en geboortekaartjes waren we sowieso niet van plan. Op vakantie vroeger stuurde ik ook nooit kaartjes (knipoog). Door corona waren alle operatiezalen leeg. In die vreemde stilte stond Team Keizersnee klaar voor ons. Ik voelde me royalty. Queen of Sheba die komt bevallen. Anderhalf uur later had ik Lima in mijn armen. Een droom. Wij communiceren met vrienden en familie via onze privé-Instagram-pagina, we postten daar ook een kort geboortefilmpje. Niet de hele National Geografic-scène, hé. Die durfde ik zélf nog niet te bekijken.’’

‘‘Na een dag zijn we naar huis vertrokken. Ik dacht: Lima is oké. Mijn wonde is oké. Als ik tot aan de wc raak, geraak ik ook tot aan de auto op de parking. Op een kraamafdeling werken superlieve mensen, maar mij was het te druk. Met die mondmaskers zag je niet eens wie wie was. Met de vroedvrouw aan huis ging het prima.’’

Ontmoette Lima haar grootouders langs vaders kant al?

‘‘(stil) Nee. Nadims ouders wonen in Libanon. Door corona geldt nog altijd een reisverbod buiten Europa. Mijn schoonbroer en -zus en de neefjes en nichtjes wonen in Dubai en Qatar. We proberen met dagelijkse foto’s en video’s het gemis te verzachten.’’

Jurk: Sylvian Heach, hoed: H&M, kruippak Lima: 1 + in the family
Domen Van de Velde Jurk: Sylvian Heach, hoed: H&M, kruippak Lima: 1 + in the family

Je vriend is een geboren Beiroeti. Op 4 augustus vaagde een explosie een deel van zijn stad weg. Beschrijf die dinsdagavond eens bij jullie thuis?

‘‘Veertig minuten paniek. Nadim is als een gek beginnen rond te bellen. Na een dik half uur hadden we zijn
ouders, tante en neef bereikt en wisten we dat de hele familie ongedeerd was. Gelukkig wonen zijn ouders niet meer in het centrum, maar dichter tegen de bergen. Ze kwamen er met een aardbevingsgevoel vanaf. Zo onwezenlijk: eind januari nog liepen wij – zwanger – in de haven naar de bootjes te kijken. Ik bezocht de stad intussen zeven of acht keer. Hetzelfde zal ze nooit meer zijn.’’

‘Lima betekent ‘de ster achter de maan’. Ik fantaseer er meteen een 18-jarig meisje bij waarvoor de hele straat zich omdraait ‘Lima
is daar, Lima is daar!’

In welke talen gaan jullie Lima opvoeden?

‘‘Tweetalig Engels-Nederlands. Alle extra’s zijn meegenomen. Momenteel spreken we exclusief Engels, Nadims moedertaal, maar ik merk dat ik meer Nederlands tegen Lima zal moeten spreken. Omdat Nadim zijn jeugd in Gambia doorbracht, is Arabisch pas zijn tweede taal. Ook daar pik ik iets van op. Over een jaar of drie, schat ik, zal Nadim Nederlands spreken. In Lima heeft hij de perfecte sparringpartner.’’

Wat betekent Lima?

‘‘‘De ster achter de maan’ in het Arabisch. Mooi, hé. In het Spaans betekent het limoen. De eerste boom die Nadim en ik bij ons thuis samen hebben geplant was een limoenboom. We hadden de naam al zeker twee jaar. Hij is vrouwelijk, sterk én ook schattig. Ik fantaseer er meteen een 18-jarig meisje bij waarvoor de hele straat zich omdraait (op fluistertoon) ‘Lima is daar!’’’

Lima is blond en heeft blauwe oogjes. Had je haar zuiderser ingebeeld vooraf?

‘‘Dat zag ik niet in dat beeld. Ik hoopte maar één ding, dat ze de prachtige lange Libanese wimpers van haar papa zou erven. En kijk es? (glundert) Ze krullen zo mooi.’’

‘Papa’, dat woord had ooit een negatieve bijklank voor jou.

‘‘Ja, maar sinds mijn zwangerschap viel dat beladen verleden weg. De moeilijke associatie met mijn eigen biologische vader verdween. (Nathalies vader verliet het gezin toen ze drie was en toonde geen interesse meer. Hij overleed in 2013, red.). Nadim fluistert nu de hele tijd ‘daddy’ in Lima’s oor, in de hoop dat ze dát als eerste gaat zeggen. (lacht) Ik zie nu hoe schoon de band tussen een vader en een dochter kan zijn, hoe Lima nu al zo anders op hem reageert dan op mij. Het is één en al verliefdheid. Prachtig hoe een man papa wordt.’’

‘‘Als mama ga ik sowieso fouten maken, zoals elke ouder, maar de fouten van mijn biologische vader? No way. Waar je zelf een wonde hebt opgelopen als kind, daar ga je als ouder zelf geen fouten maken. Lima gaat zo hard voelen hóé geïnteresseerd we in haar zijn. En wat de opa’s betreft, voor mij heeft Lima één Libanese en één Vlaamse opa. De Vlaamse is Raoul, mijn stiefpapa die mijn échte papa is.’’

Speelde dat oude verlatingstrauma mee in jouw partnerkeuze? Was er een checklist met ‘papa gaat niet lopen’-garanties?

‘‘In mijn hoofd is het niet eens een optie dat wij ooit niet meer samen voor ons kind zouden zorgen. Dit gezin zál werken (lacht). Natuurlijk is dat makkelijk te zeggen als je over je oren verliefd bent op mekaar. Nadim en ik hebben vaak genoeg besproken hoe we samen dit avontuur aangaan. Als ik aan mijn kleine teen had gevoeld ‘Is het wel 100% te wagen met hem?’, dan was ik er nóóít aan begonnen en dan had ik misschien nooit kinderen gekregen.’’

‘‘Nadim doet het geweldig en ik had ook niet anders verwacht. Hij is een zuiderse, zorgende familiemens. Ik wil ’m toch even op een voetstuk hijsen. (lacht) Ik krijg de ruimte om 100% mama te zijn, omdat hij van nature zoveel dingen in huis op zich neemt. Oké, de gebroken nachten zijn voor mij. Nog minstens drie keer per nacht zijn we wakker. Maar, ik moet niks anders doen. Nadim neemt haar ’s morgens in alle vroegte mee voor een wandeling in de draagzak met de honden. Zo kan ik wat slaap inhalen. Wij zijn een topteam.’’

Je zat lang te wachten op het moedergevoel. Brein of buik, wie besliste uiteindelijk?

‘‘Het brein, toch. Vrienden zeiden: ‘Als je dat gevoel van ‘Ik! Wil! Kinderen!’ rond je vijfendertigste nog niet had, komt het misschien nooit. Voor sommige mensen is het een keuze.’ Er ging een lichtje aan. Dat rationele vloeide natuurlijk samen met de liefde tussen Nadim en mij. Toen we mekaar leerden kennen, stond het ook voor hem niet in steen gegrift dat hij kinderen wou. We groeiden er samen in. Lima is een echte liefdesbaby.’’

‘‘Ik heb lang getwijfeld of het moederschap wel iets voor mij was. Nu Lima er is, denk ik ‘Waarom? Ik ben een gebóren mama’. Hoe vaak ik fier ben op mezelf! ’s Nachts als de hele wereld slaapt en Lima aan mijn borst ligt, denk ik ‘Messi, je doet dat zó goed, mama zijn.’ Ik ben heel zelfzeker nu. (vette grijns)’’

Jurk: Pinko, hoed H&M, kruippakje Lima: Emile et Ida
Domen Van de Velde Jurk: Pinko, hoed H&M, kruippakje Lima: Emile et Ida

Gespecialiseerde websites voor twijfelaars voerden jou afgelopen jaren op als casus van ‘De Twijfelmoeder’.

‘‘En tóch ben ik blij dat ik er zo lang mee wachtte. Was ik veel vroeger begonnen, dan was ik niet meer samen geweest met de papa. Ik was er ook bang voor. Ik had rampscenario’s in mijn hoofd. Het verhaal van baby Pia sneed me de adem af. Zo’n calvarietocht moet je als ouder ook aankunnen. Ik wilde zeker zijn dat ik klaar was om ten strijde te kunnen trekken. Ik heb ook gezien wat het als ouder is wanneer je kind uit het leven stapt, zoals mijn stiefbroer deed. Nu ben ik mijlenver weg van zulke gedachten, maar ze hielden me wel tegen. Op het moment dat we besloten ‘we gaan ervoor’, kon ik het ook lossen. (grijns) Misschien flakkeren de rampscenario’s weer op als je aan een tweede begint.’’

Een vrouwenlijf is in permanente verandering. Het jouwe werd eerst messcherp en vervolgens zwanger. Vond je de controle lossen moeilijk?

‘‘Goh, ik heb vooral met fascinatie naar mijn lichaam gekeken. Zo graaf. Het lastigst nog vond ik de opmerking ‘amai, nu zie je er véél beter uit’. Goedbedoeld. Ik weet dat veel mensen mij liever met een paar kilo’s meer zien, maar pas toch op wat je zegt.’’

‘‘Als je magerder staat, vermoeden mensen dat je meer met je uiterlijk bezig bent. Het is juist omgekeerd. Toen ik nog een jojo was, was ik meer gefocust op dat lijf. Zie je mijn bovenarmen wiebelen? Flatteert dat kleedje wel? De afgelopen jaren was dat weg. Kleren aan en het huis uit. Nu, met deze fotoshoot vijf maanden na de keizersnee, denk ik aan het velletje boven dat litteken, maar ik doe mezelf een plezier door kleren te dragen waarin het geen verschil maakt of je maatje 38 of 36 hebt. Mijn lichaam plooit wel weer terug.’’

Ik had de luxe om vijf maanden bij Lima te zijn, sommige mama’s moeten na zeven weken terug

Na een halve dag foto’s maken – jurkjes aan, jurkjes uit – weten we nog niet hoe Lima huilt. Zo vrolijk. Wanneer heb jij ’t laatst gehuild?

‘‘Euhm, twee, drie dagen geleden? (lachje) Lima is een kind waar je er zeven van kan hebben, maar dat lot gaan we dus niet tarten. Eén keer huilde ze eens 40 minuten non-stop. De schuldige bleek een muggenspray. Die ene avond was al genoeg om me in te beelden hoe je er met huil- of refluxbaby’s onderdoor gaat.’’

‘‘Ik ben eigenlijk niet zo’n huiler, maar deze week kreeg ik mijn werkagenda binnen. Binnenkort start ik met werken en gaat Lima voor het eerst naar de crèche. Is die eerste fase echt al voorbij? Het kwam er allemaal uit. Evident wordt het niet. De opnames voor Wat Een Jaar! zijn sowieso pittig en ik geef nog exclusief borstvoeding. Nadim was heel lief: ‘We gaan dat samen keigoed doen’.  Ik hoop vooral dat de melkmachine blijft draaien.’’

Zal werk nog even belangrijk blijven?

‘‘Ik had de luxe om vijf maanden bij Lima te zijn, sommige mama’s moeten na zeven weken terug. Natuurlijk moet er brood op de plank komen, maar we vormen een gezin nu. Ik voel duidelijk dat dit op alles moet voorgaan. Ik ben 37 jaar met mezelf bezig geweest en ik ben blij dat zij die plek nu inneemt.’’

Domen Van de Velde

Zou het iets voor jou zijn, fulltime huismoederschap?

‘‘Op dit moment denk ik ‘ja’. Intens moederen gaat me heel goed af. Ik mis de adrenaline of de spotlights echt niet. Omdat ik het vooruitzicht van mijn carrière nog heb, natuurlijk, maar mocht alles in mijn agenda een jaar vooruitgetoverd worden, ik zou niet boos zijn.’’

‘‘Soms vraag ik iemand om twee uurtjes op Lima te passen. Dan ga ik met Nadim gezellig naar het tuincentrum of zo. Plantjes kiezen voor ons moestuintje. Stom, hé? Elke keer fluistert één van ons na anderhalf uur ‘Mis jij haar ook?’ en dan vlíégen we naar huis. We zijn twee dezelfde softies.’’

Als je je straat in ’s Gravenwezel uitrijdt en in de achteruitkijkspiegel ziet wat je hebt opgebouwd, wat geeft dat?

‘‘Dan denk ik: dat heb ik toch goed geregeld. (lacht en dan serieus) Mijn mama heeft nooit een huis kunnen kopen. Ze had het geluk dat ze als conciërge met ons mocht inwonen in de bibliotheek. Ik ben een ondernemer en dat heb ik mezelf aangeleerd. Dáár ben ik vooral trots op. Ik ben geen ‘materiële mie’. Er kan drie jaar iets aan mijn gsm mankeren. Ik hergebruik ook superveel babyspulletjes van vrienden. Het is de mentale rust, waar het om gaat. Nu met corona ... als ik niet bij VTM had gewerkt, het was een drama geweest.’’

Qua babygerief kras je Win For Life als de kinderen in de vriendenkring net wat ouder zijn dan de jouwe.

‘‘(grijns) Lima’s wippertje komt van Gaston en Maurice, de kinderen van Tine Embrechts en Guga Baúl. Onze co-sleeper, zo’n wiegje dat je tot tegen je bed schuift, komt van Charlie, het zoontje van Jonas Van Geel en Evelien Bosmans. Lima’s badje, de Maxi-Cosi ... Op mijn beurt probeer ik de cirkel draaiende te houden. Mijn draagdoek ging al naar Tatyana (Beloy, red.) en haar Wolfje.’’

Niet alles doorgeven, Nathalie, voor het geval het Von Trapp-gezin er alsnog komt.

‘‘Met zeven Lima’kes had het gekund, maar de timing wordt strak, hé. Dat tweede kindje of niet, we zijn er nog niet uit. Ik ga er alleszins niet nóg es een decennium over kunnen twijfelen. (grote lach)” 

LEES OOK. Wie is Nadim Hashim, de vader van Nathalie Meskens kindje? (+)