Exclusief voor abonnees

Mathias Vergels over zijn lege agenda en prille co-ouderschap: “Het geluk van ons kind blijft voor ons de topprioriteit”

Greetje Van Buggenhout
De opnames voor Thuis liggen stil, optredens zijn weggevallen en hij gaat door een scheiding, maar de lockdown geeft Mathias Vergels (28) ook de nodige ademruimte. “De laatste drie jaar zat ik op een sneltrein, en die stopte niet.”

Hoe beleef je deze periode?

“Ik moet eerlijk zeggen dat het aanvoelt als een bevrijding. We zijn toch in een andere wereld terechtgekomen. In de vorige wereld stond alles op voorhand vast. Ik kende mijn agenda tot in september volgend jaar. Er was geen seconde dat ik kon uitblazen. Nu is er ineens veel tijd. En tijd is vrijheid. Vrijheid om op elk moment creatief bezig te zijn, zonder dat iemand je komt storen of zonder verplichtingen.”

Liep je ervoor dan tegen je grenzen aan?

“De laatste drie jaar zat ik op een sneltrein, en die stopte niet. Overdag speelde ik in Thuis, ’s avonds was ik met mijn muziek bezig, ik toerde en tussenin draaide ik nog een langspeelfilm (De Collega’s, red.). Ik klopte dagen van twintig uur. Vakantie was er niet meer bij. Ik had in januari nog eens een halve dag vrij en ik was zo ziek als een hond. Mijn lijf had rust nodig. Je zal me niet horen zeggen dat de lockdown alleen maar positief is, verre van, maar er hangen ook veel positieve dingen aan vast.”

We hebben een keitoffe zoon die alles de max vindt

Zoals meer tijd doorbrengen met jouw zoontje. Je post veel foto’s van jullie.

“Ik had hem nu twee dagen in het weekend en dat is wel graaf, want je kan 100% met die ket bezig zijn. Ik wist dat natuurlijk al van voor de crisis, maar mijn zoon overstijgt alles. Ik probeer hem ook te behoeden voor slecht nieuws. Emile is nog maar twee en van die corona en al die bazaar weet hij helemaal niets. Ik voel me soms als de papa in die holocaustfilm La vita è bella, waarin hij tegen zijn zoontje doet alsof er niets aan de hand is. (lacht) We gaan met ons tweetjes vaak wandelen in het Zoniënwoud. Daar staat één boom waarin ik zijn naam gekerfd heb, waar we altijd langslopen. Normaal zit daar altijd veel volk, maar nu is het er leeg. Onlangs vroeg hij: ‘Mensen?’ Hij heeft dus wel door dat er iets veranderd is. En dan voel ik weer die nood om onnozel te doen.”

Hoe valt het prille co-ouderschap mee?

“Mijn ex en ik hebben één geluk: we komen nog altijd goed overeen. Ik zet Emile er af en we drinken samen een koffie. We hebben allebei veel tijd om na te denken. Het geluk van ons kind blijft voor ons de topprioriteit. We hebben een keitoffe zoon die alles de max vindt. Het belangrijkste is dat zijn mama en papa hem doodgraag zien.”

Welke impact heeft corona op jouw job, met al die weggevallen festivals en optredens?

“Dat is natuurlijk de grote keerzijde. De zomer hangt eraan, dat is foutu. Natuurlijk kunnen we nog werken in september en oktober, maar dat is niet hetzelfde. Voor het eerst zouden we op Suikerrock staan dit jaar. Voor mij en mijn groep was dat een teken van: oké, we zijn vertrokken. Nu moeten we datzelfde album volgend jaar spelen, in de hoop dat er dan iets van inkomsten binnenkomt. Het is een valse start. Ik wil fucking spelen, quoi. (lacht) Ik mis het enorm, het leven van onderweg zijn, optreden en achteraf een pint pakken. Dat is pure vrijheid, en het voelt toch aan alsof je dat afgepakt wordt.”

De warmte is weer in onze maatschappij, en daar ben ik dankbaar om

Je blijft wel bezig met muziek. Je hebt een videoclip opgenomen in volle coronatijd.

“Mijn single 2 was het vrij goed aan het doen in de Ultratop, en ik had nog geen clip. Het idee was snel gevonden: omdat ik toch geen tegenspeelster mocht hebben, koos ik voor een grote knuffelbeer. Ook als knipoog naar die berenjachten. Ik heb het gerief geleend van mijn zoontje en ben beginnen te improviseren. Het ziet er misschien minder professioneel en niet heel afgelikt uit, maar de mensen verstaan dat. Door corona is er nu meer begrip of zo. Mensen zijn ook vriendelijker en zeggen makkelijker goeiedag op straat. De warmte is weer in onze maatschappij, en daar ben ik dankbaar om.”

Merk je dat ook bij je fans en volgers?

“Ik denk dat ik niet voor mezelf spreek, maar voor elke artiest, als ik zeg dat ik nu honderden aanvragen per dag krijg om filmpjes te maken voor verjaardagen of om iemand in de bloemetjes te zetten. Het is onmogelijk om op alles ja te zeggen, anders zijn er niet genoeg uren in een dag. Ik krijg ook veel berichten van mensen die zich eenzaam voelen. Ik vind het heel moeilijk om daarop te antwoorden, want ik ben geen psycholoog. Wat ik wel gedaan heb, is een miniconcert geven voor de bewoners en verzorgers van een rusthuis in Sint-Genesius-Rode, waar ik woon. Velen onder hen waren coronapatiënt. Samen met mijn gitarist deed ik een rondje rond het ­gebouw, terwijl zij toekeken vanuit hun ramen. Dat was een heel emotioneel moment.” 

Lees ook:

Liefde op de ‘Thuis’-set: Mathias Vergels is samen met tegenspeelster Lynn Van den Broeck

Mathias Vergels gaat scheiden (+) 

Mathias Vergels respecteert coronamaatregelen in nieuwe videoclip




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.