Exclusief voor abonnees

Kort lontje? Opvoedcoach geeft ouders 6 lessen in geduld

-
Getty Images -
Getreuzel, gemekker, stress of slaapgebrek: oorzaken te over waardoor je als ouder soms tegen je kinderen uit je slof schiet. Opvoedcoach Carla Naumburg biedt in haar nieuwe boek een welkome portie ‘anger management’, ontdekt vader van twee Matthijs Meeuwsen (35).

Er schijnen kinderen te zijn die een hele maaltijd doorkomen zonder hun glas omver te stoten. Ik ken ze niet. Onze eettafel is net een schaatsstadion: halverwege het ontbijt of avondeten moet steevast een dweilpauze worden ingelast.

Natuurlijk is mijn oudste zoon (3) erfelijk belast met de motoriek van zijn vader. Maar als ik voor de zoveelste keer de krant, laptop of zijn broertje (0) moet redden van een sloot drinkyoghurt, is die relativering niet altijd op te brengen.

Vaker dan ik zou willen - en doorgaans voordat ik er zelf goed en wel erg in heb - is mijn stemvolume opgeschroefd tot niveautje donderpreek of stamp ik overdreven geïrriteerd richting de handdoekenla. Tegen de tijd dat ze eindelijk naar de basisschool mogen, kunnen mijn zoons vloeken als een bootwerker, vrees ik weleens.

Het zijn woede-uitbarstingen die elke ouder talloze keren overkomen, relativeert de Amerikaanse opvoedcoach Carla Naumburg in Van korte lontjes naar geduldig opvoeden. De even nuchtere als humoristische coach neemt opvliegende ouders bij de hand in een sterk staaltje anger management. Dit zijn zes van haar waardevolle adviezen:

LES 1: Het is geen kwestie van wilskracht
Wanneer ik weer eens iets te ongeduldig uit mijn slof schiet, neem ik me telkens voor om voortaan wel de mentale discipline op te brengen om eerst tot tien te tellen. Maar daarin schuilt volgens Naumburg een hardnekkig misverstand.

“Als je denkt dat je niet sterk genoeg bent om kalm te blijven, weet dan dat het niets te maken heeft met wilskracht”, doceert ze. “Het gaat erom dat je de oorzaken van de woedeaanvallen begrijpt en vervolgens vaardigheden en strategieën ontwikkelt om er effectief mee om te gaan.”

LES 2: Leer je triggers kennen
Leer te herkennen welke factoren je korte lontje in de fik zetten, en je kunt uitbarstingen voortaan voor zijn, aldus de kern van het evangelie volgens Naumburg. Van honger tot hormonen en van hypotheek- tot huwelijksstress, ze dist in haar boek ‘een belachelijk lange lijst’ van dit soort potentiële triggers op.

Het is handig om patronen te herkennen in je eigen woedeaanvallen

Naast deze ‘omgevingsfactoren’ is het handig om patronen te herkennen in je eigen woedeaanvallen. Ik zelf heb er amper een uur met beide zoons voor nodig om wat terugkerende ergernissen te distilleren. Verongelijkt gedrag (de pruillip wanneer de pudding op is). Onduidelijkheid (als zoonlief een heel specifiek voorleesboek in zijn hoofd heeft, maar om ondoorgrondelijke redenen weigert om de titel te noemen). Getreuzel (als de onderbroek na vijf keer vragen nog steeds op de enkels hangt). Ongeduld van de andere kant (‘Papa? Papa! Paaaapaaaa!’).

Maar bovenaan de lijst: het irrationele eisenpakket waarmee peuters dagelijks op de proppen komen. Wanneer je koter volslagen door het dak gaat, omdat hij niet als eerste de deur door mag of de smiley in zijn ontbijtpap een neus ontbeert.

LES 3: Multitasken is een sprookje
“Multitasken bestaat niet”, stelt Naumburg. “Het is slechts een woord dat wij gekke mensen bedacht hebben om onszelf wijs te maken dat we meerdere dingen tegelijk kunnen.” En juist op die momenten dat we tegelijkertijd proberen om te koken, nog snel even wat werkmails willen wegwerken en onze kroost in de smiezen houden, is het innerlijke ontploffingsgevaar het grootst.

Hoofdverdachte: de smartphone. Je weet wel, dat apparaatje dat je om de haverklap tevoorschijn tovert, terwijl ook de kinderen om aandacht schreeuwen. Naumburg: “Wat afstand nemen van je telefoon is een van de krachtigste veranderingen die je in je leven en je ouderschap kunt doorvoeren”.

LES 4: Slaap!
Een gebroken nacht verandert de dalai lama nog in een licht ontvlambaar chagrijn. Serieus, maak van je nachtrust een prioriteit.

LES 5: Geef een blij kind geen ijsje
“Je kunt niet ontploffen bij je kinderen als je niet bij ze bent”, benadrukt Naumburg. Neem wanneer mogelijk even afstand. Parkeer ze bij je ouders. Geneer je niet om de hulp in te roepen van Peppa Pig of Paw Patrol. En als ze dan eens op eigen houtje spelen (het komt voor!): laat ze even met rust. “Verzet je tegen de drang om ze te prijzen, vragen te stellen of hulp te bieden.” Of in de woorden van acteur Jack Black, geciteerd door Naumburg: “Geef een blij kind geen ijsje”.

Leg aan het nageslacht uit waarom je emmer overliep. Maar wees niet onnodig streng voor jezelf


LES 6: Vergeet niet goed af te sluiten
Wat je als ouder doet wanneer de stofwolken weer zijn opgetrokken, is volgens Naumburg minstens zo belangrijk als je gedrag tijdens de uitbarsting. Leg aan het nageslacht uit waarom je emmer overliep. Maar wees niet onnodig streng voor jezelf. Mijn oudste zoon kan een oscarwaardige beteutering ten tonele brengen wanneer ik even geen tijd of zin heb om samen een boekje te lezen. Zelfs wanneer je de hele dag met meneer hebt gevoetbald, gekleid en gedominood, zijn zulke droeve puppyogen zomaar in staat om een schuldgevoel los te weken. Onterecht, vindt Naumburg. “Dit is een goed moment om je nieuwe mantra te introduceren: perfectie kan de pot op”.




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Rudy Cauwenbergh

    Ik heb een harde opvoeding gekregen,en ik ben daar niet kwaad om.Kinderen hebben vooral leiding nodig en geen mateloos geleuter.Als je iets wil bereiken zal je er iets moeten voor doen;Tegenwoordig word ze alles op een presenteerblaatje voorgeschoteld dit komt niet goed.Ik zie tegenwoordig zelfs dat kinderen oudere mensen die aan het praten zijn onderbreken met onnozelheden.Zeer irritant,laat kinderen kinderen zijn.Ze zijn snel genoeg groot.