Het motto van ‘Dertigers’-actrice Evelien Van Hamme: “Durf los te laten”

Greetje Van Buggenhout
Met de populaire Eén-reeks Dertigers brak Evelien Van Hamme helemaal door. In NINA vertelt de actrice wat haar drijft in het leven.

“Het leven is een aaneenschakeling van loslaten. Als vlak voor je neus een parkeerplaats ingepikt wordt, dan gaat dat loslaten makkelijk, zelfs onbewust. Naast een mooie rol grijpen, zoiets kan ik ook snel plaatsen. Ik heb mijn best gedaan, meer kan je niet doen. Op andere momenten valt loslaten mij moeilijker. Als er mensen bij betrokken zijn, dan moet ik daar toch van bekomen.”

“Na de breuk met mijn eerste vriendje, op de middelbare school, was mijn hart gebroken. Het afscheid viel me zwaar. Pas toen ik verder ging studeren in Brussel, kwam er afstand. En ruimte voor iets nieuws. Drie jaar geleden, toen mijn laatste relatie stukliep, heb ik daar eveneens lang hartzeer van gehad. Sinds mijn prille jeugd ben ik wel gegroeid in dat proces van loslaten. Wat helpt, is om mijn verdriet af en toe te ventileren. Om vrienden toe te laten om er voor me te zijn. Ze maakten zelfs eten voor me klaar, iets waar ik dat eerste jaar zelf amper aan toekwam. Ondertussen is de rust in mijn lijf en mijn hart weergekeerd. En ben ik klaar voor een nieuwe relatie.”

“Op jonge leeftijd werd ik op meerdere vlakken geconfronteerd met afscheid en loslaten. Rond mijn elfde is mijn meter, de zus van mijn moeder, overleden. Mijn verdriet was groot, dat moest eruit. Gelukkig vonden mijn moeder, broer en ik veel steun bij elkaar. In diezelfde periode zijn mijn ouders gescheiden. Dat kon ik makkelijker plaatsen. De breuk bracht meer rust in onze levens. Toch was het best een heftige periode. Ik moest opnieuw mijn plekje tussen mijn ouders vinden. En het idee loslaten dat de scheiding niet mijn schuld was. Met het ouder worden begon dat pas door te dringen. Soms is een relatie gewoon op.”

“Ik heb een tijdje met bindingsangst geworsteld. Ik dacht dat een relatie niks voor mij was, dat we daar in onze familie niet goed in waren. En dat ik te veel gefocust was op mijn carrière. Mijn laatste relatie heeft me doen inzien dat ik het best aankan. Dat er niks mis is met mij, dat het er gewoon op aankomt de juiste partner te vinden. Door mijn bindingsangst los te laten, ontstaan er meer mogelijkheden.”

“Het lijkt alsof de buitenwereld meer moeite heeft om mijn kinderwens los te laten dan ikzelf. Mijn hoofd, mijn lijf en mijn hart hebben hierover nooit op dezelfde lijn gezeten. Als kind van gescheiden ouders wil ik ook niet in mijn eentje een kind op de wereld zetten. Dat neemt niet weg dat ik graag kinderen zie. Voor mijn metekindje Juline, de dochter van een van mijn beste vriendinnen, voelde ik instant verliefdheid.”

“Als opvangmama zorg ik voor zieke asielkatjes in afwachting van hun definitieve adoptie. Als er eentje vertrekt, kan ik dat makkelijk loslaten. Daarin ben ik vrij rationeel. Zulke katjes verdienen een goede thuis. Dixie, een 16-jarige asielkat zonder staart, is wel blijven plakken. Omdat ze besmet is met kattenaids, moet ze binnenblijven. Ik dacht: zo’n zorgenkatje, misschien geeft niemand haar nog een kans. Met die zorgen valt het best mee, trouwens. Dat ik haar eerder vroeg dan laat moet afgeven, neem ik erbij. Ik heb een zwak voor oudere dieren.”

“Het idee dat dierbaren, die elkaar graag zien, elkaar vergeten, vind ik zo erg. Kort voor haar overlijden werd mijn oma dement. Soms wist ze niet meer wie ik was. Op zo’n moment moet je ook een stukje loslaten. Uit liefde en fascinatie voor oudere, dementerende mensen, wil ik er een theatervoorstelling rond maken. Daarvoor heb ik een jaar lang vrijwilligerswerk gedaan op de afdeling alzheimer en dementie van een rusthuis. Oudere mensen hebben al zoveel meegemaakt, daar moet je voor zorgen.”

“Op mijn tachtigste wil ik terugkijken op mijn leven zonder spijt. Mijn ouders stonden erop dat ik eerst een echt
diploma behaalde. Na mijn opleiding communicatiebeheer heb ik mijn hart gevolgd, ben ik drama aan het RITCS gaan studeren. Om alles financieel rond te krijgen, kluste ik bij in een taverne, een broodjeszaak en de bar van de KVS. Een acteercarrière brengt onzekerheid mee. Daar heb ik mee leren omgaan. Ik heb twee handen aan mijn lijf. Als de opdrachten uitblijven, komt er wel iets anders. Samen met een bevriende actrice geef ik toneelworkshops aan culturele centra, bedrijven en groepen. Mijn eerste liefde blijft wel spelen. Met Dertigers zit ik echt op een wolk.” 




5 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • José De Decker

    Mooie serie met knappe acteurs en actrices!

  • linda renneboog

    mooie reeks toffe acteurs

  • Mieke Debacker

    Evelien sterke acteerprestatie van jou

  • Amaury Hellebaut

    Ik hou van de dertigers .... En ook van jou en uwe echtgenoot Bart .....Wat een bink .....

  • Erik Mijnaert

    Ik voel me als dertiger eerlijk gezegd beledigd door een dergelijke wansmakelijke serie die notabene met mijn eigen belastingscenten gefinancierd wordt..