Het motto van actrice Clara Cleymans: “Levenslang leren is mijn sleutel tot geluk”

Nathalie Samain
Met de komst van baby Romy verdubbelt het moederdaggeluk van Clara Cleymans. In NINA vertelt de actrice wat haar drijft in het leven.

“Tijdens mijn opleiding wijsbegeerte polste een professor filosofie in mijn allereerste les naar hét grootste verlangen van de mens. Het is geen seks, nee. Het is leren. Dat houdt je jong. Zolang je wil leren, ben je nog niet vastgeroest. Blijf je jezelf nog verwonderen over nieuwigheden. En wat is er mooier dan verwondering? Leren is de sleutel tot geluk.”

“Het plezier van leren primeert boven het nut, vind ik. Dat maakt de mogelijkheden eindeloos. Er zijn tal van leuke, creatieve activiteiten. Ik vind het zelf heerlijk om een muziekstuk op viool of piano te leren spelen. Daar hoef ik verder niks mee. Het is mijn job niet. Nu we een tijdje in ons kot zitten, ben ik mezelf gitaar aan het aanleren. Het is dan ook typisch dat ik meteen stukken van een bepaald ­niveau wil kunnen spelen. Van nature ben ik nogal een gulzige student. Ooit wil ik nog jazz-piano leren spelen. En misschien schrijf ik me nog weleens in voor de masteropleiding geschiedenis. Een beetje extra talenkennis, dat lijkt me ook wel handig. Het zou fijn zijn als ik na een voorstelling in Frankrijk met Compagnie Marius gewoon vlot een babbeltje met de mensen kan slaan.”

“Ik hou wel van een uitdaging, pik graag nieuwigheden op. En ik weet van aanpakken. In de voorstelling 40-45 speelt mijn personage Sarah cello. Ook al is die partij opgenomen, toch leende ik een cello om dat stukje echt te leren spelen. Dat is veel fijner.”

“What doesn’t kill you, makes you stronger. Alle ervaringen in mijn leven hebben me gemaakt tot wie ik ben. Als kind was ik niet altijd even gelukkig. Op school voelde ik me een buitenbeentje. Op de muziekacademie bloeide ik open. Mijn zorgen gaven me een grote creatieve drive. Die komt me nu van pas. Achteraf bekeken ben ik blij dat me niks in de schoot geworpen werd. Daar pluk ik nu de vruchten van.”

“Als mama volg ik sterk mijn buikgevoel. Ligt Romy in haar bedje te huilen? Dan mag ze gerust even ventileren, maar ik laat haar geen uren huilen. Emoties moet je aandacht geven, die mag je niet wegstoppen. Met zulke huilbuien spring ik ook zeer geduldig om. De peuterpuberteit van Jeanne, vooral haar driftbuien, dat was andere koek. Ik reageerde er heel kregelig op, omdat ze me confronteerden met een oud zeer. Echt boos worden, ik kon dat niet. Daarmee wilde ik aan de slag. NEI-therapie (neuro-emotionele integratie, red.) heeft me geholpen om mijn boosheid anders te leren uiten. Via die therapie kan je op onbewust niveau oude, belemmerende patronen doorbreken. Ik reageer nu veel rustiger op de kuren van Jeanne. Gelukkig is ze er ook wat uitgegroeid.”

“Het moederschap geeft je een spoedcursus multitasken. Baby’s kunnen niet wachten. Ik wil Romy ook ten volle dat geborgen gevoel geven. Soms steek ik haar in de draagzak terwijl ik groentjes aan het snijden ben of met Jeanne speel. Wel onhandig, een baby aan je borst terwijl je met je vrije hand met de poppen speelt of kleurtekeningen maakt. De laatste maanden heb ik heel sterke armen gekregen. Een beetje zelfopoffering hoort bij het prille ouderschap.”

“Voor een kind is alles leerrijk. Het is zo fijn om Jeanne op haar loopfietsje te zetten en de wereld te laten ontdekken. De tram, een standbeeld, mensen in de straat, het is allemaal reuze-interessant. Een kind ziet ook andere dingen. Pakt stenen en takken op. Laat je als ouder je speelse kant herontdekken. Kinderen doen je teruggaan naar die verwondering.”

“Wat ik mijn dochters toewens, is dat ze ergens door gepassioneerd zijn. Dat geeft je een drive voor het leven. Omdat kinderen spiegelen, kan je dat als ouder ook stimuleren. Jeanne was pas anderhalf toen ze haar eerste ­musical zag. Dat vond ze super. Als we samen een film kijken, reageer ik ook heel enthousiast op alles wat er gebeurt. En dan doet mijn dochter vrolijk mee. Zelfs van saaie taken, zoals winkelen, probeer ik iets leuks te maken.” 

Wie is zij?

• geboren in 1989

• getrouwd met Jo Mahieu, mama van Jeanne (3) en baby Romy (6 maanden)

• bekend van tv-reeksen Thuis, De Ridder, Code 37 en Tegen de Sterren op. Eerder dit jaar speelde ze mee in de zombiefilm Yummy. In coronaluwe tijden zal Clara opnieuw meedraaien in de spektakelmusical 40-45. Er staan ook twee nieuwe fictiereeksen én een film op stapel.