Sharenting

Gesponsorde inhoud

Help, mijn ouders doen aan sharenting…

Getty Images

Schattig, grappig, cool tot zelfs lichtjes gênant en hup, we gooien weer een foto of filmpje van onze zonen of dochters online. 78% van de Vlaamse ouders blijkt actief op sociale media, waarvan meer dan de helft regelmatig iets post van hun kinderen. Sharenting heet dat fenomeen. Opvallend: weinig ouders kijken kritisch naar wát ze delen.

Mama heeft een blog…
Sharenting is een samentrekking van ‘sharen’ en ‘parenting’. Een journalist van The Wall Street Journal gebruikte het woord voor het eerst in 2012: ze had het over ‘oversharenting’, ouders die dus té veel over hun kinderen online delen. Vooral sinds de opkomst van de mamablogs werd sharenting een fenomeen met heel wat voor- maar ook tegenstanders.

Duimpje omhoog!
Maar wat kan je erop tegen hebben? Je peuter die de eerste keer ‘mama’ zegt, je zoontje die eindelijk zonder zijwieltjes fietst, je tiener die coole tekeningen maakt, je dochter die op kot gaat: zoveel kleine en grote mijlpalen die we natuurlijk met de rest van de wereld willen delen, #proudparents.

Meer dan honderd likes? Niemand zal ontkennen dat al die duimpjes een goed gevoel geven. Bovendien zijn die ook voor jou als ouder bestemd, en dat virtueel schouderklopje doet gewoon deugd. Het is de bevestiging van anderen dat je als ouder goed bezig bent. It takes a village to raise a child, en vandaag bevindt dat dorp zich vooral online. Vroeger moest je het stellen met enkele opvoedboeken en het advies van je (schoon)moeder, nu zijn andere moeders dichterbij dan ooit om je te steunen, vragen te beantwoorden en bezorgdheden te delen.

Trouwens, we doen ook aan sharenting om de banden met vrienden en familie te versterken. Elkaars deur platlopen met een paar fotoalbums onder de arm? Nee bedankt, maar dankzij platforms als Facebook en Instagram krijgt iedereen toch een glimp te zien van jouw everyday life, je feestjes, uitstappen en vakanties.

Kidstattoo
Waarom zijn sommigen dan anti sharenting? Simpel: wat je online zet, blijft voor altijd. Foto’s worden gedownload en gedeeld, gebruikt (en helaas soms ook misbruikt). Daardoor krijgen onze kinderen een digitale tattoo: vanaf de eerste babyfoto, lang voordat ze zélf hun eerste stappen op het internet zetten, bouw je als ouder dus al een online identiteit op voor je kinderen.

Do or don’t?
De wereld is digitaal, het is dus goed om jezelf noch je kinderen daarvoor af te sluiten. Maar als wij onze kinderen zeggen dat ze niet zomaar alles op hun TikTok-account mogen gooien, is het belangrijk om ook zelf eens stil te staan bij ons eigen deelgedrag…

En wat zegt de wet?
Simon Verschaeve van de Universiteit Gent schreef zijn masterproef over de juridische aspecten van sharenting. Simon: “Vanuit juridisch standpunt zijn er bij sharenting een aantal rechten die met elkaar botsen. Wat fundamentele rechten betreft, hebben ouders recht op vrije meningsuiting, het recht op een familieleven en het recht op een privéleven. Het delen van foto’s van hun kinderen valt daaronder. Anderzijds hebben kinderen recht op privacy en mogen er in principe geen afbeeldingen gepost worden zonder toestemming. Als kinderen klein zijn – en dat is volgens de rechtspraak tot ze twaalf à veertien jaar oud zijn - kunnen ze die toestemming niet zelf geven en zijn het de ouders die de juridische bevoegdheid krijgen. Alleen: in het geval van sharenting geven ze zichzélf de toestemming om foto’s van hun kind te posten. Ik noem dat ‘de sharenting paradox’: de bewakersrol die ouders moeten spelen, valt hier weg.”

Na de leeftijd van 12 jaar mogen kinderen in principe zelf beslissen wat ze online zetten, zolang ze het recht op privacy van anderen respecteren. Want waar veel jongeren – en ouderen – niet bij stilstaan, is dat het delen van foto’s waar anderen herkenbaar op staan, onder het portretrecht vallen. Dat betekent in vele gevallen dat je dus iemands toestemming moet hebben alvorens je een foto op het internet zet. Herkent iemand zichzelf op foto’s of video’s op een sociaal netwerk, dan kan die vragen om de beelden te verwijderen (of erger nog: een klacht indienen) indien je geen toestemming had.

Niet onbelangrijk: kan het ooit tot een rechtszaak komen tussen tieners en ouders omdat die laatste foto’s online plaatsten zonder toestemming? Simon: “De voorkeur gaat altijd uit naar een bemiddelend gesprek, rechtspraak is echt the last resort. Maar wanneer ouders vandaag scheiden, leidt sharenting weleens tot conflicten die voor de rechtbank eindigen. De wet zegt namelijk dat beide ouders akkoord moeten gaan als er foto’s gedeeld worden. Als de ene ouder het oneens is met het deelgedrag van de andere ouder, kan die ouder gelijk halen bij de rechtbank.”

Meer lezen over sharenting?
TelenetGO deelt heel wat nuttige tips rond slim schermgebruik, daarnaast krijg je verschillende verhalen van ouders én delen ook deze bekende Vlamingen hun ervaringen in enkele video’s: communicatie- en projectcoördinator bij Mediawijs Elke Boudry, tv-persoonlijkheid, model en dj Kelly Pfaff, klinisch psychologe Nina Mouton, schooldirecteur en daddy blogger Bart De Roeck en mommy blogger Anne Cornut.

Deel jij zelf ook heel wat kinderfoto’s? Bekijk deze eens samen met je gezin en pols bij je kinderen of ze het wel echt oké vinden dat deze foto’s op sociale media staan. Is het antwoord nee, dan kan je de gewraakte foto’s via TelenetGO gratis laten afdrukken waarna deze bij je thuis worden geleverd… De ruildeal? Jij haalt die foto’s dan wel definitief offline!