Griet Vanhoutte en haar gezin wonen een deel van het jaar in Frankrijk: “Ik was helemaal klaar met de files”

Irene schampaert
Keramiste Griet Vanhoutte woonde met haar gezin in Gent, en ze woonde er graag. Maar de drang naar avontuur en schonere lucht was te sterk. Ze vonden hun plek in Dieulefit, in het zuiden van Frankrijk. En ze leven daar een stuk van het jaar nét iets liever.

“Verhuizen naar het buitenland kwam wel vaker ter sprake. Dat we de files en de grijze lucht echt beu waren. En dat we verlangden naar verandering. Zelf was ik helemaal klaar met het dagelijkse pendelen naar Brussel, en het urenlang gekluisterd zitten aan m’n computerscherm. Professioneel was ik nog niet waar ik wilde zijn. Mijn man is fotograaf en werkt graag met landschappen. Ook dan raak je in Vlaanderen net iets sneller uitgekeken. En hoewel de aanpassing aanzienlijk groot zou zijn, leek het ons een erg mooi geschenk voor de kinderen. We wilden niet wachten tot ze tieners werden en het steeds moeilijker zou worden hen te overtuigen van ons plan. In de lente van 2018 besloten we onze droom waar te maken, het voelde als ‘nu of nooit’. In augustus van datzelfde jaar reed de verhuiswagen met ons hebben en houden naar het zuiden van Frankrijk.”

Wat was het beslissende duwtje in de rug?

“Het besef dat je beter spijt kan hebben van iets te hebben gedaan dan spijt van het gebrek aan durf. Ook het idee dat het niet voor altijd hoefde te zijn, en terugkeren niet als falen te zien. ‘De moeilijkheid om van Vilvoorde naar Hongkong te gaan, is niet naar Hongkong gaan, maar weggaan uit Vilvoorde. Want eens in Hongkong komt alles in orde.’ Het zijn de woorden van Jaques Brel. Ik las ze in een interview met hem, en ze bleven me achtervolgen.”

De winkel van Griet ligt in de Rue du Bourg, waar veel shops zijn.
rr De winkel van Griet ligt in de Rue du Bourg, waar veel shops zijn.
“Het gevarieerde landschap van de Drôme verveelt nooit.”
Irene schampaert “Het gevarieerde landschap van de Drôme verveelt nooit.”

Wat trok jullie over de streep om naar Frankrijk, en precies naar Dieulefit te verhuizen?

“Frankrijk zelf, omdat het een buurland is en we de taal spreken. Het klimaat, de nabijheid van de bergen en de zee deden ons kiezen voor het zuiden, en meer bepaald de Drôme. Een populaire streek, maar net niet te toeristisch. Online vonden we de nodige informatie, en met de auto zijn we de buurt lijfelijk gaan verkennen. Het dorpje Dieulefit charmeerde ons erg. Er is de nabijheid van de natuur en tegelijk is er heel wat te beleven. We wonen in het centrum, alles is op wandelafstand; scholen, buurtwinkels, een cinema. De streek staat ook bekend om z’n keramiek, er beweegt heel wat. In onze buurt is een opleidingscentrum voor keramisten. Wat mij betreft een extra troef.”

Was het makkelijk om er een nieuw sociaal leven op te bouwen?

“Bij de kinderen liep dat vlot, ze maakten snel vrienden en leerden op korte termijn vloeiend Frans praten. Voor mijn man en ik was het iets meer zoeken. Het vraagt een inspanning. En de taal, ook al spreek je ze, blijft een barrière. Het gebrek aan collega’s – we werken beiden als zelfstandige – maakte het er niet makkelijker op een sociaal netwerk uit te bouwen. Sinds de opening van de winkel keerde dat. Aan sociaal contact geen gebrek nu.”

Vonden mensen makkelijk de weg naar de winkel?

“We startten met een webshop, maar al snel merkten we dat keramiek shoppen voor mensen eerder een fysieke beleving hoort te zijn, en zo is het idee gegroeid om een winkel te starten. En dat loopt goed. Mijn atelier ligt achter de winkel, in hetzelfde pand, wat een troef is. Klanten vinden het fijn om te kijken waar ik mee bezig ben, met welke materialen ik werk, enz. Ons cliënteel komt voornamelijk uit de grotere steden als Lyon en Parijs. Het zijn vaak mensen die hier een vakantiehuis hebben in de streek, en het zijn ook terugkerende klanten, wat erg fijn is om te merken.”

Wat kan jullie zo bekoren daar?

“Het klimaat! En het licht, het is er intenser. De winter lijkt er minder lang te duren. En ook al is het er koud, de lucht kleurt er haast elke dag blauw. De natuur is indrukwekkend mooi en de landschappen gevarieerd. Je hoeft nooit ver te gaan als je de stilte wil opzoeken, en er zijn riviertjes om in te zwemmen. De Ardèche is slechts een uurtje rijden, op twee uur staan we aan de Middellandse Zee.”

De oude straten en steegjes charmeerden het gezin meteen.
rr De oude straten en steegjes charmeerden het gezin meteen.

Is jullie manier van leven erg veranderd?

“Ja. Al is dat niet enkel te wijten aan het feit dat we nu in Frankrijk wonen. We zijn verhuisd van de stad naar iets meer het platteland, maar ook m’n carrière nam een wending. Ik ben nu zelfstandige en plan mijn werk anders. We leven meer buiten, en ’s avonds zijn we vaker thuis dan vroeger. Nu ons sociaal netwerk kleiner is, genieten we des te meer van het gezinsleven.”

“In juli en augustus waren we bijna alle dagen aan het werk in de winkel, maar er was voldoende vakantiesfeer. Er komen veel toeristen langs, we krijgen vaak logees over de vloer, en na sluitingstijd gaan we zwemmen. We genieten enorm van bezoek van vrienden uit België. We zien ze minder vaak, maar als we ze zien, is het contact intenser.”

Wat vind je fijn aan de Franse manier van leven?

“Mensen leven hier minder gejaagd, en nemen hun tijd. De middagpauzes duren langer en er wordt dan relatief uitgebreid gegeten. Een auto lijkt hier geen statussymbool en de druk om in een mooi groot huis te wonen is er niet. De Fransman is in het algemeen een pak minder honkvast dan de gemiddelde Belg. Verhuizen naar de andere kant van het land en nadien weer verder trekken is hier iets waar niemand van opkijkt.”

Wat missen jullie helemaal niet?

“De grijze Belgische lucht, de files. Lintbebouwing. Mijn werk. Pendelen. De ongezonde lucht.”

Achter haar winkel ligt ook het atelier van Griet.
rr Achter haar winkel ligt ook het atelier van Griet.

Wat mis je wel?

“Familie en vrienden, en de momenten waarop er samen wat te vieren valt. Gesprekken voeren met vrienden in mijn eigen taal mis ik af en toe. En de ‘cityvibes’ in de winter, zoals we die in België kenden. Daarom hebben we beslist een groot deel van het jaar in Gent door te brengen, de kinderen er naar school te laten gaan, maar tussen april en september naar Dieulefit terug te keren. Om er de winkel open te houden en in die periode zoveel mogelijk met het gezin van het leven hier te kunnen genieten. Het beste van twee werelden.” 

WAAN JEZELF GOD IN DIEULEFIT

Plan je binnenkort ook naar de Drôme te trekken? Dan zijn dit alvast aanraders.

• Wandel naar de gieren in Rémuzat of doe de Tour du pays de Dieulefit.
www.baronnies-tourisme.com
www.dieulefit-tourisme.com

• In het openluchtzwembad van Dieulefit dobber je met zicht op de bergen. En dat kan ook in Eyzahut.
www.dromeprovencale.fr/loisir/piscine-municipale-8
www.eyzahut.fr

• Heb je het meer voor natuurlijke bronnen, dan kan je zwemmen in de Lez of in de rivier in Pont-de-Barret.
In de rivier de Drôme kan het in Piegros-la-clastre of Mirabel-et-Blacons.

• In het oude stadje ‘La viale’ vind je de Rue du Bourg met winkeltjes. L’usine is een gerenoveerde oude fabriek met kunstenaarsateliers, waar er exposities zijn en waar je kunst kan kopen.  
www.facebook.com/lusinepoetlaval/

Keramiekliefhebbers zijn bij La maison de la ceramique aan het juiste adres.
maisondelaceramique.fr

Irene schampaert

Wie is zij?

• 46 jaar, keramiste met een eigen keramiekmerk BACA, madebybaca.com

•  samen met fotograaf Kurt Stockman (49), hun kinderen Lio (11), Charlie (9) en Georges (9) in Dieulefit, in de Drôme (Frankrijk). Vorige zomer openden ze hun winkel/galerij: 7 Rue du Bourg.




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Michel Mahy

    Ik kan dit alleen maar beamen, wij wonen nu sinds 2003 in de Gironde, in een klein dorpje op een kwartiertje van de oceaan en middenin de Médoc wijngaarden. Onze kinderen zijn ondertussen groot en hebben het nest verlaten zodat we onze woning in België gaan verkopen en het hele jaar hier doorbrengen.En neen, men hoeft geen miljonair te zijn om je droom te verwezenlijken: wij hebben ons huis gekocht voor 70 kEuro maar het vergde wel veel werk.