Exclusief voor abonnees

Boven De Wolken fotografeert
overleden pasgeborenen: “Haal alles uit die laatste momenten samen”

Sterrenkinderen boven de wolken

Sharon Geirnaert, een van de twee oprichters van Boven De Wolken, drukt haar overleden baby Nina tegen zich aan.
Boven de wolken Sterrenkinderen boven de wolken Sharon Geirnaert, een van de twee oprichters van Boven De Wolken, drukt haar overleden baby Nina tegen zich aan.
Elke dag stappen zeker twee fotografen ergens in Vlaanderen een ziekenhuiskamer binnen om een overleden pasgeboren baby’tje op beeld vast te leggen, meestal in de warme handen van mama en papa. Boven De Wolken, de vzw die die kostbare herinneringen maakt, nam in amper drieënhalf jaar een hoge vlucht - met dit jaar alleen al 570 oproepen. Het succesverhaal liet zich schrijven door een sterrenmama en een vroedvrouw.

Vorige week nog kondigden KV Mechelen-doelman Yannick Thoelen en zijn vriendin Kim de zwangerschap aan van hun zoontje dat volgend jaar in mei geboren wordt. Niet met een bollebuikfoto of rompertje aan de waslijn, wel met een zwart-witfoto van Lia, hun meisje dat afgelopen lente na 24 weken zwangerschap ter wereld kwam. De foto van het minimeisje dat amper twee uur heeft geleefd, werd in het ziekenhuis genomen door een fotograaf van Boven De Wolken. In ons land zijn er momenteel zo’n 170 actief, en er worden er nog gezocht. Een slagzin op de website van de vzw vat goed samen wat ze doen: “Legt vast wanneer je los moet laten” - ze fotograferen pasgeboren kindjes die niet of nauwelijks aan het leven konden beginnen, al dan niet met hun kersverse mama’s en papa’s die noodgedwongen afscheid moeten nemen.

Amper drieënhalf jaar na de oprichting is Boven De Wolken gekend in élk Vlaams ziekenhuis - uitgezonderd een waar de vzw (nog) niet welkom is - en wordt bijna 80% van de sterrenkindjes door hen vereeuwigd. Het succes is énorm: in 2016 had Boven De Wolken 73 opdrachten, in 2017 waren dat er 230, vorig jaar 555, dit jaar zitten ze al aan 570 oproepen. Intussen is ook een Waalse tak opgericht. Van zodra de baby geboren is, komt er - volledig gratis en binnen de 24 uur - een fotograaf langs. “Gemiddeld worden we twee keer per dag gecontacteerd”, zegt Anneleen Fransen (39) uit Oostende, een van de bezielers. “Sommige dagen is dat twaalf of dertien keer. Dagelijks, van 8 uur ’s morgens tot 21 uur ’s avonds, zijn twee vrijwilligers van wacht, al komt elke oproep ook bij ons persoonlijk terecht.” 

Sharon en Anneleen zijn de oprichters van vzw Boven De Wolken. Sharon verloor in 2012 zelf haar dochtertje Nina, amper anderhalve dag oud.
Boven de wolken Sharon en Anneleen zijn de oprichters van vzw Boven De Wolken. Sharon verloor in 2012 zelf haar dochtertje Nina, amper anderhalve dag oud.

Ons, dat is ook Sharon Geirnaert (31) uit Waregem. Zij weet als geen ander hoe hartverwarmend de foto’s zijn van een zoontje of dochtertje dat nooit meer wakker wordt. “Nina werd op 1 april 2012 geboren na een perfecte zwangerschap en bevalling, maar overleed anderhalve dag later”, vertelt ze. “Ze kreeg geen lucht. Pas na een tweede echo zagen de dokters een opening in haar middenrif. Ze werd naar het UZ Gent gebracht en even later aan de hart-longmachine gelegd, maar helaas." 

Toen Sharon daar in bed lag, dacht ze aan haar fototoestel. “Ik wilde zoveel mogelijk herinneringen. De vroedvrouwen hadden al foto’s genomen van Nina met de beste bedoelingen, maar ze hing vol buisjes en plakkertjes. Ik belde een bevriend fotograaf op die onmiddellijk naar ons toekwam. Vroeger keek ik elke dag naar die beelden - ik zocht altijd weer nieuwe dingen aan haar handjes, voetjes, gezichtje -, nu haal ik ze af en toe nog eens boven. Ik heb echt van die momenten genoten.” Het is die boodschap die Boven De Wolken ook naar andere ouders wil uitdragen. “Alsjeblief, haal er samen nog alles uit, er is niets om schrik voor te hebben. Gisteren belde nog een papa dat hij spijt heeft dat hij z’n dochtertje nooit heeft vastgepakt, gelukkig zijn er de foto’s die hij van haar heeft. Een ander koppel vertelde dat hun verwerkingsproces zoveel zachter was verlopen dankzij Boven De Wolken. Dat is het mooiste compliment.”

Een ander koppel vertelde dat hun verwerkingsproces zoveel zachter was verlopen dankzij Boven De Wolken. Dat is het mooiste compliment

Sharon Geirnaert

Aanvankelijk deed Sharon het werk alleen, tot ze vroedvrouw Anneleen leerde kennen die in 2015 in Oostende de allerlaatste momenten van Marilou had gefotografeerd. “Ik nam honderden foto’s, ook van haar badje, verzorging, hand- en voetafdrukjes. Drie dagen lang was ik een deelgenoot van hun verdriet en geluk.” Een jaar later was de vzw een feit. Intussen passeerde er al heel veel verdriet. “Elk verhaal weegt zwaar”, zegt Anneleen daarover. “Maar de liefde is zoveel groter. Het maakt ons werk onbetaalbaar.”

“Schitterende manier van rouwen”

Get over it, op naar een nieuwe zwangerschap, klonk het vroeger”, zegt Anneleen. “Die oude visie is heel nefast en werkt traumatiserend. Het is veel beter om een houvast te hebben en herinneringen te maken. Het doet ouders bijzonder veel dat iemand volstrekt onbekend het waard vindt om voor hun kindje langs te komen, ook al leeft dat niet meer, dat iemand echt tijd maakt voor hen. Hun zoon of dochter kunnen tonen aan familie en vrienden is een meerwaarde - het maakt ze fier.” 

Toen rouwexpert Manu Keirse in 1989 zijn proefschrift over het verlies van een kind verdedigde in Nederland, was dat overal krantennieuws. “Ik hield een pleidooi om overleden kinderen in de armen van hun ouders te leggen en die herinnering levend te houden, terwijl verlies tot dan toe altijd doodgezwegen werd”, vertelt hij. “In de dagen die volgden kreeg ik honderden brieven van ouders die hetzelfde was overkomen: ze hadden hun kind nooit gezien, wisten zelfs niet of het een jongen of meisje was - ze bleven achter met een niet-erkend verlies en kregen te horen ‘dat men beter niet meer spreekt over wat niet meer leeft’. Wat Boven De Wolken doet is dus een meer dan schitterende manier van rouwen.”




12 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • siau ashok

    De fotos die ze voor ins genomen hebben koesteren we heel hard, het respect de empathie en algemene manier van doen van onze fotografe was top. We verloren ons zoontje na 8 maanden zwangerschap en dan ga je door een diep dal hun fotos hebben ons een blijvende mooie herinnering gegeven bedankt daarvoor! We kopen elk jaar iets om hun te steunen zodat zei hun werk kunnen blijven doen... steun hun aub want je hoopt ze nooit nodig te hebben maar zonder steun kunnen ze er niet zijn alshet toch zo is!!

  • Debby De Man

    16 jaar geleden ook ons dochter moeten afgeven. Wat jullie doen amai. Chapeau. Chance dat het personeel en mijn ouders foto’s getrokken hebben of ik had niets van mijn meisje. Is en blijft een gemis.

  • Lindsey Delameilleure

    Boven de wolken een top team we hebben hele mooie foto’s mogen vast leggen van ons zoontje we hebben zo veel steun gekregen van boven de wolken

  • Nancy De Cloedt

    Moet zeker kunnen,ook voor het rouwproces . Veel sterkte aan iedereen die zo een verlies meemaakt(e) En chapeau voor de fotografen ,dit is voor hen ook niet zo simpel

  • Vera Orlans

    Zeer mooi initiatief om alles te verwerken,in de jaren 70 kreeg ik 4 miskramen,mijn kindjes werden in een doek gewikkeld en weg waren ze er mee.Ik kreeg ook eens wat verdoving ingespoten om wat te slapen en mijn laatste kindje hebben ze meegenomen en mocht mijn man eens gaan kijken,hij zij dat het klein was maar dat alles in orde was.Ik ben nu 67 en nog steeds heb ik het gevoel had ik ze maar eens kunnen vasthouden en in mijn armen knuffelen