“Ik word al eens getrakteerd op een etentje”: 10 leerkrachten over de cadeautjes die ze krijgen

Getty Images/iStockphoto
Het einde van het schooljaar is in zicht en dat betekent dat juffen en meesters traditiegetrouw overladen worden met cadeautjes. Al gebeurt het minder en minder dan vroeger, vertellen de leerkrachten die wij erover spraken. Wat zijn de populairste cadeautjes en wat krijgen ze het liefst? 10 leerkrachten aan het woord. 

“Jongens geven zelden iets”

Maxime, leerkracht middelbaar onderwijs: “Natuurlijk is het altijd leuk om iets te krijgen, maar voor mij is het zeker geen evidentie. Ik sta als licentiate voornamelijk in de hogere jaren, maar uit mijn eigen middelbare schooljaren herinner ik me dat er voornamelijk in het eerste en laatste jaar iets werd gegeven aan de klastitularis. In het eerste jaar omdat ze dat nog gewoon zijn uit de lagere school, in het laatste jaar omdat ze dan afstuderen. In de andere jaren zijn er wel leerlingen die iets geven, maar dat is eerder individueel dan, dus niet met de hele groep. Ook het geslacht speelt mee: jongens geven zelden iets, meisjes zijn sneller geneigd om een attentie mee te brengen. Misschien omdat dat niet stoer is? Al zal de mentaliteit ook wel meespelen: hoe stommer ze school vinden, hoe minder ze geneigd zijn om op het einde van het schooljaar een presentje te geven.”

Volgens mij heeft het contact dat je met de leerkracht hebt de grootste invloed, wat natuurlijk ook logisch is. Klastitularissen krijgen vaker iets dan leerkrachten die klassen maar een uurtje per week zien. Als ik iets krijg, dan is dat meestal snoep of chocolade. Weer logisch: daar houden ze zelf van, natuurlijk. Ben ik altijd heel blij mee! Sommigen weten van mij (o.a. door Instagram) dat gezond eten en sporten hobby’s van mij zijn, en dan zeggen ze met een knipoog ‘mevrouw, u moet ook af en toe genieten hé’ als ze hun doosje chocolade afgeven. Een keer heb ik een plantje gekregen, en ook een paar keer verzorgingsproducten. Ik hoop dat dat was omdat ze zelf tevreden waren van die producten, en niet omdat ik eruit zie alsof ik daar dringend nood aan heb.” (lacht)

“Volwassen leerlingen durven al eens dieper in de buidel te tasten”

Nele, muziekleerkracht in avondonderwijs: “Ik krijg elk jaar verschillende cadeautjes, waarbij vooral pralines, bloemen en wijn het populairst zijn. Toch krijg ik ook regelmatig zelfgemaakte dingetjes zoals bijvoorbeeld dit jaar nog een zelfgemaakt tasje en een tekening of een gepersonaliseerd doosje met snoepjes in. Dat vind ik altijd het fijnst eigenlijk, zelfs kaartjes koester ik nog jaren later. Volwassen leerlingen durven al eens dieper in de buidel te tasten. Zo gaan we soms eten met de hele groep en dan betalen ze samen mijn eten. In sekse merk ik geen verschil, wel geven buitenlandse kindjes minder vaak cadeautjes. En sowieso gebeurt het veel minder als ik terugkijk op de voorbije 20 jaar.”

“Een dankjewel of knuffel vind ik minstens even fijn”

Nancy, directrice van een lagere school: “Een complimentje of blijk van waardering doet altijd deugd. Maar ik vind het zeker niet altijd nodig dat leerlingen cadeautjes kopen. Een kaartje, een dankjewel, een knuffel of tekening vind ik minstens even fijn. Als er dan toch een cadeautje komt, dan geniet ik eigenlijk het meest van de zelfgemaakte.”

“Ik kreeg 1 keer een bon, that’s it”

Evert, leerkracht middelbaar onderwijs: “Ik heb ooit eens een bon van Fnac gekregen, that’s it. Maar daar was ik wel heel blij mee.”

“Het zijn vooral de mama’s die hun appreciatie geven”

Jo, leerkracht muziekonderwijs: “Wij krijgen meestal een cadeautje na een eindexamen van een graad, en bijna altijd na het afstuderen. In de tussen jaren gebeurt het, maar minder vaak en ook minder vaak dan vroeger. Of het vooral jongens of meisjes zijn, is moeilijk te zeggen want 95% van onze leerlingen zijn meisjes. En eigenlijk zijn het vooral de mama’s die hun appreciatie geven. Meestal zijn het potjes met bloemen, plantjes, Merci’kes, pralines, kaartjes of koekjes.”

“Ik kreeg een boeket rozen van een klas vol jongens”

Judith, leerkracht middelbaar onderwijs: “Zelf krijg ik niet zo vaak cadeautjes, maar mijn collega’s van de eerste graad wel. Ik denk omdat de leerlingen dan nog wat meer in de lagere school-vibe zitten. De cadeautjes die ik tot nu toe gekregen heb waren allemaal van meisjes. Hoewel ik dit schooljaar ook een boeket rozen van een klas vol jongens gekregen. Het kan dus wel.” (lacht)

“Ik denk dat ouders die niets geven van het principe zijn dat wij al betaald worden om onze job te doen.”

Nele, leerkracht instapklas: “Op het einde van het schooljaar krijg ik heel vaak cadeautjes. Opvallend vaak chocolade, zoals er ook veel verkocht wordt in de handel op deze tijdstippen. Eigenlijk vind ik dat een beetje jammer, want vaak deel ik die dan met de buren omdat we thuis niet zo’n grote chocolade-eters zijn. Ik wil hiermee niet ondankbaar zijn, want ik vind het uiteraard erg lief en attent van de ouders dat ze mij nog eens extra willen bedanken voor de zorg voor hun kindje! Ik wil maar gewoon een eerlijk antwoord geven.”

“Er zijn ook ouders die iets heel persoonlijks geven, zoals bijvoorbeeld een zelfgemaakte sleutelhanger, een stempel met juf Nele op of een mooi versierde kaart met een persoonlijk tekstje en een foto. Dan vind ik dan wel weer heel fijn, want mooie woorden kunnen erg veel deugd doen. Grote cadeaus hoeven voor mij absoluut niet, maar woorden van dankbaarheid en waardering geven een ontzetten goed gevoel. Wat ik nog nooit meemaakte is dat ouders samenleggen voor een klascadeau zoals bijvoorbeeld een aantal boekjes. Dat zou ik ook wel leuk vinden omdat de kinderen daar dan weer iets aan hebben. Er zijn uiteraard ook ouders die niets geven en ik veronderstel dat zij van het principe zijn dat wij al betaald worden om onze job te doen.”

“Het ontroert mij elke keer, zeker omdat de meeste leerlingen het financieel niet makkelijk hebben”

Luna, leerkracht Nederlands aan anderstaligen: “Ik krijg aan het einde van elke module altijd cadeautjes, meestal zelfgemaakte dingen. Zoals typisch eten uit de cultuur van leerlingen, een borduurwerkje of een tafelkleed in Afrikaanse print. Dat ontroert mij elke keer, zeker omdat de meeste van mijn leerlingen het financieel niet makkelijk hebben. Een liever teken van appreciatie kun je niet krijgen, als ze dan toch hun best doen om iets voor je te maken.”

“Ik zie het weinig tot nooit gebeuren”

Astrid, leerkracht hoger onderwijs: “Om eerlijk te zijn heb ik nog nooit een cadeautje gekregen van een student. Ik ben wel nog maar 3 jaar aan het werk, maar ik zie het ook bij collega’s op de hogeschool weinig tot nooit gebeuren. Ergens ook logisch omdat de studenten van heel veel verschillende professoren les krijgen, een persoonlijke band opbouwen is dan ook moeilijk. Af en toe zie ik het wel eens gebeuren tijdens de proclamatie. Dan worden vooral flessen cava of wijn gegeven.”

“Helemaal niets is ook oké”

Marinke, leerkracht buitengewoon onderwijs: “Meestal krijg ik pralines of iets anders van chocolade. Stiekem zou ik iets persoonlijk van een leerling leuker vinden. Of helemaal niets is ook helemaal oké.”




5 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • STEF ALLGAERT

    ik vind het zo cliché die geschenkjes van liefste juf en meester. Want dit geeft iedereen, zo ben ik in kleuterklas destijds begonnen met stiften en kleurpotloden te geven. Iets wat ze volgend schooljaar in de klas kunnen gebruiken. Nu in het lager geef ik boekjes om hun klasbibliotheek aan te vullen. Waar ze meer tevreden mee zijn.

  • Emi De graeve

    Ik heb van mijn leerlingen ooit een hele grote gom cadeau gekregen - symbolisch ... Om fouten uit te gommen. Dat was heel leuk bedoeld.

  • Elke Claes

    Omdat de voor en naschoolse opvang niet stopt bij het schooljaar, Luc. Op de opvang wordt getrakteerd bij verjaardagen en bij het afzwaaien. Je kunt geen cadeautjes blijven kopen voor pakweg x aantal juffen (afhankelijk van hoeveel kids je hebt) juffen, 15 opvangdames, buschauffeur, begeleiding, zorgjuf, turnleraar (die vallen ook altijd uit de boot, hoor!), ... Bij verjaardagen wordt ook altijd getrakteerd op school, trouwens.

  • Peter Buyck

    Jammer dat er sommigen vissen achter een cadeautje. Goede wijn eist geen krans is mij altijd geleerd...

  • Luc Vancraeynest

    De voor- en naschoolse opvangdames zien de kinderen 's morgens met geschenkjes binnenkomen voor hun leraars van school. De kinderen zijn zo trots dat ze die geschenkjes tonen aan de opvangdames. De dames zelf kregen niks ondanks dat hun taak met kinderen van 2,5 tot 12 jaar zwaarder is dan les geven aan stilzittende kinderen. Triestig vond ik dat. Doen ouders dit soms voor een goed schoolrapport?